ਨਵਨੀਤੇਨ ਤੈਲੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੇਪਿ ਮਹਰ੍षਯਃ।। ਏਤਦੇਵਵਿਧਾਨਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ ਏਵੋਪਸ੍ਕਰਾਸ੍ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਪਕਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਾਵਾਹਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ।। ਯਥਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਤੇ ਆਵਾਹਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗੁਡਧੇਨੁਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਵ ਮਯੋਦਿਤਾਃ।। ਅਸ਼ੇषਯਜ੍ਞਫਲਦਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍।। ਤਦਂਗਤ੍ਵੇਨ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਇੱਥੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਤਥਾ ਪੁਨਃ।। ਗੁਡਧੇਨ੍ਵਾਦਯੋ ਦੇਯਾ ਉਪਰਾਗਾਦਿਪਰ੍ਵਸੁ
ਸੁਰਜੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਗੁੜ, ਗਾਂ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚੈषਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ।। ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹਲੋਕੇ ਸ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੇਵ ਚ।। ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਰਣੇ ਸ੍ਮਰਣਂ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍।। ਨ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਜਾਯਤੇ ਨृਪ
ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂ ਚਕਰਾਂ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦੁਖ, ਗ਼ਮੀ ਜਾਂ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮਿਮਾਂ।। ਨृਤ੍ਯਗੀਤਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ੋਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਕਰੇ, ਨਿੱਤ ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਰੇ ਹਰੇਰ੍ਨृਤ੍ਯਮਨਨ੍ਤਂ ਗੀਤਵਾਦਨਮ੍ ਮਧੁਮੁਰਨਰਕਾਰੇਰਰ੍ਚਨਂ ਵਾਥ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੰਤਹੀਨ ਨੱਚ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਨ ਜਾਂ ਮਧੁ, ਮੁਰਾ, ਨਰਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਜਨਾਨਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤੀਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ।। ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਮ੍ ਮੇਰੋਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਸ਼ਧਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਤਾਨਂਤਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾਨ੍।। ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ।
ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਧੀਤੇषੁ ਕृਤੇष੍ਵਿਹ ਯਦਸ਼੍ਨੁਤੇ।। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਫਲ ਪਾਠ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਦਿਦ੍ਵਤੀਯੋ ਲਵਣਾਚਲਃ।। ਗੁਡਾਚਲਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ
ਪਹਿਲਾ ਧਾਨ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦੂਜਾ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ; ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਪਂਚਮਸ੍ਤਿਲਸ਼ੈਲਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍षष੍ਟਃ ਕਾਰ੍ਪ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਃ।। ਸਪ੍ਤਮੋ ਘृਤਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨਸ਼ੈਲਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛੇਵਾਂ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ; ਸੱਤਵਾਂ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਅੱਠਵਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਰਾਜਤੋ ਨਵਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦਸ਼ਮਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਃ।। ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਮੇਤੇषਾਂ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਨੌਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦਸਵਾਂ ਸ਼ੱਕਰ ਦਾ ਪਹਾੜ; ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਯਨੋ ਵੇਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ।। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤृਤੀਯਾਯਾਮੁਪਰਾਗੇਸ਼ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸਮੇਂ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ, ਗ੍ਰਹਣ ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ।
ਵਿਵਾਹੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥਵਾ ਪੁਨਃ।। ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ, ਯਜਨ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰੇ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਾਦਯੋ ਦੇਯਾਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ।। ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਯਤਨੇ ਵਾਪਿ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾ ਭਵਨਾਂਗਣੇ
ਧਾਨ ਆਦਿ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਾਰਤਿਕੀ, ਜੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍।। ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਤੁਰਕੋਣ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ; ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਢਲਾਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ।
ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮਾਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵੈ ਕੁਸ਼ਾਨ੍।। ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਂ ਕੁਯਾਦ੍ਵਿष੍ਕਂਭਂ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾਓ; ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਓ, ਸਹਾਇਕ ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ।
ਧਾਨ੍ਯਦ੍ਰੋਣਸਹਸ੍ਰੇਣ ਭਵੇਦ੍ਗਿਰਿਰਿਹੋਤ੍ਤਮਃ।। ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਂਚਸ਼ਤਕੈਃ ਕਨਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਇਥੇ ਪਹਾੜ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਨ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਹਲਕਾ।
ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਵ੍ਰੀਹਿਮਯਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍।। ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਥਾਂਬਰੇਣ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਨੇਕਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੈਃ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੱਡੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਜਾਣ; ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਚ ਰਾਜਤਾਨਿ ਨਿਤਂਬਭਾਗਾ ਅਪਿ ਰਾਜਤਾਸ੍ਸ੍ਯੁਃ।। ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਵਜ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗੋਮੇਦਕਪਦ੍ਮਰਾਗੈਃ
ਚਾਰ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਨਿਤੰਬਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੋਵੇ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੋਮੇਦ ਤੇ ਲਾਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਗਾਰੁਤ੍ਮਤਨੀਲਰਤ੍ਨੈਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਵੈਡੂਰ੍ਯਕਪੁष੍ਪਰਾਗੈਃ।। ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਖਂਡੈਰਭਿਤਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ਲਤਾਨ੍ਵਿਤੋ ਮੌਕ੍ਤਿਕਪ੍ਰਸ੍ਤਰਾਢ੍ਯਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੀਲੇ ਨੀਲਮ ਤੇ ਨੀਲੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਜਵਰਦ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ; ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਮੋਤੀ, ਲਾਲ, ਲਤਾਵਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰਾਰਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍।। ਤਥੇਕ੍ਸ਼ੁਵਂਸ਼ਾਵृਤਕਂਦਰਸ੍ਤੁ ਘृਤੋਦਕਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੋ ਦਿਸ਼ਾਸੁ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ; ਇਉਂ ਹੀ ਕਸਰਤ ਦੀ ਗੁਫਾ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਂਬਰਾਣ੍ਯਂਬੁਧਰਾਵਲਿਸ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਪੀਤਾਨਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ।। ਵਾਸਾਂਸਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦਥ ਕਰ੍ਬੁਰਾਣਿ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਤੋ ਘਨਾਨਿ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਪੜੇ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਹੋਣ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੀਲੇ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਲ ਤੇ ਘਣੇ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਹੋਣ।
ਰੌਪ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇਂਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਥਾऽष੍ਟੌ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲੋਕਾਧਿਪਤੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ।। ਨਾਨਾਵਨਾਲੀ ਚ ਸਮਂਤਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਰਮਮ੍ਮਾਲ੍ਯਵਿਲੇਪਨਂ ਚ
ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਅੱਠ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਤਾਨਕਂ ਚੋਪਰਿ ਪਂਚਵਰ੍ਣਮਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਭਰਣਂ ਸਿਤਂ ਚ।। ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਮਰਸ਼ੈਲਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਕਂਭਗਿਰੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ
ਉੱਪਰ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਛਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ; ਇਉਂ, ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।