ਤੁਰੀਯਭਾਗੇਨ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਮ੍।। ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਂਦਰਮਨੇਕਫਲੈਸ਼੍ਚਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਮੇਨ ਕਾਂਚਨਮਯੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍੧੦੦ 1.21.
ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਰੱਖੇ ਜਾਣ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਕਈ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗਂਧਮਦਨੋ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਨੀਯੋ ਗੋਧੂਮਸਂਚਯਮਯਃ ਕਲਧੌਤਵਾਂਸ਼੍ਚ।। ਹੈਮੇਨ ਯਜ੍ਞਪਤਿਨਾ ਘृਤਮਾਨਸੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਰਾਜਤਵਨੈਸ਼੍ਚ ਸ ਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਦਨ ਪਹਾੜ, ਗੋਧੂਮ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਪਾਤਰ, ਘੀ ਭਰੀ ਕਟੋਰੀ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਿਲਾਚਲਮਨੇਕਸੁਗਂਧਪੁष੍ਪਸੌਵਰ੍ਣਪਿਪ੍ਪਲਹਿਰਣ੍ਮਯਹਂਸਯੁਕ੍ਤਮ੍।। ਆਕਾਰਯੇਦ੍ਰਜਤਪੁष੍ਪਵਨੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਂ ਦਧਿਸਿਤੋਦਸਰਸ੍ਤਥਾਗ੍ਰੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਿਲਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਕਈ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਪਲ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ; ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਹੀਂ ਤੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤਂ ਵਿਪੁਲਸ਼ੈਲਮਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਸ਼ੈਲਂ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਪਿ ਮਾषਮਯਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍।। ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਹੇਮਵਟਪਾਦਪਸ਼ੇਖਰਂ ਤਮਾਕਾਰਯੇਤ੍ਕਨਕਕੇਤੁਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਚੰਗੀ ਪਾਸੇ, ਮਾਸ਼ ਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੇਤੂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਮਾਕ੍ਸ਼ੀਕਭਦ੍ਰਸਰਸਾ ਚ ਵਨੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੌਪ੍ਯੇਣ ਭਾਸੁਰਵਿਤਾਨਯੁਤਂ ਵਿਧਾਯ।। ਹੋਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਥ ਵੇਦਪੁਰਾਣਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਦਾਂਤੈਰਨਿਂਦ੍ਯਚਰਿਤਾਕृਤਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰੈਃ
ਮਧੂ ਤੇ ਭਦਰਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਛਤ ਨਾਲ; ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਮ ਕਰਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਹਸ੍ਤਮਿਤਮਤ੍ਰ ਵਿਧਾਯ ਕੁਂਡਂ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਯਵਘृਤੇਨ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ੈਸ਼੍ਚ।। ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਜਾਗਰਮਨੁਦ੍ਧਤਗੀਤਰੂਪੈਰਾਵਾਹਨਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਨਾਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਕੂੰਡਾ ਤਿਲ, ਜੌ, ਘੀ, ਸਮਿੱਥ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ, ਗੀਤ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀਆਂ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣਧਾਮਨਿਧੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਸ੍ਮਦ੍ਗृਹੇष੍ਵਮਰਪਰ੍ਵਤ ਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੁ।। ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਕੁਰੁ ਸ਼ਾਂਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਂ ਚ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਪਰਮਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਮਯਾ ਹਿ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਠਿਕਾਣਾ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਧੀਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ।। ਮੂਰ੍ਤਾਮੂਰ੍ਤਮਯਂ ਬੀਜਮਤਃ ਪਾਹਿ ਸਨਾਤਨ
ਤੂੰ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਈਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ; ਰੂਪ ਤੇ ਅਰੂਪ, ਸਦੀਵੀ ਬੀਜ — ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਮਂਦਿਰਮ੍।। ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਵਸੂਨਾਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈਂ; ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਯ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਵੀ — ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ੂਨ੍ਯਮਮਰੈਰ੍ਨਾਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਵ।। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਮੁष੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਮਰਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਦੇ ਘਾਟ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਂ ਮੇਰੁਂ ਮਂਦਰਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍।। ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਤ੍ਰਰਥੇਨ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇਨ ਚ ਪਰ੍ਵਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਰਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਚੈਤਰਰਥ ਅਤੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਪਹਾੜ, ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ੋਭਸੇ ਮਂਦਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਕਰੋ ਭਵ।। ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੂਡਾਮਣਿਰ੍ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤ੍ਵਂ ਗਂਧਮਾਦਨ
ਮੰਦਰਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈਂ; ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ 'ਤੇ ਚੂੜਾਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵਗਣਸ਼ੋਭਾਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਦृਢਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੇਤੁਮਾਲੇਨ ਵੈਭ੍ਰਾਜੇਨ ਵਨੇਨ ਚ
ਤੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਸੋਭਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ। ਕੇਤੁਮਾਲ, ਤੂੰ ਚਮਕਦੇ ਵੈਭਰਾਜ਼ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਸ਼੍ਮਸ਼ੋਭਾਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁष੍ਟਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਉਤ੍ਤਰੈਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੇਣ ਵਨੇਨ ਚ
ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਸੂਪਾਰਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜਸੇ ਨਿਤ੍ਯਮਤਃ ਸ਼੍ਰੀਰਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਏਵਮਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪੁਨਃ
ਸੂਪਾਰਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਫ ਸਮੇਂ ਦੁਬਾਰਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਂ।। ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਨृਪ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸਕੰਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਰਤਵੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਗਾਵੋ ਦੇਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਦਥਵਾ ਦਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਿਵ।। ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਸਪ੍ਤਚਾष੍ਟੌ ਵਾ ਪਂਚ ਦਦ੍ਯਾਦਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਚੌਵੀ ਕਾਂ ਜਾਂ ਦਸ ਗਾਂ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੰਜ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਪਿ ਗੁਰਵੇ ਦੇਯਾ ਕਪਿਲਾਥ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀ।। ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਮੇष ਏਵ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਗਾਂ ਵੀ, ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਮਂਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਹੋਮਃ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ।। ਉਪਵਾਸੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਸ਼ਕ੍ਤੌ ਨਕ੍ਤਮਿष੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ।। ਦਾਨੇषੁ ਚੈਵ ਯੇ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਯਥਾ ਫਲਮ੍
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਰੀਤੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣ। ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਮੰਤਰ ਹਨ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ।
ਅਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ।। ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਭਵਂਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਜਗਦਨ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਅੰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅੰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਜੀਵਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਅੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਮੇਵ ਯਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨ੍ਨਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ।। ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਪਾਹਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮ
ਅੰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਅੰਨ ਹੀ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ, ਧਾਣੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧਾਨ੍ਯਮਯਂ ਗਿਰਿਮ੍।। ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਦੇਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਾਣੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਗਂਧਰ੍ਵੈਰਾਕੀਰ੍ਣੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਃ।। ਵਿਮਾਨੇਨ ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਮਾਯਾਤਿ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੇ ਰਾਜਰਾਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ।। ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲਵਣਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਧੀਆ ਵਿਵਰਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਿਵਸਂਯੁਤਮ੍।। ਉਤ੍ਤਮਃ षੋਡਸ਼ਦ੍ਰੋਣੈਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਲਵਣਾਚਲਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਸੋਲਾਂ ਡੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਸ਼੍ਚ ਤਦਰ੍ਧੇਨ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਧਮਸ੍ਸ੍ਮृਤਃ।। ਵਿਤ੍ਤਹੀਨੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦ੍ਰੋਣਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੀ ਅੱਧੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਡੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਘੱਟ ਪਹਾੜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਡੋਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਾਏ।
ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇਨ ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਕਾਰਯੇਤ੍ਪृਥਕ੍।। ਵਿਧਾਨਂ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਸਕੰਭ ਪਹਾੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਵਿਧੀ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਮਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਾਲਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍।। ਸਰਾਂਸਿ ਵਨਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਨਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮਕਾਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਾਗਰਮਤ੍ਰਾਪਿ ਦਾਨਮਂਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ।। ਸੌਭਾਗ੍ਯਰਸਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਯਤੋਯਂ ਲਵਣੇ ਰਸਃ
ਇਥੇ ਵੀ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਦਾਨ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣੋ: 'ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵਿਚ ਸੁਆਦ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,'