ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗਾਭਰਣੌ ਰਾਜਤਾਢ੍ਯ ਖੁਰੌ ਚ ਤੌ।। ਨਾਨਾਫਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤੌ ਘ੍ਰਾਣਗਂਧਕਰਂਡਕੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਨੱਕ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਰਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਧੂਪਦੀਪੈਸ੍ਤਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍।। ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯਾ ਚ ਦੇਵੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਮਮ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ।। ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਾ ਚ ਵਿਭਾਵਸੌ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਸਾ ਧੇਨੁਰ੍ਵਰਦਾਸ੍ਤੁ ਮੇ।। ਸ੍ਵਧਾ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞਭੁਜਾਂ ਯਤਃ
ਜੋ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਂਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਵਧਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ।। ਏਵਮਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਂ ਧੇਨੁਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਮੇਤਦ੍ਧੇਨੂਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਪਠ੍ਯਤੇ।। ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯਃ ਪਠ੍ਯਂਤੇ ਦਸ਼ ਧੇਨਵਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਵਿਧੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਨਰਾਧਿਪ।। ਪ੍ਰਥਮਾ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਧੇਨੁਰਥਾਪਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਨਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ। ਪਹਿਲੀ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਘੀ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ।
ਤਿਲਧੇਨੁਸ੍ਤृਤੀਯਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਜਲਨਾਮਿਕਾ।। ਕ੍ਸ਼ੀਰਧੇਨੁਃ ਪਂਚਮੀ ਚ ਮਧੁਧੇਨੁਸ੍ਤਥਾਪਰਾ
ਤੀਜੀ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਚੌਥੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਦੂਧ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਅਗਲੀ ਮਿੱਠੀ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮੀ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਧੇਨੁਰष੍ਟਮੀ ਦਧਿਕਲ੍ਪਿਤਾ।। ਰਸਧੇਨੁਸ਼੍ਚ ਨਵਮੀ ਦਸ਼ਮੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਤਃ
ਸੱਤਵੀਂ ਗਾਂ ਸ਼ੱਕਰ ਦੀ ਹੈ, ਅੱਠਵੀਂ ਦਹੀਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਨੌਵੀਂ ਰਸ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਦਸਵੀਂ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕੁਂਭਾਸ੍ਸ੍ਯੂ ਰਸਧੇਨੂਨਾਮਿਤਰਾਸਾਂ ਸ੍ਵਰਾਸ਼ਯਃ।। ਸੁਵਰ੍ਣਧੇਨੁਂ ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਕੁੰਭ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਹਨ, ਹੋਰ ਆਪਣੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਵਨੀਤੇਨ ਤੈਲੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੇਪਿ ਮਹਰ੍षਯਃ।। ਏਤਦੇਵਵਿਧਾਨਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ ਏਵੋਪਸ੍ਕਰਾਸ੍ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਪਕਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਾਵਾਹਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ।। ਯਥਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਤੇ ਆਵਾਹਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗੁਡਧੇਨੁਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਵ ਮਯੋਦਿਤਾਃ।। ਅਸ਼ੇषਯਜ੍ਞਫਲਦਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍।। ਤਦਂਗਤ੍ਵੇਨ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਗੁੜ ਦੀ ਗਾਂ ਇੱਥੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਤਥਾ ਪੁਨਃ।। ਗੁਡਧੇਨ੍ਵਾਦਯੋ ਦੇਯਾ ਉਪਰਾਗਾਦਿਪਰ੍ਵਸੁ
ਸੁਰਜੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਗੁੜ, ਗਾਂ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚੈषਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ।। ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹਲੋਕੇ ਸ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੇਵ ਚ।। ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਰਣੇ ਸ੍ਮਰਣਂ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍।। ਨ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਜਾਯਤੇ ਨृਪ
ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਸੌ ਅਠਾਰਾਂ ਚਕਰਾਂ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦੁਖ, ਗ਼ਮੀ ਜਾਂ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮਿਮਾਂ।। ਨृਤ੍ਯਗੀਤਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ੋਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਕਰੇ, ਨਿੱਤ ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਰੇ ਹਰੇਰ੍ਨृਤ੍ਯਮਨਨ੍ਤਂ ਗੀਤਵਾਦਨਮ੍ ਮਧੁਮੁਰਨਰਕਾਰੇਰਰ੍ਚਨਂ ਵਾਥ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੰਤਹੀਨ ਨੱਚ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਨ ਜਾਂ ਮਧੁ, ਮੁਰਾ, ਨਰਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਜਨਾਨਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤੀਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ।। ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਮ੍ ਮੇਰੋਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਸ਼ਧਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਤਾਨਂਤਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾਨ੍।। ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ।
ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਧੀਤੇषੁ ਕृਤੇष੍ਵਿਹ ਯਦਸ਼੍ਨੁਤੇ।। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਫਲ ਪਾਠ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਦਿਦ੍ਵਤੀਯੋ ਲਵਣਾਚਲਃ।। ਗੁਡਾਚਲਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ
ਪਹਿਲਾ ਧਾਨ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦੂਜਾ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ; ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਪਂਚਮਸ੍ਤਿਲਸ਼ੈਲਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍षष੍ਟਃ ਕਾਰ੍ਪ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਃ।। ਸਪ੍ਤਮੋ ਘृਤਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨਸ਼ੈਲਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛੇਵਾਂ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ; ਸੱਤਵਾਂ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਅੱਠਵਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਰਾਜਤੋ ਨਵਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦਸ਼ਮਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਃ।। ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਮੇਤੇषਾਂ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਨੌਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦਸਵਾਂ ਸ਼ੱਕਰ ਦਾ ਪਹਾੜ; ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਯਨੋ ਵੇਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ।। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤृਤੀਯਾਯਾਮੁਪਰਾਗੇਸ਼ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸਮੇਂ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ, ਗ੍ਰਹਣ ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ।
ਵਿਵਾਹੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥਵਾ ਪੁਨਃ।। ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ, ਯਜਨ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰੇ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਾਦਯੋ ਦੇਯਾਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ।। ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਯਤਨੇ ਵਾਪਿ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾ ਭਵਨਾਂਗਣੇ
ਧਾਨ ਆਦਿ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਾਰਤਿਕੀ, ਜੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।