ਪਾਦੁਕੋਪਾਨਹਚ੍ਛਤ੍ਰ ਚਾਮਰਾਸਨਦਰ੍ਪਣੈਃ। ਭੂਪਣੈਰਪਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਆਸਣ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਚਮਰ, ਆਸਣ, ਦਰਪਣ, ਭਾਂਡੇ, ਫਲ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਯ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਕਪਿਲਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਮਤਿਸ਼ੀਲਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਰੱਖੇ।
ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਂ ਹੇਮਸ਼ृਂਗੀਂ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਨਾਮ੍। ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤਾਂ ਧੇਨੁਂ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਂ ਨਾਤਿਲਂਘਯੇਤ੍
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਵੱਛਾ ਨਾਲ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥੈਵਾਦਿਤ੍ਯ ਸ਼ਯਨਮਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਕਾਂਤ੍ਯਾ ਧृਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪੁष੍ਟ੍ਯਾ ਤਥਾ ਮੇ ਸਂਤੁ ਵृਦ੍ਧਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ, ਸੂਰਜ, ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚਮਕ, ਹੌਸਲਾ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੇ।
ਯਥਾ ਨ ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਂ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਮਨਘਂ ਵਿਦੁਃ। ਤਥਾ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਸ਼ੇष ਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤਹੀਨ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਗਵਾਦਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਨਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਘੁੰਮ ਕੇ ਅਤੇ ਨਮ ਸਕੇ, ਉਹ ਸੇਜ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਨੈਤਦ੍ਵਿਸ਼ੀਲਾਯ ਨ ਦਾਂਭਿਕਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨੀਯਂ ਵ੍ਰਤਮਿਂਦੁਮੌਲੇਃ। ਗੋਵਿਪ੍ਰਦੇਵਰ੍षਿਵਿਕਰ੍ਮਯੋਗਿਨਾਂ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਂਦਾਮਧਿਕਾਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ
ਇਹ ਚੰਦ-ਮੁਕਟ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵਰਤ ਅਚੰਗਾ ਜਾਂ ਠੱਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਂਤਾਯ ਚ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਦਾਖ੍ਯੇਯਮਾਨਂਦਕਰਂ ਸ਼ਿਵਞ੍ਚ। ਇਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਅਘਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਂਤਿ
ਇਹ ਗੁਪਤ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸੰਯਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬਂਧੁਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਨ ਧਨੈਰ੍ਵਿਯੁਕ੍ਤਃ ਪਤ੍ਨੀਭਿਰਾਨਂਦਕਰਃ ਸੁਰਾਣਾਂ। ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਗਂ ਨ ਚ ਦੁਃਖਮੋਹਂ ਯਾ ਚਾਪਿ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇਥ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਇਦਂ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਕृਤਂ ਕੁਬੇਰੇਣ ਪੁਰਂਦਰੇਣ। ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨਾਦਪ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋਤ੍ਰ
ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪੁਰਾਣਾ ਅਰਜੁਨ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਰਵਿਸ਼ਯਨਂ ਪੁਰੁਹੂਤਵਲ੍ਲਭਃ ਸ੍ਯਾਤ੍। ਅਪਿ ਨਰਕਗਤਾਨ੍ਪਿਤॄਨਸ਼ੇषਾਨਪਿ ਦਿਵਮਾਨਯਤੀਹ ਯਃ ਕਰੋਤਿ
ਜੋ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਚ ਵਟਂ ਚੈਵੋਦੁਂਬਰਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਚ। ਨਂਦੀਸ਼ਂ ਜਂਬੁਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਬਿਲ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਹਰ੍षਯਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਥ, ਵਟ, ਉਦੁੰਬਰ, ਨੰਦੀਸ਼, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਰੁੱਖ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਦਿਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਥ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਏਕੈਕਂ ਦਂਤਧਵਨਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਉਪਰੋਕਤ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੀ ਦੰਦ-ਮੰਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਚਾਮਰਮ੍। ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮੁਦਕੁਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦਹੀਂ-ਚੌਲ, ਛਤਰੀ, ਝੰਡਾ, ਚਮਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੋषਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਠੱਗੀ ਨਾ ਕਰੇ; ਜੇ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕੁਲਾਤਿਵृਦ੍ਧਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ਰੂਪਕੁਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍। ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਚ ਸ਼ੀਤਰਸ਼੍ਮੇਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ, ਜੋ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਵੱਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਠੰਡੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵਰਤ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਮ੍ਯਗਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਰਕਮ੍। ਰਹਸ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰ ਪੂਣ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਰੋਹਿਣੀਚਂਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮਵ੍ਰਤਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਮਰ੍ਚਯੇਦਿਂਦੁਨਾਮਭਿਃ
ਇੱਥੇ 'ਰੋਹਣੀ-ਚੰਦ੍ਰ-ਸ਼ਯਨ' ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸੋਮਦਿਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਵੇਤ੍ਪਂਚਦਸ਼ੀ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਅਥਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਚੜ੍ਹੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਤਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸਰ੍षਪੈਃ। ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਚ ਜਪੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨष੍ਟਸ਼ਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਸਰਸੋਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ 'ਆਪਿਆਯਸਵ' ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਿ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾषਂਡਾਲਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਸੋਮਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਵਨਂਤਧਾਮ੍ਨੇਤਿ ਚ ਜਾਨੁਜਂਘੇ। ਊਰੁਦ੍ਵਯਂ ਚਾਪਿ ਜਲੋਦਰਾਯ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਮੇਢ੍ਰਮਨਂਗਧਾਮ੍ਨੇ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ, ਉੱਚ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗਿਆਂ ਨੂੰ 'ਅਨੰਤ ਧਾਮ' ਕਹਿ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ। ਦੋਵੇਂ ਊਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲੋਦਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਗੋਪਟ ਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਧਾਮ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ।
ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਮਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਕਟਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਸ੍ਯ ਸਦਾਰ੍ਚਨੀਯਃ। ਤਥੋਦਰਂ ਚਾਪ੍ਯਮृਤੋਦਰਾਯ ਨਾਭਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਾਯ ਨਮੋਭਿਪੂਜ੍ਯਾ
ਕਾਮ ਦੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਮਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੋਨ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤੋਦਰਾ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਜੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਚਂਦ੍ਰਾਯ ਮੁਖਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਂਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਧਿਪਾਯ ਪੂਜ੍ਯਾਃ। ਹਾਸ੍ਯਂ ਨਮਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਸੇऽਭਿਪੂਜ੍ਯਮੋष੍ਠੌ ਤੁ ਕੌਮੋਦਵਨਪ੍ਰਿਯਾਯ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਮੁਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ; ਦੰਦ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਹਾਸਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਓਠ ਕਉਮੁਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।
ਨਾਸਾ ਚ ਨਾਥਾਯ ਵਰੌषਧੀਨਾਮਾਨਂਦਬੀਜਾਯ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ। ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਪਦ੍ਮਨਿਭਂ ਤਥੇਂਦੋਰਿਂਦੀਵਰਵ੍ਯਾਸਕਰਾਯ ਸ਼ੌਰੇਃ
ਨੱਕ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ, ਅਤੇ ਭ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇ ਬੀਜ ਵਜੋਂ। ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਨੀਲ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ, ਹੇ ਸ਼ੌਰੀ, ਪੂਜੋ।
ਨਮਃ ਸਮਸ੍ਤਾਧ੍ਵਰਪੂਜਿਤਾਯ ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿषੂਦਨਾਯ। ਲਲਾਟਮਿਂਦੋਰੁਦਧਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਕੇਸ਼ਾਃ ਸੁषੁਮ੍ਨਾਧਿਪਤੇਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਾਃ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ। ਮੱਥਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਵਾਲ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਾਯ ਨਮੋ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯਾਥ ਨਮਃ ਕਿਰੀਟਂ। ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਿਯੇ ਰੋਹਿਣੀਨਾਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੌਖ੍ਯਾਮृਤਸਾਗਰਾਯ
ਸਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਮੁਰਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਿਰਣ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਹਣੀ ਹੈ, ਕਮਲ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੇ ਸੋਭਾ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ।
ਦੈਵੀਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਗਂਧਿਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਧੂਪਾਦਿਭਿਰਿਂਦੁਪਤ੍ਨੀਮ੍। ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੂਮੌ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤੋ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਹਵਿष੍ਯਭੁਕ੍ਤਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ।
ਦੇਯਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਹਿਰਣ੍ਯ ਵਾਰਿਕੁਂਭੋ ਨਮਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ। ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਮਮਾਂਸਮਨ੍ਨਮਕ੍ਸ਼ਾਰਮष੍ਟਾਵਥ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਚ
ਸਵੇਰੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ 'ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ' ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਦਿਓ। ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਚੱਖ ਕੇ, ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਤੇ ਨਮਕ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਵੀਹ ਵਾਰੀ ਖਾਓ।
ਗ੍ਰਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਰ੍ਪਿਯੁਤਾਨੁਪੋष੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਤਿਹਾਸਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ । ਕਦਂਬਨੀਲੋਤ੍ਪਲਕੇਤਕਾਨਿ ਜਾਤਿਃਸਰੋਜਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਿਕਾ ਚ
ਤਿੰਨ ਗੀਉ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਾਸ ਲੈ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ। ਕਦੰਬ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕੇਤਕੀ, ਜਾਸਵੰਤ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਵਰਤੋ।
ਅਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਣ੍ਯਥ ਸਿਂਦੁਵਾਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁਨਰ੍ਭਾਰਤਮਲ੍ਲਿਕਾਯਾਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਚ ਪੁष੍ਪਂ ਕਰਵੀਰਪੁष੍ਪਂ ਸ਼੍ਰੀਚਂਪਕਂ ਚਂਦ੍ਰਮਸੇ ਪ੍ਰਦੇਯਮ੍
ਕਮਲ ਨਾ ਮੁਰਝੇ ਹੋਏ, ਸਿੰਧੁਵਾਰ, ਮੱਲਿਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਕਰਵੀਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਪਕ — ਇਹ ਸਭ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ।