ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਿ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾषਂਡਾਲਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਸੋਮਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਵਨਂਤਧਾਮ੍ਨੇਤਿ ਚ ਜਾਨੁਜਂਘੇ। ਊਰੁਦ੍ਵਯਂ ਚਾਪਿ ਜਲੋਦਰਾਯ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਮੇਢ੍ਰਮਨਂਗਧਾਮ੍ਨੇ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ, ਉੱਚ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗਿਆਂ ਨੂੰ 'ਅਨੰਤ ਧਾਮ' ਕਹਿ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ। ਦੋਵੇਂ ਊਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲੋਦਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਗੋਪਟ ਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਧਾਮ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ।
ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਮਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਕਟਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਸ੍ਯ ਸਦਾਰ੍ਚਨੀਯਃ। ਤਥੋਦਰਂ ਚਾਪ੍ਯਮृਤੋਦਰਾਯ ਨਾਭਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਾਯ ਨਮੋਭਿਪੂਜ੍ਯਾ
ਕਾਮ ਦੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਮਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੋਨ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤੋਦਰਾ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਜੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਚਂਦ੍ਰਾਯ ਮੁਖਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਂਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਧਿਪਾਯ ਪੂਜ੍ਯਾਃ। ਹਾਸ੍ਯਂ ਨਮਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਸੇऽਭਿਪੂਜ੍ਯਮੋष੍ਠੌ ਤੁ ਕੌਮੋਦਵਨਪ੍ਰਿਯਾਯ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਮੁਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ; ਦੰਦ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਹਾਸਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਓਠ ਕਉਮੁਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।
ਨਾਸਾ ਚ ਨਾਥਾਯ ਵਰੌषਧੀਨਾਮਾਨਂਦਬੀਜਾਯ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ। ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਪਦ੍ਮਨਿਭਂ ਤਥੇਂਦੋਰਿਂਦੀਵਰਵ੍ਯਾਸਕਰਾਯ ਸ਼ੌਰੇਃ
ਨੱਕ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ, ਅਤੇ ਭ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇ ਬੀਜ ਵਜੋਂ। ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਨੀਲ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ, ਹੇ ਸ਼ੌਰੀ, ਪੂਜੋ।
ਨਮਃ ਸਮਸ੍ਤਾਧ੍ਵਰਪੂਜਿਤਾਯ ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿषੂਦਨਾਯ। ਲਲਾਟਮਿਂਦੋਰੁਦਧਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਕੇਸ਼ਾਃ ਸੁषੁਮ੍ਨਾਧਿਪਤੇਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਾਃ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ। ਮੱਥਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਵਾਲ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਾਯ ਨਮੋ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯਾਥ ਨਮਃ ਕਿਰੀਟਂ। ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਿਯੇ ਰੋਹਿਣੀਨਾਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੌਖ੍ਯਾਮृਤਸਾਗਰਾਯ
ਸਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਮੁਰਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਿਰਣ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਹਣੀ ਹੈ, ਕਮਲ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੇ ਸੋਭਾ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ।
ਦੈਵੀਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਗਂਧਿਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਧੂਪਾਦਿਭਿਰਿਂਦੁਪਤ੍ਨੀਮ੍। ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੂਮੌ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤੋ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਹਵਿष੍ਯਭੁਕ੍ਤਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ।
ਦੇਯਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਹਿਰਣ੍ਯ ਵਾਰਿਕੁਂਭੋ ਨਮਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ। ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਮਮਾਂਸਮਨ੍ਨਮਕ੍ਸ਼ਾਰਮष੍ਟਾਵਥ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਚ
ਸਵੇਰੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ 'ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ' ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਦਿਓ। ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਚੱਖ ਕੇ, ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਤੇ ਨਮਕ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਵੀਹ ਵਾਰੀ ਖਾਓ।
ਗ੍ਰਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਰ੍ਪਿਯੁਤਾਨੁਪੋष੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਤਿਹਾਸਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ । ਕਦਂਬਨੀਲੋਤ੍ਪਲਕੇਤਕਾਨਿ ਜਾਤਿਃਸਰੋਜਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਿਕਾ ਚ
ਤਿੰਨ ਗੀਉ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਾਸ ਲੈ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ। ਕਦੰਬ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕੇਤਕੀ, ਜਾਸਵੰਤ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਵਰਤੋ।
ਅਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਣ੍ਯਥ ਸਿਂਦੁਵਾਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁਨਰ੍ਭਾਰਤਮਲ੍ਲਿਕਾਯਾਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਚ ਪੁष੍ਪਂ ਕਰਵੀਰਪੁष੍ਪਂ ਸ਼੍ਰੀਚਂਪਕਂ ਚਂਦ੍ਰਮਸੇ ਪ੍ਰਦੇਯਮ੍
ਕਮਲ ਨਾ ਮੁਰਝੇ ਹੋਏ, ਸਿੰਧੁਵਾਰ, ਮੱਲਿਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਕਰਵੀਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਪਕ — ਇਹ ਸਭ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕ੍ਰਮਾਦੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਵ੍ਰਤਾਦਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁष੍ਪੈਰਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਫੁੱਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦੁਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ। ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਸ਼ਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਯਨੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਰਤ ਕਰੋ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪੂਰਾ ਵਿਛੋਨਾ ਸਮੇਤ ਖਟ ਦਾਨ ਕਰੋ।
ਰੋਹਿਣੀਚਂਦ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਂਚਨਮ੍। ਚਂਦ੍ਰਃ षਡਂਗੁਲਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਰੋਹਿਣੀ ਚਤੁਰਂਗੁਲਾ
ਰੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਓ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਛੇ ਅੰਗੁਠਾ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਚਾਰ ਅੰਗੁਠਾ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾष੍ਟਕਯੁਤਾਂ ਸਿਤਨੇਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੀਰਕੁਂਭੋਪਰਿ ਪੁਨਃ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਅੱਠ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਵੇ, ਅੱਖਾਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਹੋਣ। ਦੁੱਧ ਦੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਕਾਂਸ ਦੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਅੱਖਤਾਂ ਨਾਲ।
ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਸ਼ਾਲੀਕ੍ਸ਼ੁਫਲਸਂਯੁਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਾਮਥ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯਾਂ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਖੁਰ ਲਾਈ ਹੋਈ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਭਾਜਨਾਂ ਧੇਨੁਂ ਤਥਾ ਸ਼ਂਖਂ ਚ ਭਾਜਨਮ੍। ਭੂषਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਂ
ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਭਾਂਡੇ ਸਮੇਤ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਚਂਦ੍ਰੋਯਂ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਸਭਾਰ੍ਯ ਇਤਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਯਥਾ ਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਕृष੍ਣ ਸ਼ਯਨਂ ਨ ਤ੍ਯਜੇਦਪਿ
ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸਮਝੋ; ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਣੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਵਿਛੋਨਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਸੋਮਰੂਪਸ੍ਯ ਵੈਤਦ੍ਵਨ੍ਨ ਮੇ ਭੇਦੋ ਵਿਭੂਤਿਭਿਃ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਨਂਦਮੁਕ੍ਤਿਦਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਚਂਦ੍ਰ ਦृਢਾਸ੍ਤੁ ਮੇ। ਇਤਿ ਸਂਸਾਰਭੀਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਸ੍ਯ ਚਾਨਘ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਭੋਗ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਪੱਕੀ ਰਹੇ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਰੂਪਾਰੋਗ੍ਯਾਯੁषਾਮੇਤਦ੍ਵਿਧਾਯਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਇਦਮੇਵ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਲ੍ਲਭਂ ਨृਪ
ਇਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍। ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਸਤ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਤ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਰੋਹਿਣੀਚਂਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਯਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਰੋਹਣੀ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਵਿਛੋਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਮਧੁਮਥਨਾਰ੍ਚਨਮਿਂਦੁਕੀਰ੍ਤਨੇਨ। ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸੋਪਿ ਸ਼ੌਰੇਰ੍ਭਵਨਗਤਃ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯਤੇਮਰੌਘੈਃ
ਜੋ ਇੰਝ ਮਧੁਮਥਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਤਟਾਕਾਰਾਮਕੂਪੇषੁ ਵਾਪੀषੁ ਨਲਿਨੀषੁ ਚ। ਵਿਧਿਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਲਾਬਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਕੂਆਂ, ਵਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਕੇ ਤਤ੍ਰ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦੀ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਬਲਯਃ ਕਾਲਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਚਾਰ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਉਥੇ ਕੌਣ ਰਿਤਵਿਕ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਵੇਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦਾਨ, ਤਾਕਤ, ਸਮਾਂ, ਥਾਂ ਅਤੇ ਅਚਾਰਿਆ ਕੌਣ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਟਾਕਾਦਿषੁ ਯੋ ਵਿਧਿਃ
ਕਿਹੜੇ ਸਮਾਨ ਚੰਗੇ ਹਨ? ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਰਾਜਨ, ਤਲਾਬ ਆਦਿ ਦੀ ਵਿਧੀ।
ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਿਤਿਹਾਸੋਯਂ ਪਠ੍ਯਤੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਭਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ
ਇਹ ਕਥਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਚੰਗਾ ਪੱਖ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉੱਤਰਾਯਣ ਆਉਣ ਤੇ।
ਪੁਣ੍ਯੇਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਕਥਿਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍। ਅਸ਼ੁਭੈਰ੍ਵਰ੍ਜਿਤੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਟਾਕਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਚਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਤਲਾਬ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਵੇਦੀਂ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੀਮ੍। ਤਥਾ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਪਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਵੇਦੀ ਚਾਰ ਹੱਥ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਚੌਕੋਣੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ; ਮੰਡਪ ਵੀ ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਦਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਵੇਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਰਿਤੋ ਗਰ੍ਤਾਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਾਃ। ਨਵ ਸਪ੍ਤਾਥ ਵਾ ਪਂਚ ऋਜੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਵੇਦੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਹੱਥ ਚੌੜੀਆਂ ਖੱਡਾਂ, ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਹੋਣ; ਨੌ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ, ਸਿੱਧੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।