ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਮਮਰੇਸ਼੍ਵਰਪੂਜਿਤਃ।। ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਥੇ ਪੂਰੇ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪਾਰੋਗ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍।। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦਤ੍ਰਾਮੁਤ੍ਰਾਥਵਾ ਕृਤਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹੋਣ,
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਗਿਰਿਰ੍ਵਜ੍ਰਾਹਤੋ ਯਥਾ।। ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰੌਪ੍ਯਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਂਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸੋਮਲੋਕਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ।। ਦਸ਼ਭਿਃ ਪਲਸਾਹਸ੍ਰੈਰੁਤ੍ਤਮੋ ਰਜਤਾਚਲਃ
ਇਸ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ। ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ।। ਅਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਿਂਸ਼ਤੇਰੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਸਦਾ
ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਵਾਲਾ ਮੱਧਮ ਪਹਾੜ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਤੁਰੀਯਾਂਸ਼ੇਨ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍।। ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਰਾਜਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਦਰਾਦੀਨ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਪਹਾੜ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਲਧੌਤਮਯਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਲ੍ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ।। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਵਾਨ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਨਿਤਂਬੋਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ refined ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣਾਉਣ। ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਪਰ੍ਵਤਾਂਨਾ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍।। ਸ਼ੇषਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਜਾਗਰਣਾਦਿਕਮ੍
ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ। ਬਾਕੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਬਣਾਉਣ, ਧੂੰਆਂ, ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮੇਤ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਰੌਪ੍ਯਪਰ੍ਵਤਮ੍।। ਵਿष੍ਕਂਭਸ਼ੈਲਾਨृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੈਃ
ਸਵੇਰੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਪਠਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ।। ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਂ ਯਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦੋਰ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।'
ਰਜਤਂ ਪਾਹਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਃ ਸ਼ੋਕਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍।। ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਜਤਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਹੇ ਚਾਂਦੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਖ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗਵਾਮਯੁਤਸਾਹਸ੍ਰਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ।। ਸੋਮਲੋਕੇ ਸਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਪ੍ਸਰਸਾਂਗਣੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿਨਰਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ—
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਸੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍।। ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਉਥੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ੱਕਰ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ।। ਅष੍ਟਭਿਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਭਾਰੈਰੁਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਚਲਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਰੁਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਠ ਭਾਰ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭਾਰਾਭ੍ਯਾਮਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ।। ਭਾਰੇਣ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਭਾਰੇਣਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਚਾਰ ਭਾਰ ਵਾਲਾ ਮੱਧਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੋ ਭਾਰ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਭਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੁਰੀਯਾਂਸ਼ੇਨ ਮਾਨਵਃ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹੈਮਾਂਬਰਸੁਸਂਯੁਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਮੇਰੋਰੁਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਹੈਮਂ ਤਤ੍ਰ ਤਰੁਤ੍ਰਯਮ੍।। ਮਂਦਾਰਃ ਪਾਰਿਜਾਤਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਃ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਃ
ਮੇਰੂ ਦੇ ਉਪਰ, ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਮੰਦਰ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਤੇ ਤੀਜਾ ਕਲਪ ਰੁੱਖ।
ਏਤਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍।। ਹਰਿਚਂਦਨਸਂਤਾਨੌ ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗਯੋਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੁੱਖ ਸਭ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੂਰਬ-ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖ।
ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੌ ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਾਚ੍ਛਰ੍ਕਰਾਚਲੇ।। ਮਂਦਰੇ ਕਾਮਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਰੁੱਖ ਹਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੱਕਰ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮੰਦਰ 'ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ।
ਗਂਧਮਾਦਨਸ਼ृਂਗੇ ਤੁ ਧਨਦਃ ਸ੍ਯਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ।। ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵੇਦਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਹਂਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪੁਲਾਚਲੇ੨੦੦ 1.21.
ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ। ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੰਸ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ।
ਹੈਮੀ ਭਵੇਤ੍ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਸੁਰਭੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖੀ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਵਾਹਨਮਖਾਦਿਕਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੀ ਹੋਵੇ। ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਆਵਾਹਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤ ਤਕ ਕਰੇ ਜਾਣ।
ਕृਤ੍ਵਾਥ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਮ੍।। ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ਼ੈਲਾਨਿਮਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੱਧਲੇ ਪਹਾੜ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਹਾੜ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਮृਤਸਾਰੋਯਂ ਪਰਮਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਃ।। ਤਸ੍ਮਾਦਾਨਂਦਕਾਰੀ ਤ੍ਵਂ ਭਵਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਚੀਨੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਅਮृਤਂ ਪਿਬਤਾਂ ਯੇ ਤੁ ਪਤਿਤਾ ਭੁਵਿ ਸ਼ੀਕਰਾਃ।। ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਚੀਨੀ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਮਨੋਭਵਧਨੁਰ੍ਮਧ੍ਯਾਦੁਦ੍ਭੂਤਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਪੁਨਃ।। ਤਨ੍ਮਯੋਸਿ ਮਹਾਸ਼ੈਲ ਪਾਹਿ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਚੀਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਤੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਰ੍ਕਰਾਸ਼ੈਲਮਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ।। ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਚੀਨੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਮਧਿਰੁਹ੍ਯਾਨੁਜੀਵਿਭਿਃ।। ਸਹੈਵ ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਭੋ ਦਿਵਿ
ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਂਤੇ ਤੁ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍।। ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੋ ਯਾਵਜ੍ਜਨ੍ਮਾਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ।
ਭੋਜਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲੇष੍ਵਮਤ੍ਸਰਃ।। ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਦਿਓ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ। ਆਪਣੇ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕੱਚਾ ਲੂਣ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ੍ਵਤੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਲਯਮ੍।। ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ੈਲਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਵਰਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਦਾਨ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।