ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯੇਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ ਸ਼ਙ੍ਖਿਨੇ ਗਦਿਨੇ ਚੈਵ ਚਕ੍ਰਿਣੇ ਵਰਦਾਯ ਵੈ
'ਵੈਕੁੰਠਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਨ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਵਾਹਨਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਦਾਮੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਕਟਿਂ ਪਞ੍ਚਜਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਵਾਹਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਦਾਮੋਦਰਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੇਟ, 'ਪੰਜਜਨਯਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਊਰੂਸੌਭਾਗ੍ਯਨਾਥਾਯ ਜਾਨੁਨੀ ਭੂਤਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋ ਨੀਲਾਯ ਵੈ ਜਙ੍ਘੇ ਪਾਦੌ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਜੇ ਪੁਨਃ
ਉਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸੌਭਾਗਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਲਈ, ਜੰਘਾਂ ਨੂੰ ਨੀਲਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਭੁਜਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਧृਤ੍ਯੈ ਵ੍ਯੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ, ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਧਿਰਤਾ ਨੂੰ, ਵਿਉਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਿਹਙ੍ਗਨਾਥਾਯ ਵਾਯੁਵੇਗਾਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿषਪ੍ਰਮਥਨਾਯੇਤਿ ਗਰੁਡਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮੁਮਾਪਤਿਵਿਨਾਯਕੌ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸਿਕ੍ਤਾਂ ਕृਸਰਾਮਥ ਪਾਯਸਮ੍ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਾਂਤਰਂ ਪੁਨਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚੌਲ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਠੀ ਚੌਲ ਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ—
ਨੈਯਗ੍ਰੋਧਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਮਥਵਾ ਖਾਦਿਰਂ ਬੁਧਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਧਾਵਯੇਦ੍ਦਨ੍ਤਾਨਾਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਅੰਜੀਰ ਜਾਂ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਦਾਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਾਯਨ੍ਤਨੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਸ੍ਤਮਿਤੇ ਰਵੌ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ 'ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ' — ਇਹ ਕਹੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਕਲਾਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਸਾਦਾ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਜਾਗ ਕੇ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਪਿषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦਹਨਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵੈਃ ਸਹੈਵ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਮ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੂੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨਾਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵਿਤਿਹਾਸਕਥਾਂ ਪੁਨਃ
'ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ' — ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਤ ਜਾਵੇ ਤੇ ਮੁੜ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਞ੍ਜਾਤੇ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪਾषਣ੍ਡਾਨਭਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਙ੍ਕਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪ ਦੀ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਗृਹਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦੀਮਰਿਨਿषੂਦਨ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵੇਦੀ ਵੀ ਬਣਾਏ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤੋਰਣਮ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਞ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਤੋਰਨ ਲਗਾਏ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਘੜਾ ਰੱਖੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸ਼ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮਧਃ ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸਕਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍
ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਹੇਠਾਂ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਵਾਏ।
ਧਾਰਾਭਿਰ੍ਭੂਰਿਭਿਰ੍ਭੂਰਿ ਫਲਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਰਯੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਵੱਧ ਧਾਰਾਂ ਹੋਣ, ਉਤਨਾ ਵੱਧ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਤ੍ਰਾਕਾਰਂ ਚ ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅੱਧ ਚੰਦ ਦੀ ਆਕਾਰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਗੋਲ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗੀ ਆਕਾਰ ਬਣਾਏ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪਦ੍ਮਾਕਾਰਂ ਚ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਵੇਦਿਕਾਂ ਸ੍ਥੋ ਨ ਸ੍ਥੋ ਨ ਯਾਮ੍ਯੇ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਮਲ ਦੀ ਆਕਾਰ ਬਣਾਏ; ਪੂਰਬ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੇਦੀ ਨਾ ਬਣਾਏ।
ਪਾਨੀਯਧਾਰਾਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਧਾਰਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਃ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਵੇਦੀ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਂ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਵਾਏ; ਦੂਜੀ ਵੇਦੀ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਕਮਲ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਏ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਤਤ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਮ੍੪੫ ਯੋਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਯਵਸਰ੍ਪਿषੀ ਤਿਲਾਞ੍ਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤ੍ਯੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਵਾਨਲੇ ਹੁਨੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ; ਹੱਥ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਕੁੰਡ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਤੇ ਯੋਨੀ-ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਜੌ ਤੇ ਘੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਾਗਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਆਜ੍ਯਧਾਰਾ ਮਧ੍ਯਮੇ ਤੁ ਕੁਂਡੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਭੇਟ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਘੀ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇ ਵਾਰਿਧਾਰਾਤ੍ਮਨੋਪਰਿ ਨਿष੍ਪਾਵਾਰ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਵੈ ਧਾਰਾਮਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਤਯੇਤ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵੀ, ਅੱਧ ਨਿਸਪਾਵ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਜਲਯੋਰਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਂ ਜਲਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇਰਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਾਨੌਦੁਮ੍ਬਰੈਃ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ।1.23.
ਨਾਨਾ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਵਰਿਆ, ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਤੇ ਪਤਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵृਚੈਰ੍ਹੋਮਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਉਦਙ੍ਮੁਖੈਃ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾਯਣੈਃ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਬਹੁ-ਰਚ ਪਾਠਕ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਭਗਤ ਰੁਦਰ ਦੀ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਿ ਚ ਸਾਮਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਾਮਵੇਦਿਭਿਃ ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਚਾਰ ਸਾਮਵੇਦੀ ਪੰਡਿਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸਾਮਨ ਗੀਤ ਗਾਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਾਰਾਂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦਙ੍ਗੁਲੀਯੈਸ਼੍ਚ ਕਟਕੈਰ੍ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਕੈਃ ਵਾਸੋਭਿਃ ਸ਼ਯਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਕਟਕ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਗੇ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਵਿਛੋਣੇ ਦੇ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਕੰਜੂਸੀ ਦੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਾਤਿਵਾਹ੍ਯਾ ਵੈ ਗੀਤਮਙ੍ਗਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੋ। ਉਪਾਧਿਆਇ ਲਈ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੋਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।