ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇਨਾਂਬੁਨਾ ਸਦਾ। ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਂਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਮਰੀਚੀ, ਅਤਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਭृਗੁਂ ਨਾਰਦਮੇਵ ਚ। ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕੈਃ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵ੍ਯਂ ਜਾਨੁ ਚ ਭੂਤਲੇ। ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਾਨ੍ਹਵਿष੍ਮਂਤਸ੍ਤਥੋष੍ਮਪਾਨ੍
ਫਿਰ ਜਨੇਊ ਅਪਸਵਿਆ ਕਰਕੇ, ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਗਨਿਸਵਾਤ, ਸੌਮਿਆ, ਹਵਿਸ਼ਮਤ ਤੇ ਉਸ਼ਮਪਾਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕਾਲਿਨੋ ਬਰ੍ਹਿषਦਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਜ੍ਯਪਾਨ੍ਪੁਨਃ। ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਿਲੋਦਕਚਂਦਨੈਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਤੇ ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਿਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਵਿਧਿਨਾ ਪਿਤॄਂਨ੍ਸ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤਤ੍ਤਃ। ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਾਨਪਿ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍। ਯੋ ਬਾਂਧਵਾ ਬਾਂਧਵਾ ਯੇ ਯੇਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਂਧਵਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧੀ ਰਹੇ ਹਨ—'
ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਯੇਪ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਤੋਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਗਾਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮਗ੍ਰਤਃ
'ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਲੈਣ।' ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਪਦਮ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਭਿਸ੍ਸਪੁष੍ਪਾਭਿਃ ਸਤਿਲਾਰੁਣਚਂਦਨੈਃ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਅਸਲ ਫੁੱਲ, ਤਿਲ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣੇ। ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਭਾਸ੍ਕਰ
ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਭਾਸਕਰ।
ਦਿਵਾਕਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਏਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਦਿਵਾਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੇਰ ਲਾਉਣ।
ਦ੍ਵਿਜਂ ਗਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਚੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਸ੍ਵਗੇਹਸ੍ਥਾਂ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੋਜਨਂ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵॠषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਿਧੀ ਪਾਈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਸੁਹृਚ੍ਛਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਦਯੋ ਯਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਵਿਗਤਪ੍ਰਭਾਃ।। ਭਵਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਯੇਨ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ,
ਯਥੇਚ੍ਛਰੂਪਧਾਰੀ ਚ ਮਾਨੁषੋਪ੍ਯਪਰਾਜਿਤਃ।। ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤੀ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਦृਸ਼ਰੂਪੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਮਰਸੁਂਦਰੀ।। ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਅਮਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੋਹਣੀ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਨਾਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰਾਜਤੇ।। ਨृਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਕਦਾਚਿਦਾਸ੍ਥਾਨਗਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍।। ਵਿਸ੍ਮਯੇਨਾਵृਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਵਿਸ਼ਮਾਦ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦੇ ਹੋਏ,
ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨੁਤ੍ਤਮਾ।। ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਤੇਜੋ ਮਚ੍ਛਰੀਰੇ ਸਦੋਤ੍ਤਮਮ੍
“ਭਗਵਨ, ਕਿਸ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਤਨੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?”
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਲਵਣਾਚਲਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੌਦਵੀਂ ਤੀਥ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕੀਤਾ,
ਹੇਮਵृਕ੍ਸ਼ਾਮਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਂ।। ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਕृਤ੍ਸੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭृਤ੍ਯੋ ਲੀਲਾਵਤੀਗੇਹੇ ਤੇਨ ਹੈਮਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ।। ਤਰਵੋ ਹੇਮਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬਣਾਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਾ ਘਟਿਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਃ।। ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਗृਹੀਤਂ ਚ ਵੇਤਨਮ੍
ਉਹ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣੇ; ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਮਜਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ।
ਉਜ੍ਜ੍ਵਾਲਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਮਯਪਾਦਪਾਃ।। ਲੀਲਾਵਤੀਗृਹੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤੇਰੇ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਅਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕृਤਾ ਤਾਭ੍ਯਾਮਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਦਿਕਾ।। ਸਾ ਚ ਲੀਲਾਵਤੀ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾਨਘ
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਚਲਾਕੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਲੀਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍।। ਯੋऽਸੌ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋਪ੍ਯਤਿਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ, ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਬੜਾ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਨ ਮੂਲ੍ਯਮਾਦਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਤਃ ਸ ਭਵਾਨਿਹ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍।। ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮਜਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ੍ਯ ਤਰਵੋ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ।। ਸਮ੍ਯਗੁਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੇਯਂ ਭਾਨੁਮਤੀ ਤਵ
ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ—ਉਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ, ਉਹੀ ਔਰਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਲੋਕੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮਾਰੋਗ੍ਯਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਤਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ।। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਧਾਨਪੂਰ੍ਵਂ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਾਦੀਨ੍ਨृਪਤੇ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅਜਿੱਤ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਹਤ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਾਦੀਨ੍ਵਿਧਿਨਾਸ੍ਮਰਾਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਗਤੋਸੌ ਸੁਰਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਮਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।