ਮਂਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍।। ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਤੁਰਕੋਣ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ; ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਢਲਾਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ।
ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮਾਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵੈ ਕੁਸ਼ਾਨ੍।। ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਂ ਕੁਯਾਦ੍ਵਿष੍ਕਂਭਂ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾਓ; ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਓ, ਸਹਾਇਕ ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ।
ਧਾਨ੍ਯਦ੍ਰੋਣਸਹਸ੍ਰੇਣ ਭਵੇਦ੍ਗਿਰਿਰਿਹੋਤ੍ਤਮਃ।। ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਸ਼ਤਕੈਃ ਕਨਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਇਥੇ ਪਹਾੜ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਨ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਹਲਕਾ।
ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਵ੍ਰੀਹਿਮਯਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍।। ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਥਾਂਬਰੇਣ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਨੇਕਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੈਃ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੱਡੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਜਾਣ; ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਚ ਰਾਜਤਾਨਿ ਨਿਤਂਬਭਾਗਾ ਅਪਿ ਰਾਜਤਾਸ੍ਸ੍ਯੁਃ।। ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਵਜ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗੋਮੇਦਕਪਦ੍ਮਰਾਗੈਃ
ਚਾਰ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਨਿਤੰਬਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੋਵੇ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੋਮੇਦ ਤੇ ਲਾਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਗਾਰੁਤ੍ਮਤਨੀਲਰਤ੍ਨੈਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਵੈਡੂਰ੍ਯਕਪੁष੍ਪਰਾਗੈਃ।। ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਖਂਡੈਰਭਿਤਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ਲਤਾਨ੍ਵਿਤੋ ਮੌਕ੍ਤਿਕਪ੍ਰਸ੍ਤਰਾਢ੍ਯਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੀਲੇ ਨੀਲਮ ਤੇ ਨੀਲੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਜਵਰਦ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ; ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਮੋਤੀ, ਲਾਲ, ਲਤਾਵਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰਾਰਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍।। ਤਥੇਕ੍ਸ਼ੁਵਂਸ਼ਾਵृਤਕਂਦਰਸ੍ਤੁ ਘृਤੋਦਕਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੋ ਦਿਸ਼ਾਸੁ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ; ਇਉਂ ਹੀ ਕਸਰਤ ਦੀ ਗੁਫਾ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਂਬਰਾਣ੍ਯਂਬੁਧਰਾਵਲਿਸ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਪੀਤਾਨਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ।। ਵਾਸਾਂਸਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦਥ ਕਰ੍ਬੁਰਾਣਿ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਤੋ ਘਨਾਨਿ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਪੜੇ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਹੋਣ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੀਲੇ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਲ ਤੇ ਘਣੇ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਹੋਣ।
ਰੌਪ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇਂਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਥਾऽष੍ਟੌ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲੋਕਾਧਿਪਤੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ।। ਨਾਨਾਵਨਾਲੀ ਚ ਸਮਂਤਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਰਮਮ੍ਮਾਲ੍ਯਵਿਲੇਪਨਂ ਚ
ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਅੱਠ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਤਾਨਕਂ ਚੋਪਰਿ ਪਂਚਵਰ੍ਣਮਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਭਰਣਂ ਸਿਤਂ ਚ।। ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਮਰਸ਼ੈਲਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਕਂਭਗਿਰੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ
ਉੱਪਰ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਛਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ; ਇਉਂ, ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਤੁਰੀਯਭਾਗੇਨ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਮ੍।। ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਂਦਰਮਨੇਕਫਲੈਸ਼੍ਚਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਮੇਨ ਕਾਂਚਨਮਯੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍੧੦੦ 1.21.
ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਰੱਖੇ ਜਾਣ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਕਈ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗਂਧਮਦਨੋ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਨੀਯੋ ਗੋਧੂਮਸਂਚਯਮਯਃ ਕਲਧੌਤਵਾਂਸ਼੍ਚ।। ਹੈਮੇਨ ਯਜ੍ਞਪਤਿਨਾ ਘृਤਮਾਨਸੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਰਾਜਤਵਨੈਸ਼੍ਚ ਸ ਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਦਨ ਪਹਾੜ, ਗੋਧੂਮ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਪਾਤਰ, ਘੀ ਭਰੀ ਕਟੋਰੀ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਿਲਾਚਲਮਨੇਕਸੁਗਂਧਪੁष੍ਪਸੌਵਰ੍ਣਪਿਪ੍ਪਲਹਿਰਣ੍ਮਯਹਂਸਯੁਕ੍ਤਮ੍।। ਆਕਾਰਯੇਦ੍ਰਜਤਪੁष੍ਪਵਨੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਂ ਦਧਿਸਿਤੋਦਸਰਸ੍ਤਥਾਗ੍ਰੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਿਲਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਕਈ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਪਲ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ; ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਹੀਂ ਤੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤਂ ਵਿਪੁਲਸ਼ੈਲਮਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਸ਼ੈਲਂ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਪਿ ਮਾषਮਯਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍।। ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਹੇਮਵਟਪਾਦਪਸ਼ੇਖਰਂ ਤਮਾਕਾਰਯੇਤ੍ਕਨਕਕੇਤੁਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਚੰਗੀ ਪਾਸੇ, ਮਾਸ਼ ਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੇਤੂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਮਾਕ੍ਸ਼ੀਕਭਦ੍ਰਸਰਸਾ ਚ ਵਨੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੌਪ੍ਯੇਣ ਭਾਸੁਰਵਿਤਾਨਯੁਤਂ ਵਿਧਾਯ।। ਹੋਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਥ ਵੇਦਪੁਰਾਣਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਦਾਂਤੈਰਨਿਂਦ੍ਯਚਰਿਤਾਕृਤਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰੈਃ
ਮਧੂ ਤੇ ਭਦਰਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਛਤ ਨਾਲ; ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਮ ਕਰਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਹਸ੍ਤਮਿਤਮਤ੍ਰ ਵਿਧਾਯ ਕੁਂਡਂ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਯਵਘृਤੇਨ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ੈਸ਼੍ਚ।। ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਜਾਗਰਮਨੁਦ੍ਧਤਗੀਤਰੂਪੈਰਾਵਾਹਨਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਨਾਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਕੂੰਡਾ ਤਿਲ, ਜੌ, ਘੀ, ਸਮਿੱਥ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ, ਗੀਤ ਤੇ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀਆਂ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣਧਾਮਨਿਧੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਸ੍ਮਦ੍ਗृਹੇष੍ਵਮਰਪਰ੍ਵਤ ਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੁ।। ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਕੁਰੁ ਸ਼ਾਂਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਂ ਚ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਪਰਮਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਮਯਾ ਹਿ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਠਿਕਾਣਾ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਧੀਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ।। ਮੂਰ੍ਤਾਮੂਰ੍ਤਮਯਂ ਬੀਜਮਤਃ ਪਾਹਿ ਸਨਾਤਨ
ਤੂੰ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਈਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ; ਰੂਪ ਤੇ ਅਰੂਪ, ਸਦੀਵੀ ਬੀਜ — ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਮਂਦਿਰਮ੍।। ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਵਸੂਨਾਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈਂ; ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਯ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਵੀ — ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ੂਨ੍ਯਮਮਰੈਰ੍ਨਾਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਵ।। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਮੁष੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਮਰਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਦੇ ਘਾਟ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਂ ਮੇਰੁਂ ਮਂਦਰਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍।। ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਤ੍ਰਰਥੇਨ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇਨ ਚ ਪਰ੍ਵਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਰਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਚੈਤਰਰਥ ਅਤੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਪਹਾੜ, ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ੋਭਸੇ ਮਂਦਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਕਰੋ ਭਵ।। ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੂਡਾਮਣਿਰ੍ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤ੍ਵਂ ਗਂਧਮਾਦਨ
ਮੰਦਰਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈਂ; ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ 'ਤੇ ਚੂੜਾਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਂਧਰ੍ਵਗਣਸ਼ੋਭਾਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਦृਢਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੇਤੁਮਾਲੇਨ ਵੈਭ੍ਰਾਜੇਨ ਵਨੇਨ ਚ
ਤੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਸੋਭਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ। ਕੇਤੁਮਾਲ, ਤੂੰ ਚਮਕਦੇ ਵੈਭਰਾਜ਼ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਸ਼੍ਮਸ਼ੋਭਾਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁष੍ਟਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਉਤ੍ਤਰੈਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੇਣ ਵਨੇਨ ਚ
ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਸੂਪਾਰਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜਸੇ ਨਿਤ੍ਯਮਤਃ ਸ਼੍ਰੀਰਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਏਵਮਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪੁਨਃ
ਸੂਪਾਰਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਫ ਸਮੇਂ ਦੁਬਾਰਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਂ।। ਵਿष੍ਕਂਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਨृਪ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸਕੰਭ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਰਤਵੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਗਾਵੋ ਦੇਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਦਥਵਾ ਦਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਿਵ।। ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਸਪ੍ਤਚਾष੍ਟੌ ਵਾ ਪਂਚ ਦਦ੍ਯਾਦਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਚੌਵੀ ਕਾਂ ਜਾਂ ਦਸ ਗਾਂ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੰਜ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਪਿ ਗੁਰਵੇ ਦੇਯਾ ਕਪਿਲਾਥ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀ।। ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਮੇष ਏਵ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਗਾਂ ਵੀ, ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਮਂਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਹੋਮਃ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ।। ਉਪਵਾਸੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਸ਼ਕ੍ਤੌ ਨਕ੍ਤਮਿष੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ।। ਦਾਨੇषੁ ਚੈਵ ਯੇ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਯਥਾ ਫਲਮ੍
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਰੀਤੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣ। ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਮੰਤਰ ਹਨ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ।