ਮਾਘਸ੍ਯਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਲਘੁਭੁਙ੍ਨਰਃ।। ਦਂਤਕਾष੍ਠਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ षष੍ਠੀਮੁਪਵਸੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾਕੇ, ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਂਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਂਦਾਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ।। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਡਾਰਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਾਰਕੁਸੁਮਾष੍ਟਕਂ।। ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਂ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਮੰਡਾਰਾ ਦੇ ਅੱਠ ਫੁੱਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਤਲਾ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਏ।
ਪਦ੍ਮਂ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇष੍ਟਪਤ੍ਰਕਂ।। ਹੇਮਮਂਦਾਰਕੁਸੁਮੈਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਕਮਲ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪੱਤੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੇ ਬਣਾਏ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਡਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਯੇਤ੍ਯਮਲੇ ਦਲੇ।। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਦ੍ਵਦਰ੍ਕਾਯ ਤਥਾਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁੰਨ੍ਹੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅਰਕਾ ਦੀ, ਅਤੇ ਨੈਰਤ ਵੱਲ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵੇਦਧਾਮ੍ਨੇ ਚ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਚਂਡਭਾਨਵੇ।। ਪੂष੍ਣੇ ਚੋਤ੍ਤਰਤਃ ਪੂਜ੍ਯ ਆਨਂਦਾਯੇਤਿ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੇਦਧਾਮਾ ਦੀ, ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਚੰਡਭਾਨੁ ਦੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇਪਿ ਚ।। ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਾਵੇष੍ਟ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਤਲਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਭੋਜਨ, ਮਾਲਾ, ਫਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇ ਪੁਨਃ।। ਭੁਂਜੀਤਾਤੈਲਲਵਣਂ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਗृਹੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਘਰਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਲ ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਚ।। ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਕਰੇ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਏਤਦੇਵ ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਤੁ ਨਿਧਾਯ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ।। ਗੋਭਿਰ੍ਵਿਭਵਤਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ੩੦੦ 1.21.
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਲਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਭੁਤਿ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਨਮੋ ਮਂਦਾਰਨਾਥਾਯ ਮਂਦਾਰਭਵਨਾਯ ਚ।। ਤ੍ਵਂ ਰਵੇ ਤਾਰਯਸ੍ਵਾਸ੍ਮਾਨਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਮੰਡਾਰਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੰਡਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਰਵੀ! ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਮ੍।। ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਸ ਸੁਖੀ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਂ ਚ ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਡਾਰਾ ਸਤਵਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਵਿ ਵਿੱਚ ਕਲਪ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਮਘੌਘਪਟਲਭੀषਣਧ੍ਵਾਂਤਦੀਪਿਕਾਂ।। ਗਚ੍ਛਨ੍ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸਂਸਾਰਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਨ ਸ੍ਖਲੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀਪਕ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਠੋਖਰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਮਂਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਮੇਤਾਮੀਪ੍ਸਿਤਾਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਾਂ।। ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸੋਪਿ ਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਮੰਡਾਰਾ ਸਤਵਮੀ, ਜੋ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਮਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨਾਂ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਂ।। ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਰੋਗਸ਼ੋਕੌਘਾਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ, ਸ਼ੁਭ ਸਤਵਮੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਝੰਡ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ।। ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਰਭੇਚ੍ਛੁਭਸਪ੍ਤਮੀਂ
ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਤਵਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ।
ਕਪਿਲਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ।। ਨਮਾਮਿ ਸੂਰ੍ਯਸਂਭੂਤਾਮਸ਼ੇषਭੁਵਨਾਲਯਾਂ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। 'ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਭਵਨਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ੁਭਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ।। ਅਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਕਲਿਆਣਵਤੀ! ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਤਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਕਾਂਚਨਂ ਵृषਭਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਗੁਡਾਨ੍ਵਿਤਂ।। ਸੋਪਧਾਨਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਭਾਜਨਾਸਨਸਂਯੁਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ, ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਕੁਸ਼ਨ, ਆਰਾਮ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਤੇ ਅਸਣ ਸਮੇਤ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਃ ਘृਤਪਾਯਸਸਂਯੁਤੈਃ।। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਕਾਲਵੇਲਾਯਾਮਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ੩੧੦ ਵਿਕਾਲ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਜਾਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਭੋਜਨ, ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਦੋ ਸਮਿਆਂ 'ਅਰਯਮਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਦਾ ਨਰਃ।। ਵਾਸਸੀ ਵृषਭਂ ਹੈਮਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਗਾਂ ਕਾਂਚਨੋਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਤੇ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਜਣੀ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਂਤੇ ਸ਼ਯਨਮਿਕ੍ਸ਼ੁਦਂਡਗੁਡਾਨ੍ਵਿਤਮ੍।। ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵृषਭਂ ਤਥਾ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ 'ਚ ਤਿਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ।। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ 'ਸਰਵ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਿਮਲਾ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ।। ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਲਯੇ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ 'ਚ ਪਵਿੱਤਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਯਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਦੇਵਲੋਕ 'ਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਦ੍ਗਣਾਧਿਪੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍।। ਕਲ੍ਪਾਦਾਵਵਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤਕ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ।। ਨਾਸ਼ਾਯਾਲਮਿਯਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਠ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀ
ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਹਜ਼ਾਰ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਪਠੇਦ੍ਯਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਦਪਿ ਦੀਯਮਾਨਮ੍।। ਸੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਘਵਿਮੁਕ੍ਤਦੇਹਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਨਾਯਕਤ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਭੇਟ ਹੋਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਨਾਯਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸਮਾਸ੍ਸਪ੍ਤ ਨਰਃ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾਨਯੁਕ੍ਤਾਮ੍।। ਸ ਸਪ੍ਤਲੋਕਾਧਿਪਤਿਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਮੁਰਾਰੇਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤਕ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਵਾਰ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਕੇ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਉੱਚ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯੇ ਤੁ ਵੈ ਧਰ੍ਮਾ ਯਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨਿਹ ਤਾਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਕੀਦृਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਫਲਂ ਤੁ ਕਿਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਰਮ ਜੋ ਇੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਰਥਨ੍ਤਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪਰਿਪृष੍ਟੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਮਨ੍ਦਰਸ੍ਥੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਿਨਾਕੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਥੰਤਰਾ ਕਲਪ 'ਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਿਨਾਕੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।