ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਭੇਦਦृਕ੍ ਭਵਿਤਾ ਸ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਰ੍ਤਾ ਚੈਵ ਵृਕੋਦਰਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਦੱਸੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੀਮਸੇਨ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕਰਤਾਰ ਦੋਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕੋऽਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਸੂਨੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ ਯਸ੍ਯ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਵृਕੋ ਨਾਮ ਜਠਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਇਸ ਧਰਮ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਕੋ ਨਾਮਕ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੁੱਖੀ, ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਭਾष੍ਯਤੇ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤੇਨ ਚਾਸੌ ਵृਕੋਦਰਃ ਅਤੀਵ ਸ੍ਵਾਦਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਯੁਤ ਬਲੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿਤੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ੍ਯਾਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਵ੍ਰਾਗ੍ਨਿਤ੍ਵਾਦੁਪੋषਣੇ ਇਦਂ ਵ੍ਰਤਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮਧਿਕਂ ਯਤਃ
ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ ਪਰ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦੀ ਤਪस्या ਸਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ।
ਕਥਯਿष੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ ਅਸ਼ੇषਯਜ੍ਞਫਲਦਮਸ਼ੇषਾਘਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਸ ਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ — ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੇषਦੁष੍ਟਸ਼ਮਨਮਸ਼ੇषਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਯਨ੍ਮਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਯਦ੍ਯष੍ਟਮੀ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀषੁ ਚ ਭਾਰਤ ਅਨ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਦਿਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮੁਪੋषਿਤੁਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੇ ਤੂੰ ਅਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਰ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਭੀਮ ਤਿਥਿਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਗਚ੍ਛ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਂ
ਤਾਂ, ਭੀਮ, ਇਹ ਉੱਤਮ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਿਥੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਯਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ ਘृਤੇਨਾਭ੍ਯਂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚੇਨ੍ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ ਕृष੍ਣਾਯ ਪਾਦੌ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃਕृष੍ਣਾਤ੍ਮਨੇਤਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਕਹਿ ਕੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, 'ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ' ਕਹੋ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯੇਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ ਸ਼ਙ੍ਖਿਨੇ ਗਦਿਨੇ ਚੈਵ ਚਕ੍ਰਿਣੇ ਵਰਦਾਯ ਵੈ
'ਵੈਕੁੰਠਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਨ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਵਾਹਨਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਦਾਮੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਕਟਿਂ ਪਞ੍ਚਜਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਵਾਹਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਦਾਮੋਦਰਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੇਟ, 'ਪੰਜਜਨਯਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਊਰੂਸੌਭਾਗ੍ਯਨਾਥਾਯ ਜਾਨੁਨੀ ਭੂਤਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋ ਨੀਲਾਯ ਵੈ ਜਙ੍ਘੇ ਪਾਦੌ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਜੇ ਪੁਨਃ
ਉਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸੌਭਾਗਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਲਈ, ਜੰਘਾਂ ਨੂੰ ਨੀਲਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਭੁਜਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਧृਤ੍ਯੈ ਵ੍ਯੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ, ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਧਿਰਤਾ ਨੂੰ, ਵਿਉਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਿਹਙ੍ਗਨਾਥਾਯ ਵਾਯੁਵੇਗਾਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿषਪ੍ਰਮਥਨਾਯੇਤਿ ਗਰੁਡਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮੁਮਾਪਤਿਵਿਨਾਯਕੌ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸਿਕ੍ਤਾਂ ਕृਸਰਾਮਥ ਪਾਯਸਮ੍ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਾਂਤਰਂ ਪੁਨਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚੌਲ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਠੀ ਚੌਲ ਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ—
ਨੈਯਗ੍ਰੋਧਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਮਥਵਾ ਖਾਦਿਰਂ ਬੁਧਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਧਾਵਯੇਦ੍ਦਨ੍ਤਾਨਾਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਅੰਜੀਰ ਜਾਂ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਦਾਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਾਯਨ੍ਤਨੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਸ੍ਤਮਿਤੇ ਰਵੌ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ 'ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ' — ਇਹ ਕਹੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਕਲਾਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਸਾਦਾ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਜਾਗ ਕੇ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਪਿषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦਹਨਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵੈਃ ਸਹੈਵ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਮ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੂੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨਾਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵਿਤਿਹਾਸਕਥਾਂ ਪੁਨਃ
'ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ' — ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਤ ਜਾਵੇ ਤੇ ਮੁੜ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਞ੍ਜਾਤੇ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪਾषਣ੍ਡਾਨਭਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਙ੍ਕਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪ ਦੀ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਗृਹਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦੀਮਰਿਨਿषੂਦਨ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵੇਦੀ ਵੀ ਬਣਾਏ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤੋਰਣਮ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾषਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਞ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਤੋਰਨ ਲਗਾਏ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਘੜਾ ਰੱਖੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸ਼ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮਧਃ ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸਕਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍
ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਹੇਠਾਂ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਵਾਏ।
ਧਾਰਾਭਿਰ੍ਭੂਰਿਭਿਰ੍ਭੂਰਿ ਫਲਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਰਯੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਵੱਧ ਧਾਰਾਂ ਹੋਣ, ਉਤਨਾ ਵੱਧ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਤ੍ਰਾਕਾਰਂ ਚ ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅੱਧ ਚੰਦ ਦੀ ਆਕਾਰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਗੋਲ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗੀ ਆਕਾਰ ਬਣਾਏ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪਦ੍ਮਾਕਾਰਂ ਚ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਵੇਦਿਕਾਂ ਸ੍ਥੋ ਨ ਸ੍ਥੋ ਨ ਯਾਮ੍ਯੇ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਮਲ ਦੀ ਆਕਾਰ ਬਣਾਏ; ਪੂਰਬ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੇਦੀ ਨਾ ਬਣਾਏ।