ਸਹਸ੍ਰੇਣਾਥ ਨਿष੍ਕਾਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਤੇਨ ਵਾ।। ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਨਿष੍ਕੇਣੈਕੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਨਿਸ਼ਕ ਬਣਾਕੇ, ਜਾਂ ਸੌ, ਜਾਂ ਦਸ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕ ਨਾਲ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਂ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਨ੍ਮਂਤ੍ਰਪਾਠਨਮ੍।। ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਮਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਭਾਗੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤਂ ਪਿਬਤੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਮृਤਬਿਂਦਵਃ।। ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰ੍ਦ੍ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਯੇ ਸ਼ਾਲਿਮੁਦ੍ਗੇਕ੍ਸ਼ਵਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬੂੰਦੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀਆਂ। ਉਹ ਬੂੰਦੇ ਹੀ ਚਾਵਲ, ਮੂੰਗ ਤੇ ਜੌ ਬਣ ਗਏ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯਾਰਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਿਕ੍ਸ਼ੁਸਾਰੋਮृਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍।। ਇष੍ਟਾਰਵੇਰਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਯੋਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਸ਼ੱਕਰ ਦੋਵਾਂ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ — ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਪ੍ਤਮੀ ਚੇਯਂ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਪ੍ਰਦਾ।। ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟੋਪਸ਼ਮਨੀ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਿਨੀ
ਇਹ ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲੀ ਸਪਤਮੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ।। ਕਲ੍ਪਮੇਕਂ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਨਘ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾ ਪਰਿਪਠਤੀਹ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਲੋਕੇ।। ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸੋਪਿ ਦੇਵੈਰਮਰਪੁਰੇ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯਤੇ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਵਤ੍ਕਮਲਸਪ੍ਤਮੀਮ੍।। ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਦੇਵ ਤੁष੍ਯਤੀਹ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਮਲ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਰਜ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸਂਤਾਮਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸੁਸ੍ਨਾਤੋ ਗੌਰਸਰ੍षਪੈਃ।। ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਨਿਧਾਯ ਕਮਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਵਸੰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਰ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਾਵृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍।। ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਰਿਣੇ
ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਕਮਲ-ਹਸਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਦਿਵਾਕਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ।। ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਕਾਲਵੇਲਾਯਾਮੁਦਕੁਂਭਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
'ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਫਿਰ ਦਿਨ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ...
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ।। ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਕਪਿਲਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਲਂਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍।। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਚ ਭੁਂਜੀਤ ਵਿਮਾਂਸਂ ਤੈਲਵਰ੍ਜਿਤਂ
ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਾਸ ਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਾਫ਼ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ।। ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਸ਼ਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਛੋਣਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ।। ਭਾਜਨਾਸਨਦੀਪਾਦੀਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾਨੁਪਸ੍ਕਰਾਨ੍
ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਭਾਂਡੇ, ਬੈਠਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਮਲਸਪ੍ਤਮੀਮ੍।। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਨਂਤਾਮਭ੍ਯੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਲ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪੇਕਲ੍ਪੇ ਤਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍।। ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਂ
ਫਿਰ ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯੇਦਿਮਾਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਪਠੇਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਮਤਿਂ ਦਦਾਤਿ।। ਸੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਮਲਾਮਵਾਪ੍ਯ ਗਂਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਲੋਕਮੇਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍।। ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਂਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਂ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਮਾਘਸ੍ਯਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਲਘੁਭੁਙ੍ਨਰਃ।। ਦਂਤਕਾष੍ਠਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ षष੍ਠੀਮੁਪਵਸੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਬਣਾਕੇ, ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਂਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਂਦਾਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ।। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਡਾਰਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਾਰਕੁਸੁਮਾष੍ਟਕਂ।। ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਂ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਮੰਡਾਰਾ ਦੇ ਅੱਠ ਫੁੱਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਤਲਾ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਏ।
ਪਦ੍ਮਂ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇष੍ਟਪਤ੍ਰਕਂ।। ਹੇਮਮਂਦਾਰਕੁਸੁਮੈਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਕਮਲ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪੱਤੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੇ ਬਣਾਏ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਡਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਯੇਤ੍ਯਮਲੇ ਦਲੇ।। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਦ੍ਵਦਰ੍ਕਾਯ ਤਥਾਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁੰਨ੍ਹੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅਰਕਾ ਦੀ, ਅਤੇ ਨੈਰਤ ਵੱਲ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵੇਦਧਾਮ੍ਨੇ ਚ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਚਂਡਭਾਨਵੇ।। ਪੂष੍ਣੇ ਚੋਤ੍ਤਰਤਃ ਪੂਜ੍ਯ ਆਨਂਦਾਯੇਤਿ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੇਦਧਾਮਾ ਦੀ, ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਚੰਡਭਾਨੁ ਦੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇਪਿ ਚ।। ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਾਵੇष੍ਟ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਤਲਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਭੋਜਨ, ਮਾਲਾ, ਫਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇ ਪੁਨਃ।। ਭੁਂਜੀਤਾਤੈਲਲਵਣਂ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਗृਹੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਘਰਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਲ ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਚ।। ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਕਰੇ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਏਤਦੇਵ ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਤੁ ਨਿਧਾਯ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ।। ਗੋਭਿਰ੍ਵਿਭਵਤਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ੩੦੦ 1.21.
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਲਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਭੁਤਿ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰੇ।