ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਂਤੇ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਏਤਤ੍ਕृष੍ਣਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਕृਤ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਾਸ਼ੀ ਸਮਾਂਤੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਗੋਯੁਗਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਮੇਤਦ੍ਦੇਵੀਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਂ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੀਰ ਖਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੋ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਦੇਵੀ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਂ। ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਨੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਭਾਨੁ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਮਂਤੇ ਗੋਯੁਗਂ ਤਥਾ। ਏਤਦ੍ਵੈਨਾਯਕਂ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਤੇ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ 'ਵੈਣਾਇਕ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਫਲਾਨਿ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਹੈਮਾਨਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਯੁਗਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਵਿੱਚ ਕਾਤਿਕ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੌਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੋ ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਏਤਤ੍ਸੌਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਾਪ੍ਯੋਪੋषਣੇ ਨृਪ
ਇਹ 'ਸੌਰ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਬਾਰਾਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਂਚਨੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ। ਪਰਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਯੁਗਪ੍ਰਦਃ। ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰੈਯਂਬਕਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਕੁਂਭਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਵਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੂਜੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੌ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤੇ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਮਿਦਂ ਮਂਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਾਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਖਵਾਸਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਮਾਂਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍। ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰੁਣਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਮੂੰਹ ਦੇ ਨਿਕਟ ਵੱਸਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਰੁਣ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੈਮਂ ਚਂਦ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਚਂਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਦ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਂਚਤਪਾ ਯੋਂਤੇ ਹੇਮਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਦਿਵਮ੍। ਯਾਤ੍ਯष੍ਟਮੀਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਟਮੀ ਜਾਂ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਵਿਧਾਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ। ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਧੇਨੁਦੋ ਯਾਤਿ ਭਵਾਨੀਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਤ੍ਰਿਤੀਏ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਭਵਾਨੀ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਨਿਸ਼੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍। ਦਿਵਿਕਲ੍ਪਂ ਵਸਿਤ੍ਵੇਹ ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਵਨਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਨ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਆਦਿਤ੍ਯਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਮ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਾਂਪਤ੍ਯਮੁਪਵਾਸੀ ਵਿਭੂषਣੈਃ। ਦਦਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਜ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਸਿਤਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਮਿਂਦੌ ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍। ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਕਾਲੀ ਪਖ ਦੀ ਦੂਜ 'ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਹਿਤਂ ਤਥਾ। ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗਾਂ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਕਾਂਸੀ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਸਮੇਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਰਾਜਰਾਜਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਵੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਚ ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਖਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਹੈਮਂ ਪਲਦ੍ਵਯਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਰਥਮਸ਼੍ਵਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵੈਸ਼ਵਨਰ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਖੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕृਤੋਪਵਾਸਃ ਸ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਵਸੇਤ੍। ਤਦਂਤੇ ਰਾਜਰਾਜਸ੍ਸ੍ਯਾਦਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸ਼ਵ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਰਥਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਰਿਭ੍ਯਾਂ ਸਂਯੁਤਂ ਪੁਨਃ। ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਸਹਸ੍ਰਮਪਿ ਭੂਮਿਪਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਭਵੇਦਿਹਾਗਤੋ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਕਰਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਮੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਦਸ਼ਧੇਨੁਦਃ
ਇਹ ਕਰੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਚ ਕਾਂਚਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਏਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੀਵੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਏਕਵਿਂਸ਼ਦ੍ਗੁਣੋਪੇਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕਵੀਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨੈਵ ਚਾਸ੍ਤ੍ਯਧਿਕਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ। ਪੂਸਕਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੇਯਂ ਤੇषਾਂ ਲੋਕੋਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਿਲਪਿष੍ਟਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਜਂ ਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿਲ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਨਰਾਃ। ਤੇषਾਂ ਚੈਵਾਕ੍ਸ਼ਯੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿਤਾ ਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਵ੍ਰਤषष੍ਠਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਂ ਸੋਪਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਉੱਤਮ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।