ਕਥਮਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਨਂਤਮਮਰੇਸ਼੍ਵਰ ਅਲ੍ਪੇਨ ਤਪਸਾ ਦੇਵ ਭਵੇਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸਦਾ ਨृਣਾਂ
ਹੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਰੋਗ੍ਯ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵ?
ਕਿਂ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਮਹਾਦੇਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਧੋਕ੍ਸ਼ਜ ਅਲ੍ਪਕੇਨਾਪਿ ਤਪਸਾ ਮਹਾਫਲਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਹੇ ਅਧੋਕਸ਼ਜ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਗਿਆਨ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਭਾਵਨਃ ਉਮਾਪਤਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਰਥਂਤਰਾਤ੍ਕਲ੍ਪਾਦ੍ਭੂਯੋ ਵਿਞ੍ਸ਼ਤਿਮੋ ਯਦਾ ਵਾਰਾਹੋ ਭਵਿਤਾ ਕਲ੍ਪਸ੍ਤਦਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਰਥੰਤਰਾ ਕਲਪ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਵੀਹਵਾਂ ਕਲਪ ਦੁਬਾਰਾ ਆਵੇਗਾ, ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਮਨਵੰਤਰ 'ਚ—
ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਖ੍ਯੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਸਪ੍ਤਲੋਕਧृਕ੍ ਦ੍ਵਾਪਰਾਖ੍ਯਂਯੁਗਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਮਂ ਯਦਾ
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਮਨਵੰਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੈਵਸਵਤ ਹੈ, ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ, ਸੱਤਵੀਂ-ਵੀਂਸ਼ਤੀ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਹੋਵੇਗਾ—
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਭਾਰਾਵਤਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਿਧਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ 'ਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ऋषਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰੌਹਿਣੇਯੋਥ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕਂਸਾਰਿਃ ਕੇਸ਼ਿਮਥਨਃ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਨਃ੯ ਪੁਰੀਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਨਾਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਯਾ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ਦਿਵ੍ਯਾਨੁਭਾਵਸਂਯੁਕ੍ਤਾਮਧਿਵਾਸਾਯ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਃ
ਉਥੇ ਦਵੈਪਾਯਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ — ਕਂਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੇਸ਼ਵ — ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਵਾਰਕਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਦਾ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਦਾਚਿਦਾਸੀਨਃ ਸਭਾਯਾਂ ਸੋऽਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਏਗਾ। ਉਥੇ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਸੰਖ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਵृष੍ਣਿਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਭੂਰਿਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਨ੍ਵਿਤਃ ਕੈਟਭਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨੀ, ਕੁਰੂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਸੁ ਪੁਰਾਣਾਸੁ ਧਰ੍ਮਸਮ੍ਬਨ੍ਧਧਿਨੀषੁ ਚ ਕਥਾਸੁ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਰਿਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਭੇਦਦृਕ੍ ਭਵਿਤਾ ਸ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਰ੍ਤਾ ਚੈਵ ਵृਕੋਦਰਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਦੱਸੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੀਮਸੇਨ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕਰਤਾਰ ਦੋਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕੋऽਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਸੂਨੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ ਯਸ੍ਯ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਵृਕੋ ਨਾਮ ਜਠਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਇਸ ਧਰਮ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਕੋ ਨਾਮਕ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੁੱਖੀ, ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਭਾष੍ਯਤੇ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤੇਨ ਚਾਸੌ ਵृਕੋਦਰਃ ਅਤੀਵ ਸ੍ਵਾਦਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਯੁਤ ਬਲੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿਤੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ੍ਯਾਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੀਵ੍ਰਾਗ੍ਨਿਤ੍ਵਾਦੁਪੋषਣੇ ਇਦਂ ਵ੍ਰਤਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮਧਿਕਂ ਯਤਃ
ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ ਪਰ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦੀ ਤਪस्या ਸਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ।
ਕਥਯਿष੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ ਅਸ਼ੇषਯਜ੍ਞਫਲਦਮਸ਼ੇषਾਘਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਸ ਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ — ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੇषਦੁष੍ਟਸ਼ਮਨਮਸ਼ੇषਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਯਨ੍ਮਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਯਦ੍ਯष੍ਟਮੀ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀषੁ ਚ ਭਾਰਤ ਅਨ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਦਿਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮੁਪੋषਿਤੁਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੇ ਤੂੰ ਅਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਰ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਭੀਮ ਤਿਥਿਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਗਚ੍ਛ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਂ
ਤਾਂ, ਭੀਮ, ਇਹ ਉੱਤਮ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਿਥੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਯਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ ਘृਤੇਨਾਭ੍ਯਂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚੇਨ੍ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ ਕृष੍ਣਾਯ ਪਾਦੌ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃਕृष੍ਣਾਤ੍ਮਨੇਤਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਕਹਿ ਕੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, 'ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ' ਕਹੋ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯੇਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ ਸ਼ਙ੍ਖਿਨੇ ਗਦਿਨੇ ਚੈਵ ਚਕ੍ਰਿਣੇ ਵਰਦਾਯ ਵੈ
'ਵੈਕੁੰਠਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਨ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਵਾਹਨਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਦਾਮੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਕਟਿਂ ਪਞ੍ਚਜਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਵਾਹਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਦਾਮੋਦਰਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੇਟ, 'ਪੰਜਜਨਯਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਊਰੂਸੌਭਾਗ੍ਯਨਾਥਾਯ ਜਾਨੁਨੀ ਭੂਤਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋ ਨੀਲਾਯ ਵੈ ਜਙ੍ਘੇ ਪਾਦੌ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਜੇ ਪੁਨਃ
ਉਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸੌਭਾਗਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਲਈ, ਜੰਘਾਂ ਨੂੰ ਨੀਲਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਭੁਜਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਧृਤ੍ਯੈ ਵ੍ਯੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ, ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਧਿਰਤਾ ਨੂੰ, ਵਿਉਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਿਹਙ੍ਗਨਾਥਾਯ ਵਾਯੁਵੇਗਾਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿषਪ੍ਰਮਥਨਾਯੇਤਿ ਗਰੁਡਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮੁਮਾਪਤਿਵਿਨਾਯਕੌ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸਿਕ੍ਤਾਂ ਕृਸਰਾਮਥ ਪਾਯਸਮ੍ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਾਂਤਰਂ ਪੁਨਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚੌਲ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਠੀ ਚੌਲ ਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ—
ਨੈਯਗ੍ਰੋਧਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਮਥਵਾ ਖਾਦਿਰਂ ਬੁਧਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਧਾਵਯੇਦ੍ਦਨ੍ਤਾਨਾਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਅੰਜੀਰ ਜਾਂ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਦਾਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਾਯਨ੍ਤਨੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਸ੍ਤਮਿਤੇ ਰਵੌ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ 'ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ' — ਇਹ ਕਹੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਕਲਾਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਸਾਦਾ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਜਾਗ ਕੇ ਰਹੇ।