ਮृਦਾਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਭੂषਿਤਃ। ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਦਿਵੋ ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਤ੍ਸ੍ਨਾਤ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ
'ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਦਮਰਾਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਗਨਿ ਦੇਵ ਦਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਭੌਮਮਾਸ੍ਤਾਂ ਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਅਥਾਸ੍ਤਮਿਤ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲੇਪਯੇਤ੍
'ਸ਼ੂਦਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਭੌਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਤੇ ਜਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਗਊ ਦੇ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਗਾਏ।'
ਪ੍ਰਾਂਗਣਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਭਿਃ ਸਮਂਤਤਃ। ਤਦਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਕੁਂਕੁਮੇਨਾष੍ਟਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਆੰਗਣ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕੁਂਕੁਮਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭਾਵੇਨ ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਮਿष੍ਯਤੇ। ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕਰਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੇ ਕੇਸਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂਡੁਲੈ ਰਕ੍ਤਸ਼ਾਲੇਯੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਾਃ। ਚਤੁਃਕੋਣੇषੁ ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਲਾਲ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਪੱਤਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਕੋਣਿਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ; ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗਾਂ ਕਪਿਲਾਮਥਾਰ੍ਚ੍ਯ ਰੌਪ੍ਯੈਃ ਖੁਰੈਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਆਦਿ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਣੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧੁਰਂਧਰਂ ਰਕ੍ਤਖੁਰਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਪ੍ਤਾਂਬਰਸਂਯੁਤਾਨਿ। ਅਂਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਥੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਮਪ੍ਯਾਯਤਬਾਹੁਦਂਡਮ੍ 1.24.
ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਲਾਲ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਬਲਦ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨੀ ਉਂਗਲੀ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪੁਰਸ਼, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਹੇਮਮਯਂ ਚ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਗੁਡਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਰ੍ਪਿਯੁਕ੍ਤਮ੍। ਸਾਮਸ੍ਵਰਜ੍ਞਾਯ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਯ ਵਾਗ੍ਰੂਪਸ਼ੀਲਾਨ੍ਵਯਸਂਯੁਤਾਯ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪੁਰਸ਼, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਬੋਲ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਕਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਨੈਵ ਤੁ ਦਂਭਯੁਕ੍ਤੇ। ਭੂਮਿਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ੍ਵੇਦੋਦ੍ਭਵ ਪਿਨਾਕਿਨਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਦਾਨ ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਪਿਨਾਕੀ ਦਾ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਦਾਨ ਹੈ।
ਰੂਪਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਹਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਵਾਰਿਣਾ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਅਰਘ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤਤੋਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਾਦਿਭਿਃ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਭੌਮਂ ਗੋਮਿਥੁਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍। ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ
ਇੱਕ ਵਿਛੋਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਹੋਣ, ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਤਦ੍ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਣ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਖੰਡ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ਼ਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਂ ਚਾਂਗਾਰਕਾष੍ਟਕਮ੍। ਚਤੁਰੋ ਵਾਥ ਵਾਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਇਕ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਦੂਧ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਠ ਕੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪੁਮਾਨ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ। ਵਿष੍ਣੌ ਵਾਥ ਸ਼ਿਵੇ ਭਕ੍ਤਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਵਮਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭੁਗੁਨਂਦਨੇਨ ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਦੈਤ੍ਯਃ। ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਤੋਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਂਤਿ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੈਤ ਨੇ ਪੂਰਾ ਵਰਤ ਕਰ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਨਮਨਨ੍ਯਚੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਧਤ੍ਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਉਪਵਾਸੇष੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦੇਵ ਫਲਮਿਚ੍ਛਤਃ। ਅਨਭ੍ਯਾਸੇਨ ਰੋਗਾਦ੍ਵਾ ਕਿਮਿष੍ਟਂ ਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹੀ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ—ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਹੈ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਉਪਵਾਸੇष੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਕ੍ਤਂ ਭੋਜਨਮਿष੍ਯਤੇ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਤਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵੈ ਵ੍ਰਤਂ ਮਹਤ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਹੁਣ ਸੁਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮ ਯਥਾਵਚ੍ਛਂਕਰਾਰ੍ਚਨਮ੍। ਯੇषੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯ-ਸ਼ਯਨ ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍। ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਪਿ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਸ੍ਤਿਥਿਸ੍ਸਾ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੀ
ਜਦੋਂ ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸਪਤਮੀ ਤਿਥਿ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਾਰੀਖ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਭਿਃ। ਸੂਰ੍ਯਾਰ੍ਚਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਗਂ ਚ ਉਭਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਤਃ
ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਪਤੇ ਰਵੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨ ਭੇਦਃ ਕ੍ਵਚਿਦਿष੍ਯਤੇ। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੇ ਭਾਨੁਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਰਵੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਨੂ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਹਸ੍ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁਪਾਦਾਵਰ੍ਕਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਚ ਗੁਲ੍ਫਦੇਸ਼ਂ। ਸ੍ਵਾਤੀषੁ ਜਂਘੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ ਧਾਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾਸੁ ਚ ਜਾਨੁਦੇਸ਼ਮ੍
ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਗੁਲਫ਼ (ਟਕਣੀਆਂ) ਨੂੰ; ਸਵਾਤੀ ਤੇ ਜੰਗਾ (ਪਿੰਡੀਆਂ) ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਧਾਤਾ ਨੂੰ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਗੁੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਥਾਨੁਰਾਧਾਸੁ ਨਮੋਭਿ ਪੂਜ੍ਯਮੁਰੁਦ੍ਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੋਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ੍ਵਨਂਗਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਭੀਮਾਯ ਕਟਿਂ ਚ ਮੂਲੇ
ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ; ਜੇਠਾ ਤੇ ਅਨੰਗ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ; ਮੂਲ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਕਟਿ (ਕਮਰ) ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾषਾਢਯੁਗੇ ਚ ਨਾਭਿਂ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸਪ੍ਤਤੁਰਂਗਮਾਯ। ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਂਸ਼ਵੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਾਥ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਪृष੍ਠਂ ਧਨਿष੍ਠਾਸੁ ਵਿਕਰ੍ਤਨਾਯ
ਪੂਰਵ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਅਸ਼ਾਢਾ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਸਤਤੁਰੰਗਾ ਦੇਵ (ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ) ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ; ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੇ ਤੀਖਣ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੇਟ; ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਵਿਕਰਤਨ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਪੂਜੋ।
ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲਂ ਧ੍ਵਾਂਤਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਜਲਾਧਿਪਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਨੀਯਮ੍। ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦਦ੍ਵਯੇ ਚ ਬਾਹੂਤ੍ਤਮਸ਼੍ਚਂਡਕਰਾਯ ਪੂਜ੍ਯੌ
ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਪੂਰਵਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਵਿੱਚ ਚੰਡਕਰ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਸਾਮ੍ਨਾਮਧੀਸ਼ਾਯ ਕਰਦ੍ਵਯਂ ਚ ਸਂਪੂਜਨੀਯਂ ਨृਪ ਰੇਵਤੀषੁ। ਨਖਾਨਿ ਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੀषੁ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਧੁਰਂਧਰਾਯ
ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪੂਜੋ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਿੱਚ ਨਖ (ਨੱਖ) ਸਤਆਸ਼ਵ ਧੁਰੰਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ।
ਕਠੋਰਧਾਮ੍ਨੇ ਭਰਣੀषੁ ਕਂਠਂ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਨੀਯਮ੍। ਗ੍ਰੀਵਾਗ੍ਨਿਪਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਧਰਸਂਪੁਟੇ ਤੁ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਰਤ ਰੋਹਿਣੀषੁ
ਭਰਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਧਾਮ ਦੇ ਗਲੇ ਨੂੰ ਦਿਵਾਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜੋ; ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਵਾ (ਗਲ) ਅੱਗ ਦੇ ਧਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।