ਦ੍ਵਿਜਂ ਗਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਚੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਸ੍ਵਗੇਹਸ੍ਥਾਂ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੋਜਨਂ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵॠषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਿਧੀ ਪਾਈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਸੁਹृਚ੍ਛਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਦਯੋ ਯਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਵਿਗਤਪ੍ਰਭਾਃ।। ਭਵਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਯੇਨ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ,
ਯਥੇਚ੍ਛਰੂਪਧਾਰੀ ਚ ਮਾਨੁषੋਪ੍ਯਪਰਾਜਿਤਃ।। ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤੀ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਦृਸ਼ਰੂਪੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਮਰਸੁਂਦਰੀ।। ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਅਮਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੋਹਣੀ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਨਾਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰਾਜਤੇ।। ਨृਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਕਦਾਚਿਦਾਸ੍ਥਾਨਗਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍।। ਵਿਸ੍ਮਯੇਨਾਵृਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਵਿਸ਼ਮਾਦ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦੇ ਹੋਏ,
ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨੁਤ੍ਤਮਾ।। ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਤੇਜੋ ਮਚ੍ਛਰੀਰੇ ਸਦੋਤ੍ਤਮਮ੍
“ਭਗਵਨ, ਕਿਸ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਤਨੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?”
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਲਵਣਾਚਲਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੌਦਵੀਂ ਤੀਥ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕੀਤਾ,
ਹੇਮਵृਕ੍ਸ਼ਾਮਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਂ।। ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਕृਤ੍ਸੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭृਤ੍ਯੋ ਲੀਲਾਵਤੀਗੇਹੇ ਤੇਨ ਹੈਮਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ।। ਤਰਵੋ ਹੇਮਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬਣਾਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਾ ਘਟਿਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਃ।। ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਗृਹੀਤਂ ਚ ਵੇਤਨਮ੍
ਉਹ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣੇ; ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਮਜਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ।
ਉਜ੍ਜ੍ਵਾਲਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਮਯਪਾਦਪਾਃ।। ਲੀਲਾਵਤੀਗृਹੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤੇਰੇ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਅਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕृਤਾ ਤਾਭ੍ਯਾਮਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਦਿਕਾ।। ਸਾ ਚ ਲੀਲਾਵਤੀ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾਨਘ
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਚਲਾਕੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਲੀਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍।। ਯੋऽਸੌ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋਪ੍ਯਤਿਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ, ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਬੜਾ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਨ ਮੂਲ੍ਯਮਾਦਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਤਃ ਸ ਭਵਾਨਿਹ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍।। ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮਜਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ੍ਯ ਤਰਵੋ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ।। ਸਮ੍ਯਗੁਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੇਯਂ ਭਾਨੁਮਤੀ ਤਵ
ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ—ਉਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ, ਉਹੀ ਔਰਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਲੋਕੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮਾਰੋਗ੍ਯਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਤਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ।। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਧਾਨਪੂਰ੍ਵਂ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਾਦੀਨ੍ਨृਪਤੇ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅਜਿੱਤ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਹਤ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਾਦੀਨ੍ਵਿਧਿਨਾਸ੍ਮਰਾਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਗਤੋਸੌ ਸੁਰਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਮਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯਦੀਮਾਨੁਪਨੀਯਮਾਨਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮਨੁष੍ਯੈਰਿਹ ਦੀਯਮਾਨਾਨ੍।। ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਮਤਿਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਕਲ੍ਮषਃ ਸੋਪਿ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ
ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਇੱਥੇ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਵੀ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਪ੍ਰਸ਼ਮਮੁਪੈਤਿ ਪਠ੍ਯਮਾਨੈਃ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰੈਰ੍ਭਵਭਯਭੇਦਨੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯਃ।। ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਿਮੁ ਨृਪਪੁਂਗਵੇਹ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਾ ਸਕਲਗਿਰੀਂਦ੍ਰਸਂਪ੍ਰਦਾਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਦ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇਗੀ!
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ ਵਿਭਵਧ੍ਰੁਵਕਾਰਿਭੂਤਲੇਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਭੀਤੇਰਪਿ ਸੂਦਨਂ ਚ ਪੁਂਸਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਹੈ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਮਤਸ੍ਤਥਾਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਮਿਂਦ੍ਰਾਸੁਰਮਾਨਵੇषੁ ਗੁਹ੍ਯਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍।। ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਲਘੁਭੁਗ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਰਭੇਤ ਯਮੇਨ ਤੁ
ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ੋਕ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍।। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮ੍ਯਗਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਂ ਚਾਪਰੇਹਨਿ।। ਏਵਂ ਨਿਯਮਕृਤ੍ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋਵੇ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠੇ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵੌषਧੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਜਲੇਨ ਤੁ।। ਸ਼ੁਭ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਃਪੂਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰੀਸ਼ਮੁਤ੍ਪਲੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗਉ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ; ਸਾਫ਼ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਉਤਪਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼ੋਕਾਯ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਜਂਘੇ ਚ ਵਰਦਾਯ ਵੈ।। ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਾਯ ਜਾਨੁਨੀ ਤਦ੍ਵਦੂਰੂ ਚ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਰਦਾ ਨੂੰ ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ; ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗੁੱਟਾਂ 'ਤੇ, ਜਲਸ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਉਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਂਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮੋ ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਾਧਵਾਯ ਨਮਃ ਕਟਿਂ।। ਦਾਮੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚ ਵਿਪੁਲਾਯਵੈ
ਕੰਦਰਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਅੰਗ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਕਮਰ 'ਤੇ; ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੇਟ 'ਤੇ, ਵਿਪੁਲਾ ਨੂੰ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।