ਦਿਨਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਏਤਦ੍ਵੈ ਸੁਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਸੁਭ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਮ੍। ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਣ੍ਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਸਂਯੁਤਮ੍੧੦੦ 1.20.
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਲਪ ਵਰਖ਼ ਤੇ ਪਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਾਵਲ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਦਂ ਯਾਤਿ ਭੀਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਮਾਸੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਭੀਮ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵੈष੍ਣਵਪਦਂ ਯਾਤਿ ਭੀਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨੀਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ 'ਭੀਮ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੀਸ ਪਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਿਨਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਧਨਪ੍ਰਦਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਨੁਗਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ ਤੇ ਸੱਤ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇਮਾਸ੍ਯਥ ਚੈਤ੍ਰੇ ਵਾ ਗੁਡਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍। ਗੁਡਵ੍ਰਤਂ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਮਾਘ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ 'ਗੁੜ ਵਰਤ' ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਨਾਮ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਮ੍। ਪਕ੍ਸ਼ੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਪਿਲਾਦ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ 'ਮਹਾ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਪੱਖ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਾਸੁਰਸੁਪੂਜਿਤਃ। ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਪ੍ਰਭਾ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਂਧਨਂ ਯੋ ਦਦੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇ ਵਰ੍षਾਦੀਂਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਵृਤੂਨ੍। ਘृਤਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋਂਤੇ ਚ ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਚਾਰ ਰੁਤਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਇਹ 'ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੱਕਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਂਤੇ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਏਤਤ੍ਕृष੍ਣਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਕृਤ੍
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਾਸ਼ੀ ਸਮਾਂਤੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਗੋਯੁਗਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਮੇਤਦ੍ਦੇਵੀਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਂ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੀਰ ਖਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੋ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਦੇਵੀ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਂ। ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਨੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਭਾਨੁ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਮਂਤੇ ਗੋਯੁਗਂ ਤਥਾ। ਏਤਦ੍ਵੈਨਾਯਕਂ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਤੇ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ 'ਵੈਣਾਇਕ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਫਲਾਨਿ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਹੈਮਾਨਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਯੁਗਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਵਿੱਚ ਕਾਤਿਕ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੌਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੋ ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਏਤਤ੍ਸੌਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਾਪ੍ਯੋਪੋषਣੇ ਨृਪ
ਇਹ 'ਸੌਰ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਬਾਰਾਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਂਚਨੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ। ਪਰਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਯੁਗਪ੍ਰਦਃ। ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰੈਯਂਬਕਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਵਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਕੁਂਭਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਵਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੂਜੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੌ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤੇ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਮਿਦਂ ਮਂਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਾਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਖਵਾਸਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਮਾਂਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍। ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰੁਣਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਮੂੰਹ ਦੇ ਨਿਕਟ ਵੱਸਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਰੁਣ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੈਮਂ ਚਂਦ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਚਂਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਦ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਂਚਤਪਾ ਯੋਂਤੇ ਹੇਮਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਦਿਵਮ੍। ਯਾਤ੍ਯष੍ਟਮੀਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਟਮੀ ਜਾਂ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਵਿਧਾਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ। ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਧੇਨੁਦੋ ਯਾਤਿ ਭਵਾਨੀਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਤ੍ਰਿਤੀਏ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਭਵਾਨੀ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਨਿਸ਼੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍। ਦਿਵਿਕਲ੍ਪਂ ਵਸਿਤ੍ਵੇਹ ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਵਨਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਨ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਆਦਿਤ੍ਯਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਮ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਾਂਪਤ੍ਯਮੁਪਵਾਸੀ ਵਿਭੂषਣੈਃ। ਦਦਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਜ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਸਿਤਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਮਿਂਦੌ ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍। ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਕਾਲੀ ਪਖ ਦੀ ਦੂਜ 'ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਹਿਤਂ ਤਥਾ। ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗਾਂ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਕਾਂਸੀ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਸਮੇਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਰਾਜਰਾਜਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਵੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਚ ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।