ਤਤੋਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਾਦਿਭਿਃ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਭੌਮਂ ਗੋਮਿਥੁਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍। ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ
ਇੱਕ ਵਿਛੋਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਹੋਣ, ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਤਦ੍ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਣ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਖੰਡ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ਼ਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਂ ਚਾਂਗਾਰਕਾष੍ਟਕਮ੍। ਚਤੁਰੋ ਵਾਥ ਵਾਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਇਕ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਦੂਧ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਠ ਕੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪੁਮਾਨ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ। ਵਿष੍ਣੌ ਵਾਥ ਸ਼ਿਵੇ ਭਕ੍ਤਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਵਮਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭੁਗੁਨਂਦਨੇਨ ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਦੈਤ੍ਯਃ। ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਤੋਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਂਤਿ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੈਤ ਨੇ ਪੂਰਾ ਵਰਤ ਕਰ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਨਮਨਨ੍ਯਚੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਧਤ੍ਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਉਪਵਾਸੇष੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦੇਵ ਫਲਮਿਚ੍ਛਤਃ। ਅਨਭ੍ਯਾਸੇਨ ਰੋਗਾਦ੍ਵਾ ਕਿਮਿष੍ਟਂ ਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹੀ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ—ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਹੈ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਉਪਵਾਸੇष੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਕ੍ਤਂ ਭੋਜਨਮਿष੍ਯਤੇ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਤਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵੈ ਵ੍ਰਤਂ ਮਹਤ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਹੁਣ ਸੁਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮ ਯਥਾਵਚ੍ਛਂਕਰਾਰ੍ਚਨਮ੍। ਯੇषੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯ-ਸ਼ਯਨ ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍। ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਪਿ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਸ੍ਤਿਥਿਸ੍ਸਾ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੀ
ਜਦੋਂ ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸਪਤਮੀ ਤਿਥਿ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਾਰੀਖ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਭਿਃ। ਸੂਰ੍ਯਾਰ੍ਚਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਗਂ ਚ ਉਭਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਤਃ
ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਪਤੇ ਰਵੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨ ਭੇਦਃ ਕ੍ਵਚਿਦਿष੍ਯਤੇ। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੇ ਭਾਨੁਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਰਵੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਨੂ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਹਸ੍ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁਪਾਦਾਵਰ੍ਕਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਚ ਗੁਲ੍ਫਦੇਸ਼ਂ। ਸ੍ਵਾਤੀषੁ ਜਂਘੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ ਧਾਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾਸੁ ਚ ਜਾਨੁਦੇਸ਼ਮ੍
ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਗੁਲਫ਼ (ਟਕਣੀਆਂ) ਨੂੰ; ਸਵਾਤੀ ਤੇ ਜੰਗਾ (ਪਿੰਡੀਆਂ) ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਧਾਤਾ ਨੂੰ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਗੁੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਥਾਨੁਰਾਧਾਸੁ ਨਮੋਭਿ ਪੂਜ੍ਯਮੁਰੁਦ੍ਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੋਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ੍ਵਨਂਗਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਭੀਮਾਯ ਕਟਿਂ ਚ ਮੂਲੇ
ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ; ਜੇਠਾ ਤੇ ਅਨੰਗ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ; ਮੂਲ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਕਟਿ (ਕਮਰ) ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾषਾਢਯੁਗੇ ਚ ਨਾਭਿਂ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸਪ੍ਤਤੁਰਂਗਮਾਯ। ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਂਸ਼ਵੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਾਥ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਪृष੍ਠਂ ਧਨਿष੍ਠਾਸੁ ਵਿਕਰ੍ਤਨਾਯ
ਪੂਰਵ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਅਸ਼ਾਢਾ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਸਤਤੁਰੰਗਾ ਦੇਵ (ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ) ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ; ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੇ ਤੀਖਣ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੇਟ; ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਵਿਕਰਤਨ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਪੂਜੋ।
ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲਂ ਧ੍ਵਾਂਤਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਜਲਾਧਿਪਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਨੀਯਮ੍। ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦਦ੍ਵਯੇ ਚ ਬਾਹੂਤ੍ਤਮਸ਼੍ਚਂਡਕਰਾਯ ਪੂਜ੍ਯੌ
ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਪੂਰਵਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਵਿੱਚ ਚੰਡਕਰ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਸਾਮ੍ਨਾਮਧੀਸ਼ਾਯ ਕਰਦ੍ਵਯਂ ਚ ਸਂਪੂਜਨੀਯਂ ਨृਪ ਰੇਵਤੀषੁ। ਨਖਾਨਿ ਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੀषੁ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਧੁਰਂਧਰਾਯ
ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਿੱਚ ਨਖ (ਨੱਖ) ਸਤਆਸ਼ਵ ਧੁਰੰਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ।
ਕਠੋਰਧਾਮ੍ਨੇ ਭਰਣੀषੁ ਕਂਠਂ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਨੀਯਮ੍। ਗ੍ਰੀਵਾਗ੍ਨਿਪਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਧਰਸਂਪੁਟੇ ਤੁ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਰਤ ਰੋਹਿਣੀषੁ
ਭਰਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਧਾਮ ਦੇ ਗਲੇ ਨੂੰ ਦਿਵਾਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ; ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਵਾ (ਗਲ) ਅੱਗ ਦੇ ਧਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਮृਗੇਰ੍ਚਨੀਯਾ ਰਸਨਾ ਪੁਰਾਰੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਤੁ ਦਂਤਾ ਹਰਯੇ ਨਮਸ੍ਤੇ। ਨਮਃ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਇਤਿ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਨਾਸਾਭਿ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ ਚ
ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਆਰਦ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇ ਦੰਦ; ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ 'ਨਮਸਕਾਰ ਸਵਿਤਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਨੱਕ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਲਲਾਟਮਂਭੋਰੁਹਵਲ੍ਲਭਾਯ ਪੁष੍ਯੇਲਕਾਨ੍ਵੇਦਸ਼ਰੀਰਧਾਰਿਣੇ। ਸਾਰ੍ਪੇ ਚ ਮੌਲਿਵਿਬੁਧਪ੍ਰਿਯਾਯ ਮਘਾਸੁ ਕਰ੍ਣਾਵਿਤਿ ਪੂਜਨੀਯੌ
ਪੁਸ਼ਯ ਤੇ ਲਲਾਟ ਨੂੰ ਅੰਭੋਰੁਹ-ਵੱਲਭ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਏਲਾਕਾ ਤੇ ਵੇਦ-ਸਰੀਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ; ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਤੇ ਮੌਲ (ਸਿਰ) ਤੇ ਵਿਬੁਧ-ਪ੍ਰਿਆ ਦੇ ਕੰਨ ਪੂਜੋ।
ਪੂਰ੍ਵਾਸੁ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਂਦਨਾਯ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤਮਾਨਿ ਸ਼ਂਭੋਃ। ਅਥੋਤ੍ਤਰਾਫਾਲ੍ਗੁਨਿ ਭੇ ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਚ ਪੂਜਨੀਯੇ
ਪੂਰਵਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਗੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜੋ; ਉੱਤਰਾਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ-ਇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਪਦ੍ਮਸ਼ੂਲ ਕਪਾਲਸਰ੍ਪੇਨ੍ਦੁਧਨੁਰ੍ਧਰਾਯ। ਗਯਾਸੁਰਾਨਙ੍ਗਪੁਰਾਂਧਕਾਦਿ ਵਿਨਾਸ਼ਮੂਲਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ
ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਪਦਮ, ਸ਼ੂਲ, ਕਪਾਲ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਚੰਦਨੁਮਾ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਗਯਾਸੁਰ, ਅਨੰਗ, ਪੁਰਾ, ਅੰਧਕ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਸਕ ਮੂਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਕਾਂਗਾਨਿ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ਿਰੋਭਿਪੂਜ੍ਯਮ੍। ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਤੈਲਮਨ੍ਨਮਮਾਂਸਮਕ੍ਸ਼ਾਰਮਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪੂਜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ-ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਇੱਥੇ ਤੇਲ, ਮਾਸ, ਨਮਕ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਨृਪ ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ। ਸ਼ਾਲੇਯਤਂਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਮੌਦੁਂਬਰਮਥੋ ਘृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗ ਕਰਕੇ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਚੀਤਰੀ ਹੋਈ ਧਾਨ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਸਥ ਮਾਤਰਾ, ਉਦੁੰਬਰ (ਅੰਜੀਰ) ਅਤੇ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਸਪ੍ਤਮੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤੁ ਪਾਰਣੇ ਤ੍ਵਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਪਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸਪਤਮੀ ਤੇ, ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ, ਦੋ ਜੋੜੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਦਿਓ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਾਰਣੇ ਭਾਰਤਾਦਿਕੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ
ਚੌਦਵੀ ਤਿਥਿ ਤੇ, ਭਾਰਤੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਉਪਵਾਸ ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ, ਭਰਪੂਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੜ, ਦੂਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਓ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਂਚਨਂ ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧਮष੍ਟਾਂਗੁਲਂ ਤਚ੍ਚ ਪਦ੍ਮਰਾਗਦਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਣਾ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਅੰਗੁਠਿਆਂ ਵੱਡੀ, ਲਾਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕਮਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਗ੍ਰਂਥਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍। ਸੋਪਧਾਨਵਿਤਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤਰਾਵਰਣਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍
ਉਹ ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਗੰਢਾਂ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤਕੀਆਂ ਅਤੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਨਰਮ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਬਿਛਾਵਤ ਵਾਲੀ ਸੇਜ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।