ਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਾਤਦ੍ਵਦਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ

ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ: 'ਅਸਵਾਂ, ਰਥਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਈ ਹੋਈ ਧਰਤੀ, ਵਸੁੰਧਰਾ।'

ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍। ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ

ਮਿੱਟੀਏ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰੂਪ ਵਾਰਾਹ ਵੱਲੋਂ, ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਈ ਗਈ ਸੀ।

ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋਰਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ। ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਚਮ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ

ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਸੁਵਰਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਸੀ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪਰਿਧਾਯ ਵੈ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਵੈ

ਉਠ ਕੇ, ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍। ਦੇਵਾਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਰੂਰਾਸ੍ਸਰ੍ਪਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਜਂਭਕਾਦਯਃ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਜਲਧਰਾਸ੍ਤਥੈਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਃ

ਕਰੂ ਸੱਪ, ਸੁਪਰਨ, ਰੁੱਖ, ਜੰਭਕ ਆਦਿ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਪਾਪਧਰ੍ਮਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯੈਤਦ੍ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ

ਜੋ ਜੀਵ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਕृਤੋਪਵੀਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੀਤੀ ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ। ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ੍ਤਥਾ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਪਵੀਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਵੀਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਂਦਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ। ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋਢੁਃ ਪਂਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ

ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ, ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ ਤੇ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।

ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇਨਾਂਬੁਨਾ ਸਦਾ। ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਂਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍

ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਮਰੀਚੀ, ਅਤਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ।

ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਭृਗੁਂ ਨਾਰਦਮੇਵ ਚ। ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕੈਃ

ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵ੍ਯਂ ਜਾਨੁ ਚ ਭੂਤਲੇ। ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਾਨ੍ਹਵਿष੍ਮਂਤਸ੍ਤਥੋष੍ਮਪਾਨ੍

ਫਿਰ ਜਨੇਊ ਅਪਸਵਿਆ ਕਰਕੇ, ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਗਨਿਸਵਾਤ, ਸੌਮਿਆ, ਹਵਿਸ਼ਮਤ ਤੇ ਉਸ਼ਮਪਾਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੁਕਾਲਿਨੋ ਬਰ੍ਹਿषਦਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਜ੍ਯਪਾਨ੍ਪੁਨਃ। ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਿਲੋਦਕਚਂਦਨੈਃ

ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਤੇ ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਿਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਵਿਧਿਨਾ ਪਿਤॄਂਨ੍ਸ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤਤ੍ਤਃ। ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਾਨਪਿ

ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍। ਯੋ ਬਾਂਧਵਾ ਬਾਂਧਵਾ ਯੇ ਯੇਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਂਧਵਾਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧੀ ਰਹੇ ਹਨ—'

ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਯੇਪ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਤੋਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਗਾਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮਗ੍ਰਤਃ

'ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਲੈਣ।' ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਪਦਮ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਭਿਸ੍ਸਪੁष੍ਪਾਭਿਃ ਸਤਿਲਾਰੁਣਚਂਦਨੈਃ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ

ਅਸਲ ਫੁੱਲ, ਤਿਲ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣੇ। ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਭਾਸ੍ਕਰ

ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਭਾਸਕਰ।

ਦਿਵਾਕਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਏਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਦਿਵਾਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੇਰ ਲਾਉਣ।

ਦ੍ਵਿਜਂ ਗਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਚੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਸ੍ਵਗੇਹਸ੍ਥਾਂ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਭੋਜਨਂ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵॠषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤਾਃ

ਫਿਰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਿਧੀ ਪਾਈ।

ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਸੁਹृਚ੍ਛਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,

ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਦਯੋ ਯਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਵਿਗਤਪ੍ਰਭਾਃ।। ਭਵਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਯੇਨ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ

ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ,

ਯਥੇਚ੍ਛਰੂਪਧਾਰੀ ਚ ਮਾਨੁषੋਪ੍ਯਪਰਾਜਿਤਃ।। ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤੀ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀ

ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਦृਸ਼ਰੂਪੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਮਰਸੁਂਦਰੀ।। ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀ

ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਅਮਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੋਹਣੀ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।

ਦਸ਼ਨਾਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰਾਜਤੇ।। ਨृਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਕਦਾਚਿਦਾਸ੍ਥਾਨਗਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍।। ਵਿਸ੍ਮਯੇਨਾਵृਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਵਿਸ਼ਮਾਦ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦੇ ਹੋਏ,

ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨੁਤ੍ਤਮਾ।। ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਤੇਜੋ ਮਚ੍ਛਰੀਰੇ ਸਦੋਤ੍ਤਮਮ੍

“ਭਗਵਨ, ਕਿਸ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਤਨੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?”

ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਲਵਣਾਚਲਃ

ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੌਦਵੀਂ ਤੀਥ ਨੂੰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕੀਤਾ,