षष੍ਠਿਵ੍ਰਤਂ ਭਾਰਤ ਪੁਣ੍ਯਮੇਤਤ੍ਤਵੋਦਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨੀਨਮਦ੍ਯ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਯਦੀਚ੍ਛਾ ਤਵਰਾਜਰਾਜ ਸ਼ृਣੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤੇਃ ਕਰਣੀਯਮੇਤਤ੍
ਭਾਰਤ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਨੈਰ੍ਮਲ੍ਯਂ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਵਿਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦੌ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸਫਾਈ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਅਨੁਦ੍ਧृਤੈਰੁਦ੍ਧृਤੈਰ੍ਵਾ ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਪਾਣੀ, ਚਾਹੇ ਕੱਢਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮੂਲਮਂਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ। ਸਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਵਿਧਿਨਾ ਆਚਾਂਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣਾਯ' ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ। ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ਗਂਗਾਮੇਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਚੌਂਕ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌੜਾ, ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ। ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਜਨ੍ਮਮਰਣਾਂਤਿਕਾਤ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈਂ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਦੇਵੀ। ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋਰ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਂਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਹਨ, ਜਾਹਨਵੀ।
ਨਂਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਦੇਵੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ। ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਸੁਭਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯਾ ਸ਼ਿਵਾਸਿਤਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨੰਦੀਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਲਿਨੀ ਵੀ। ਦਕਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥਵੀ, ਸੁਭਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ, ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਸਿਤਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਥਾ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ। ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਚੈਵ ਸ਼ਾਂਤਾ ਸ਼ਾਂਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਖੇਮਾ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍। ਭਵੇਤ੍ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ੧੫੦ 1.20.
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗੰਗਾ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਉਥੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਭਿਜਪ੍ਤੇਨ ਕਰਸਂਪੁਟਯੋਜਿਤਮ੍। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਰਿਚਤੁਃਪਂਚਸਪ੍ਤਧਾ
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ ਮੁੱਢ ਤੇ ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਾਤਦ੍ਵਦਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ: 'ਅਸਵਾਂ, ਰਥਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਈ ਹੋਈ ਧਰਤੀ, ਵਸੁੰਧਰਾ।'
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍। ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ
ਮਿੱਟੀਏ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰੂਪ ਵਾਰਾਹ ਵੱਲੋਂ, ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋਰਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ। ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਚਮ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਸੁਵਰਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਸੀ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪਰਿਧਾਯ ਵੈ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਵੈ
ਉਠ ਕੇ, ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍। ਦੇਵਾਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੂਰਾਸ੍ਸਰ੍ਪਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਜਂਭਕਾਦਯਃ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਜਲਧਰਾਸ੍ਤਥੈਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਃ
ਕਰੂ ਸੱਪ, ਸੁਪਰਨ, ਰੁੱਖ, ਜੰਭਕ ਆਦਿ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਪਾਪਧਰ੍ਮਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯੈਤਦ੍ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ
ਜੋ ਜੀਵ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕृਤੋਪਵੀਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੀਤੀ ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ। ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਪਵੀਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਵੀਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਂਦਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ। ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋਢੁਃ ਪਂਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ
ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ, ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ ਤੇ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇਨਾਂਬੁਨਾ ਸਦਾ। ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਂਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਮਰੀਚੀ, ਅਤਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਭृਗੁਂ ਨਾਰਦਮੇਵ ਚ। ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕੈਃ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵ੍ਯਂ ਜਾਨੁ ਚ ਭੂਤਲੇ। ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਾਨ੍ਹਵਿष੍ਮਂਤਸ੍ਤਥੋष੍ਮਪਾਨ੍
ਫਿਰ ਜਨੇਊ ਅਪਸਵਿਆ ਕਰਕੇ, ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਗਨਿਸਵਾਤ, ਸੌਮਿਆ, ਹਵਿਸ਼ਮਤ ਤੇ ਉਸ਼ਮਪਾਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕਾਲਿਨੋ ਬਰ੍ਹਿषਦਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਜ੍ਯਪਾਨ੍ਪੁਨਃ। ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਿਲੋਦਕਚਂਦਨੈਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਤੇ ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਿਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਵਿਧਿਨਾ ਪਿਤॄਂਨ੍ਸ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤਤ੍ਤਃ। ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਾਨਪਿ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍। ਯੋ ਬਾਂਧਵਾ ਬਾਂਧਵਾ ਯੇ ਯੇਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਂਧਵਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਸਬੰਧੀ ਰਹੇ ਹਨ—'
ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਯੇਪ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਤੋਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਗਾਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮਗ੍ਰਤਃ
'ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਲੈਣ।' ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਪਦਮ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਭਿਸ੍ਸਪੁष੍ਪਾਭਿਃ ਸਤਿਲਾਰੁਣਚਂਦਨੈਃ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਅਸਲ ਫੁੱਲ, ਤਿਲ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣੇ। ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਭਾਸ੍ਕਰ
ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਭਾਸਕਰ।
ਦਿਵਾਕਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਏਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਦਿਵਾਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੇਰ ਲਾਉਣ।