ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਕੌਂਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਗਮਾਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਾਰ ਪੂਣ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਆਸਸਾਦ ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ਼ੋਕਭਾਰੇਣ ਪੀਡਿਤਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧੀ ਆਪਣੇ ਗਮ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਬਿਂਦੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਗਤਪਾਪੋ ਹਤਾਸ਼ੁਭਃ । ਕੌਂਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਗਏ। ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਰੁਵਾਚ- ਭੋ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ । ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਦ੍ਵਦ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਪੂਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ।'
ਕੌਂਡਿਨ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਭੂਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਵ । ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਹੈ।'
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਨੋਦਿਤਃ । ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
'ਉਸ ਦਿਨ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਬਹੁਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਯੇषਾ ਮੋਹਿਨੀ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ । ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
'ਮੋਹਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।' ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਬੁੱਧੀ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੌਂਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ । ਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਤਪਾਪੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਸ੍ਤਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡੋਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਜਗਾਮ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵ ਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਦਿਵਿਆ ਦੇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ।
ਇਤੀਦृਸ਼ਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਮਂ ਮੋਹਿਨੀ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੋਹਿਨੀ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਯਜ੍ਞਾਦਿਤੀਰ੍ਥਦਾਨਾਨਿ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਯਜਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਛੇਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਠ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਮੋਹਨ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ 'ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਮੋਹਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ' ਨਾਮਕ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਯਮਸ੍ਯਾਰਾਧਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ । ਕਥਂ ਨ ਗਮ੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਨਰੇਣ ਨਰਕਾਂਤਰੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਪੂਜਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯਮਲੋਕੇ ਤੁ ਸਦਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ । ਅਨਾਧृष੍ਯਾਤ੍ਵਪਾਰਾ ਚ ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਬਹੁਸ਼ੋਣਿਤਾ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਅਸੰਭਵ, ਬੇਹੱਦ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਾ ਕਥਂ ਸੁਤਰਾ ਭਵੇਤ੍ । ਭਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਯਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹ ਨਦੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਯਮ ਲੋਕ ਬਾਰੇ ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮੋਚਨਾਰ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕृਤ੍ਯਮਸ਼ੇषਤਃ । ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਲਵਣਾਂਭਸਿ । ਦਦृਸ਼ੇ ਮੁਨਿਮਾਯਾਂਤਂ ਮੁਦ੍ਗਲਂ ਨਾਮ ਵਾਡਵ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਮੁਨਿ ਮੁਦਗਲ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਜ੍ਵਲਂਤਮਿਵਚਾਦਿਤ੍ਯਂ ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਤਾਂਗਕਮ੍ । ਮਾਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮੁਦ੍ਗਲੋ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੁਦਗਲ ਮੁਨਿ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਮੁਦ੍ਗਲ ਉਵਾਚ- ਅਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੋ ਦੇਵ ਪਤਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਧਰਾਤਲੇ । ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਂਤਿ ਮਮਾਂਗਾਨਿ ਗृਹੀਤੋ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ
ਮੁਦਗਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਅਚਾਨਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਬਲਾਦਾਕृष੍ਯਮਾਣੋऽਹਂ ਪੁਰੁषੴਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਕਃ । ਬਦ੍ਧੋ ਯਮਭਟੈਰ੍ਗਾਢਂ ਨੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਮਨਾਂਤਿਕਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਯਮ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਭਾਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਮਂ ਪਿਂਗਲਲੋਚਨਮ੍ । ਕृष੍ਣਮੁਖਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਮृਤ੍ਯੁਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੀਲੀਆਂ, ਚਿਹਰਾ ਕਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਾਤਪਿਤ੍ਤ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਦੋषੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤਮ੍ । ਕਾਯਸ਼ੋषਜ੍ਵਰਾਤਂਕ ਸ੍ਫੋਟਿਕਾ ਲੂਤਕਾਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਕਫ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁੱਕਣ, ਬੁਖਾਰ, ਪੀੜਾ, ਫੋੜੇ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ।
ਜ੍ਵਾਲਾਂਗਮਰ੍ਦਸ਼ੀਰ੍षਾਰ੍ਤਿ ਭਗਂਦਰ ਬਲਕ੍ਸ਼ਯੈਃ । ਕਂਠਮਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿਰੋਗੈਸ਼੍ਚ ਮੂਤ੍ਰਕृਚ੍ਛ੍ਰਜ੍ਵਰਵ੍ਰਣੈਃ
ਸੜਨ, ਸਰੀਰ ਦਰਦ, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਭਗੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਘਟ, ਗਲੇ ਦੀ ਗੰਢ, ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਬੁਖਾਰ ਅਤੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ।
ਵਿਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਕਾ ਗਲਗ੍ਰਾਹ ਹृਦ੍ਰੋਗੈਰ੍ਭੂਤਤਸ੍ਕਰੈਃ । ਇਤ੍ਥਂ ਬਹੁਵਿਧੈ ਰੌਦ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਰੂਪੈਰ੍ਭਯਂਕਰੈਃ
ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਗਲੇ ਦੀ ਫੜ, ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ।
ਕਪਾਲਸ਼ਿਰੋਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਰਕੇ ਤਥਾ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਦਾਨਵੈਰ੍ਘੋਰੈਰੁਪਵਿष੍ਟੈਃ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਖੋਪੜੀਆਂ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਨਰਕ ਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਧਰ੍ਮਾਧਿਕਾਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਦਿ ਲੇਖਕੈਃ । ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਿਂਹ ਵਰਾਹੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਾਸਰ੍ਪੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰੈਃ
ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਵਰਗੇ ਲੇਖਕ, ਬਾਘ, ਸਿੰਘ, ਸੂਰ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ।
ਵृਸ਼੍ਚਿਕੈਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭੂਤੈਃ ਕੀਟਕੈਰ੍ਮਤ੍ਕੁਣਾਦਿਭਿਃ । ਵृਕ ਚਿਤ੍ਰਾਦਿ ਸ਼ੁਨਕੈਃ ਕਂਕੈਰ੍ਗृਧ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਜਂਬੁਕੈਃ
ਬਿਛੂਆਂ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਭੂਤ, ਕੀੜੇ, ਮਟਕੁਣ, ਭੇੜੇ, ਅਜੀਬ ਕੁੱਤੇ, ਬਗਲੇ, ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਗਿੱਟੇ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਕਰੈਰ੍ਭੂਤਦਾਰਿਦ੍ਰੈਰ੍ਮਾਰਿਭਿਰ੍ਡਾਕਿਨੀਗ੍ਰਹੈਃ । ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੈਃ ਸ਼੍ਵਾਸਕਾਸੈਰ੍ਭ੍ਰੁਕੁਟੀ ਕੁਟਿਲਾਨਨੈਃ
ਚੋਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ, ਮਾਰ, ਡਾਕਣੀਆਂ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ, ਦਮ ਅਤੇ ਖੰਘ ਨਾਲ, ਭੰਨਵੇਂ ਅਤੇ ਟੇਢੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ।
ਬृਹਤ੍ਪ੍ਰਤਾਪੈਰ੍ਨੋਭੀਤੈਃ ਸ਼ਾਸਕੈਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਯਮਃ ਸਭਾਯਾਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਯਮ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਨਿਡਰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੀਮਾਟਵਿਕਜੀਵੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਵ੍ਯਾਲਾਂਜਨੋ ਗਿਰਿਃ । ਤਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਮਯਃ ਕਿਂਕਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।