ਤਦਾਤ੍ਮਕਤ੍ਵੇਨ ਚ ਮਾਂ ਪਾਹ੍ਯਾਪਨ੍ਨਂ ਨਗੋਤ੍ਤਮ।। ਯਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯੇ ਰਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨੋਤ੍ਕਟਾ ਲਵਣਂ ਵਿਨਾ
'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਸਵਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸੁਆਦ ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।'
ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਯੋਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਂਤਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ।। ਵਿष੍ਣੁਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਯਸ੍ਮਾਦਾਰੋਗ੍ਯਵਰ੍ਧਨਃ
'ਤੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਪਾਹਿ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍।। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਲ੍ਲਵਣਪਰ੍ਵਤਮ੍
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,'
ਉਮਾਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍।। ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗੁਡਪਰ੍ਵਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਧੀਆ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।'
ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਃ।। ਉਤ੍ਤਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਾਰੈਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਭਿਰ੍ਮਤਃ
'ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਾਰੈਃ ਕਨਿष੍ਠਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍।। ਤਦ੍ਵਦਾਮਂਤ੍ਰਣਂ ਪੂਜਾਂ ਹੈਮਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਂ
'ਤਿੰਨ ਭਾਰ ਨਾਲ ਘੱਟ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਧ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਮੰਤ੍ਰਣ, ਪੂਜਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਚਨਾ।'
ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰਾਂਸਿ ਵਨਦੇਵਤਾਃ।। ਹੋਮਂ ਜਾਗਰਣਂ ਤਦ੍ਵਲ੍ਲੋਕਪਾਲਾਧਿਵਾਸਨਮ੍
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ; ਹੋਮ, ਜਾਗਣਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ।'
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਿਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍।। ਯਥਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਵਰੋਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
'ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਸਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ: ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਤਮਾ ਹੈ,'
ਸਾਮਵੇਦਸ੍ਤੁ ਵੇਦਾਨਾਂ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤੁ ਯੋਗਿਨਾਂ।। ਪ੍ਰਣਵਃ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਯਥਾ
'ਜਿਵੇਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮਹਾਦੇਵ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ, ਓਮ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ,'
ਤਥਾ ਰਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਃ ਸਦੈਵੇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੋ ਮਤਃ।। ਮਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਦਦਾਤੁ ਗੁਡਪਰ੍ਵਤਃ
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਾਂ ਵਿਚ ਕਾਂਡੇ ਦਾ ਰਸ ਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੇ।'
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨ੍ਯਾ ਧਾਮ ਤ੍ਵਂ ਗੁਡਪਰ੍ਵਤ।। ਨਿਰ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੇ ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।'
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਡਮਯਂ ਗਿਰਿਮ੍।। ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
'ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਪੁਨਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਂਤੇ ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍।। ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
'ਫਿਰ, ਸੌ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਅਥ ਪਾਪਹਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍।। ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਨਂ ਵੈਰਿਂਚਂ ਯਾਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।'
ਉਤ੍ਤਮਃ ਪਲਸਾਹਸ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ।। ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਧਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋਪਿ ਮਾਨਵਃ
'ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੱਧ ਨਾਲ ਘੱਟ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ, ਦਾਨ ਕਰੇ।'
ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਪਲਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦਧ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
'ਉਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲਾ ਜਾਂ ਵੱਧ ਦੇਵੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਏ।'
ਵਿष੍ਕਂਭਸ਼ੈਲਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍।। ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਬੀਜਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਰ੍ਭਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸਕੰਭਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਨਂਤਫਲਦਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯ।। ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨੇਰਪਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ।
ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਨਗੋਤ੍ਤਮ।। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਲੋਕਮਾਨਂਦਕਾਰਕਮ੍।। ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍੧੫੦ 1.21.
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਿਲਸ਼ੈਲਂ ਵਿਧਾਨਤਃ।। ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣੈਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ।। ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕਨਿष੍ਠੋ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਿਲਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਡ੍ਰੋਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚਾਪਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਦਿਕਮ੍।। ਦਾਨਮਂਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਚ ਨृਪਪੁਂਗਵ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸਕੰਭਾ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਾਨ ਮੰਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਧੁਵਧੇ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੇਹਸ੍ਵੇਦਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ।। ਤਿਲਾਃ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮਾषਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਂਤਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਮਧੂ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇषੁ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਿਲਾ ਏਵ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍।। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਚ ਕੁਰੁ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰ ਤਿਲਾਚਲ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹਵਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਲੱਖਮੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ; ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍।। ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਮੰਤਰਣ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਤੁੱਲ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਾਰੈਰਿਹੋਤ੍ਤਮਃ।। ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕਨਿष੍ਠਃ ਪਂਚਭਿਰ੍ਮਤਃ
ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਇੱਥੇ ਵੀਹ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦਸ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਾਲ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰੇਣਾਲ੍ਪਧਨੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦਾਨ ਕਰੇ। ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਿਦਮੁਦੀਰਯੇਤ੍।। ਤ੍ਵਮੇਵਾਵਰਣਂ ਯਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਨਾਮਿਹ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰੇ: 'ਤੂੰ ਸਦਾ ਇੱਥੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਢਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
ਕਾਰ੍ਪਾਸਾਦ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਘੌਘ ਧ੍ਵਂਸਨੋ ਭਵ।। ਇਤਿ ਕਾਰ੍ਪਾਸਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਰ੍ਵਸਂਨਿਧੌ
ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—