ਨਾਭਿਂ ਚ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਹृਦਯਂ ਮਨ੍ਮਥਾਯ ਵੈ।। ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯ ਵਿਭੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰੌ ਮਧੁਭਿਦੇ ਨਮਃ
ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਾਭੀ 'ਤੇ, ਮਨਮਥਾ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਤੇ; ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਮਧੁਭਿਦ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯ ਨਮਃ ਕਂਠਮਾਸ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਮੁਖਾਯਵੈ।। ਨਾਸਾਮਸ਼ੋਕਨਿਧਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਲ 'ਤੇ, ਪਦਮਮੁਖ ਨੂੰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ; ਅਸ਼ੋਕਨਿਧਿ ਨੂੰ ਨੱਕ 'ਤੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲਲਾਟਂ ਵਾਮਨਾਯੇਤਿ ਹਰਯੇ ਚ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ।। ਅਲਕਂ ਮਾਧਵਾਯੇਤਿ ਕਿਰੀਟਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣੇ
ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਭ੍ਰੂਆਂ 'ਤੇ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਿਨ ਨੂੰ ਮੁਕੁਟ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਿਰ ਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍।। ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਮਂਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ਮृਦਾ।। ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਂ ਸਮਂਤਾਚ੍ਚ ਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਮੁਦਕ੍ਪ੍ਲਵਮ੍
ਫਿਰ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਚੌਕ ਬਣਾਏ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੌਕ, ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਦੀ ਮਾਪ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਤੋ ਵਪ੍ਰਤ੍ਰਯਸਮਾਵृਤਮ੍।। ਤ੍ਰਿਰਂਗੁਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਵਪ੍ਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਰਂਗੁਲਃ੩੪ (ਪਾ. – ਚ੍ਛਿਤਾ) ਨਦੀ ਵਾਲੁਕਯਾ ਸੂਰ੍ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਚੌਕ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ ਬੰਬੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਉੰਗਲ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਦੋ ਉੰਗਲ ਚੌੜੀ; ਨਦੀ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਰੱਖੇ।
ਸ੍ਥਂਡਿਲੇ ਸੂਰ੍ਯਮਧ੍ਯਸ੍ਥ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬੁਧਃ।। ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਚੌਕ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰੇ: 'ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਸृष੍ਟ੍ਯੈ ਦृष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ।। ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਾ ਯਵਿਸ਼ੋਕਾ ਵਰਦਾਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਸ਼ੋਕਾ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ੋਕਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਮੇਸ੍ਤੁ ਸਂਪਤ੍ਤ੍ਯੈ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ।। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਂਬਰੈਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵੇष੍ਟ੍ਯ ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ਫਲੈਃ
ਸਾਡੀ繁ਤਾ ਲਈ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਵੀ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਸਾਫ਼ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਪਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲੇਨ ਚ।। ਰਾਜਤੀषੁ ਚ ਪਾਤ੍ਰੀषੁ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਦਰ੍ਭੋਦਕਂ ਬੁਧਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੁਵਰਨ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍ਸਕਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍।। ਯਾਮਤ੍ਰਯੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਹਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਿਥੁਨਾਨਿ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍।। ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਚੈਕਂ ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪਣ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਯਨਸ੍ਥਾਨਿ ਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ।। ਤਤਸ੍ਤੁ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੇਨ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਜਾਗਰਣੇ ਕृਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਜਲ ਤੇ ਵਿਛੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਂਪਤ੍ਯਮਰ੍ਚਯੇਤ੍।। ਭੋਜਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸਵੇਰੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪੁਰਾਣਾਨਿਤਦ੍ਦਿਨਂਚਾਤਿਵਾਹਯੇਤ੍।। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਲੰਘਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਸ਼ਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਡਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਂ।। ਸੋਪਧਾਨਂ ਸਵਿਸ਼੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤਰਾਵਰਣਂ ਸ਼ੁਭਂ
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗੁੜ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਕੀਆ, ਆਰਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਾਦਰ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਰੇਸ਼ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਿ।। ਤਥਾ ਸੁਰੂਪਤਾਰੋਗ੍ਯਮਸ਼ੋਕਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤਤਾ ਰਹੇ।
ਯਥਾ ਦੇਵੇਨ ਰਹਿਤਾ ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍।। ਤਥਾ ਵਿਸ਼ੋਕਤਾ ਮੇऽਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਰਗ੍ਯ੍ਰਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵੇ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤਤਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਰਹੇ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸ਼ਯਨਂ ਗੁਡਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਂ।। ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਦਾਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਗੁੜ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਣਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵੇ ਜੋ繁ਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਉਤ੍ਪਲਂ ਕਰਵੀਰਂ ਵਾਪ੍ਯਮ੍ਲਾਨਂ ਚੈਵ ਕੁਂਕੁਮਂ।। ਕੇਤਕਂ ਸਿਂਧੁਵਾਰਂ ਚ ਮਲ੍ਲਿਕਾਗਂਧਪਾਟਲਾ
ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕਰਵੀਰ, ਤਾਜਾ ਕੇਸਰ, ਕੇਤਕਾ, ਸਿੰਧੂਵਾਰ, ਚੰਬਾ ਤੇ ਪਾਟਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲ—
ਕਦਂਬਂ ਕੁਬ੍ਜਕਂ ਜਾਤੀ ਸ਼ਸ੍ਤਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਗੁਡਧੇਨੁਵਿਧਾਨਂ ਚ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ੫੦ 1.21.
ਕਦੰਬ, ਕੁਬਜਕਾ ਤੇ ਜਾਤੀ—ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੁੜ-ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ।
ਕਿਂ ਰੂਪਾ ਕੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਤਦਿਹੋਚ੍ਯਤਾਂ ਗੁਡਧੇਨੁਵਿਧਾਨਸ੍ਯ ਯਦ੍ਰੂਪਮਿਹ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਇਹ ਕਿਸ ਰੂਪ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਹੜੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ—ਗੁੜ-ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਫਲ।
ਤਦਿਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍।। ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਗ੍ਰੀਵਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮ੍ਰਿਗ ਚਮੜਾ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬਾ, ਉਸ ਦਾ ਗਰਦਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖੋ।
ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਦਰ੍ਭਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ।। ਲਘ੍ਵੇਣਕਾਜਿਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਵਤ੍ਸਂ ਚ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਿਛਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਛੋਟਾ ਬਕਰੀ ਦਾ ਚਮੜਾ ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੀਂ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਧੇਨੁਂ ਮृਦਾ ਵਾ ਗਾਂ ਸਵਤ੍ਸਕਾਂ।। ਉਤ੍ਤਮਾ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾ ਭਾਰਚਤੁष੍ਟਯਂ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਜਾਂ ਵੱਛੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁੜ-ਗਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਭਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਤ੍ਸਂ ਭਾਰੇਣ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭਾਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ।। ਅਰ੍ਦ੍ਧਭਾਰੇਣ ਵਤ੍ਸਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਨਿष੍ਠਾ ਭਾਰਕੇਣ ਤੁ
ਵੱਛਾ ਇੱਕ ਭਾਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਦੋ ਭਾਰ ਨਾਲ ਮਧਯਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅੱਧ ਭਾਰ ਨਾਲ ਛੋਟੀ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ।
ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇ ਨਵਤ੍ਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗृਹਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ।। ਧੇਨੁਵਤ੍ਸੌ ਕृਤੌ ਚੋਭੌ ਸਿਤਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂਬਰਾਵृਤੌ
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਅਤੇ ਵੱਛਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਿ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਣ।
ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਕਰ੍ਣਾਵਿਕ੍ਸ਼ੁਪਾਦੌ ਸ਼ੁਚਿਮੁਕ੍ਤਾਫਲੇਕ੍ਸ਼ਣੌ।। ਸਿਤਸੂਤ੍ਰਸਿਰਾਜਾਲੌ ਸਿਤਕਂਬਲਕਂਬਲੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਪੈਰ ਕਾਂਦ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਅੱਖਾਂ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਚਿੱਟੇ ਧਾਗੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੰਬਲ ਪਹਿਨਾਏ ਹੋਣ।
ਤਾਮ੍ਰਗਂਡਕਪृष੍ਠੌ ਦ੍ਵੌ ਸਿਤਚਾਮਰਲੋਮਕੌ।। ਵਿਦ੍ਰੁਮਭ੍ਰੂਯੁਗਾਵੇਤੌ ਨਵਨੀਤਸ੍ਤਨਾਨ੍ਵਿਤੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਲ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਤਾਂਬੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਵਾਂਗ ਵਾਲ ਹੋਣ। ਭੌਂਹਾਂ ਮਣਕੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਕ੍ਸ਼ਿਯੁਗੋਪੇਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਕਨੀਨਿਕੌ।। ਕ੍ਸ਼ੌਮਪੁਚ੍ਛੌ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹੌ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਤਿਕਮਨੀਯਕੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਪੂਪਲ ਨੀਲਮ ਵਾਂਗ ਹੋਣ। ਪੂੰਛ ਕਪੜੇ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਅੱਗੇ ਦੇ ਪੈਰ ਕਾਂਸੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ।