ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨ੍ਯਾ ਧਾਮ ਤ੍ਵਂ ਗੁਡਪਰ੍ਵਤ।। ਨਿਰ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੇ ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।'
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਡਮਯਂ ਗਿਰਿਮ੍।। ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
'ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਪੁਨਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਂਤੇ ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍।। ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
'ਫਿਰ, ਸੌ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਅਥ ਪਾਪਹਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍।। ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਨਂ ਵੈਰਿਂਚਂ ਯਾਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।'
ਉਤ੍ਤਮਃ ਪਲਸਾਹਸ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ।। ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਧਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋਪਿ ਮਾਨਵਃ
'ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੱਧ ਨਾਲ ਘੱਟ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ, ਦਾਨ ਕਰੇ।'
ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਪਲਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦਧ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
'ਉਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲਾ ਜਾਂ ਵੱਧ ਦੇਵੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਏ।'
ਵਿष੍ਕਂਭਸ਼ੈਲਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍।। ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਬੀਜਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਰ੍ਭਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸਕੰਭਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਨਂਤਫਲਦਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯ।। ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨੇਰਪਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ।
ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਨਗੋਤ੍ਤਮ।। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਲੋਕਮਾਨਂਦਕਾਰਕਮ੍।। ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍੧੫੦ 1.21.
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਿਲਸ਼ੈਲਂ ਵਿਧਾਨਤਃ।। ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣੈਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ।। ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕਨਿष੍ਠੋ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਿਲਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਡ੍ਰੋਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚਾਪਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਦਿਕਮ੍।। ਦਾਨਮਂਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਚ ਨृਪਪੁਂਗਵ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸਕੰਭਾ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਾਨ ਮੰਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਧੁਵਧੇ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੇਹਸ੍ਵੇਦਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ।। ਤਿਲਾਃ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮਾषਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਂਤਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਮਧੂ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇषੁ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਿਲਾ ਏਵ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍।। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਚ ਕੁਰੁ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰ ਤਿਲਾਚਲ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹਵਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਲੱਖਮੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ; ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍।। ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਮੰਤਰਣ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਤੁੱਲ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਾਰੈਰਿਹੋਤ੍ਤਮਃ।। ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕਨਿष੍ਠਃ ਪਂਚਭਿਰ੍ਮਤਃ
ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਇੱਥੇ ਵੀਹ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦਸ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਾਲ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰੇਣਾਲ੍ਪਧਨੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦਾਨ ਕਰੇ। ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਿਦਮੁਦੀਰਯੇਤ੍।। ਤ੍ਵਮੇਵਾਵਰਣਂ ਯਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਨਾਮਿਹ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰੇ: 'ਤੂੰ ਸਦਾ ਇੱਥੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਢਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
ਕਾਰ੍ਪਾਸਾਦ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਘੌਘ ਧ੍ਵਂਸਨੋ ਭਵ।। ਇਤਿ ਕਾਰ੍ਪਾਸਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਰ੍ਵਸਂਨਿਧੌ
ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ।। ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਘृਤਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਘੀ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤੇਜੋਮਯਂ ਘृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍।। ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਘृਤਕੁਂਭਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਾਚਲਃ
ਘੀ, ਜੋ ਤੇਜ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਘੀ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪਂਚਭਿਸ੍ਤ੍ਵਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ।। ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋਪਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿਹ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਦਸ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਪੰਜ ਨਾਲ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭਾਗੇਨ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍।। ਸ਼ਾਲਿਤਂਡੁਲਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਂਭੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਵਿਸਕੰਭਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ। ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੇ ਪাত্র ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਉਪਰ ਰੱਖਣ।
ਕਾਰਯੇਤ੍ਸਂਹਤਾਨੁਚ੍ਚਾਨ੍ਯਥਾਸ਼ੋਭਂ ਵਿਧਾਨਤਃ।। ਵੇष੍ਟਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਵਾਸੋਭਿਰਿਕ੍ਸ਼ੁਦਂਡਫਲਾਦਿਕੈਃ
ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਉੱਚਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਕਣਕ, ਲੱਕੜ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਂਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਨਮਿਹ ਪਠ੍ਯਤੇ।। ਅਧਿਵਾਸਨਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੋਮਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੋਮ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍।। ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਂਤਮਾਨਸਃ
ਸਵੇਰੇ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਯੋਗਾਦ੍ਘृਤਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦਮृਤਤੇਜਸਿ।। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਘृਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰ
ਘੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਤਾਸੀਰ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਰੂਪ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਘੀ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਘृਤੇ ਚੈਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍।। ਘृਤਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਃ ਪਾਹਿ ਭੂਧਰ
ਕਿਉਂਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਘੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਘੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍।। ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋਪਿ ਲੋਕਮਾਯਾਤਿ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍
ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।