ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾਚ੍ਯੁਤਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਨ੍ਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਉਥੇ ਅਚੁਤ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੰਜਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍ । ਕੇ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਕੇ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਃ ਦੇਵਤਾ ਕਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਦੱਸੋ—ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਮਸਕਾਰਾਂ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਕਥਂ ਦਾਨਂ ਕਥਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਸ਼੍ਚ ਪੂਜਾਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਅਰ੍ਘਾਰ੍ਚਨਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕਥਯਸ੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਦਾਨ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਨਾਨ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਹੈ? ਅਰਘ ਤੇ ਆਰਚਨ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸੋ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯੋ ਵਿਧਿਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰੇऽਹਨਿ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਸੁਣੋ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ—
ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਂ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਭਵਾਚ੍ਯੁਤ । ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਯਮਂ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨਾ: 'ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ, ਹੇ ਅਚੁਤ!' ਇਹ ਨਿਯਮ ਕਰ ਕੇ, ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ—
ਨਾਲਪੇਤ੍ਪਤਿਤਾਂਸ਼੍ਚੌਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾषਂਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍ । ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਾਨ੍ਗੁਰੁਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਾਨ੍
ਪਤਿਤ, ਚੋਰ, ਨਾਸਤਿਕ, ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।
ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਧਿਨਾ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਨਦ੍ਯਾਂ ਤਡਾਗੇ ਕੂਪੇ ਵਾ ਗृਹੇ ਵਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਅਪਰਾਹਨ ਵੇਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰੇ—ਚਾਹੇ ਦਰਿਆ, ਤਲਾਬ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਲਂਭਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ, ਫਿਰ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ: 'ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ ਹੈ—'
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮਂਤ੍ਰਃ । ਤ੍ਵਮਂਬੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਜੀਵਨਂ ਤਨੁਰਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ । ਸ੍ਵੇਦਜੋਦ੍ਭਿਜ੍ਜਜਾਤੀਨਾਂ ਰਸਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: 'ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਪਸੀਨੇ ਅਤੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਹ੍ਰਦਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇषੁ ਚ । ਨਦੀषੁ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਇਦਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਮੇ ਭਵੇਤ੍
'ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਨਾਨ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ।'
ਇਤਿ ਸ੍ਨਾਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮੁਨਿਂ ਚੈਵ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍ । ਮਾषਕਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਸਨਾਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: ਜਾਮਦਗਨਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਮਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਾਸ਼ਾ ਸੋਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ—
ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਪੂਜਾਯਾਃ ਪੂਜਾਹੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚਾਮਲਕੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਃ
ਘਰ ਆ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮਲਕੀਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਕੁਂਭਮਵ੍ਰਣਂ ਮਂਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਿਰਮਲ ਕੁੰਭ ਰੱਖਣਾ।
ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮੋਪੇਤਂ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਧਿਵਾਸਿਤਮ੍ । ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗੋਪੇਤਂ ਸਿਤਚਂਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਕੁੰਭ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੜੇ ਜੁਤੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਲਂਬਿਤਗ੍ਰੀਵਂ ਸਰ੍ਵਧੂਪਵਿਧੂਪਿਤਮ੍ । ਦੀਪਮਾਲਾਕੁਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਕੁੰਭ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਲਟਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੀਵੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਲਾਜੈਃ ਪ੍ਰਪੂਰਿਤਮ੍ । ਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਦੇਵਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਇਕ ਪਿਆਲਾ ਰੱਖੋ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਭੁੰਨੀਆਂ ਲਾਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਿਆਲੇ ਦੇ ਉਪਰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਜ਼ਮਾਦਗਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੋ।
ਵਿਸ਼ੋਕਾਯ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਜਾਨੁਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਉਗ੍ਰਾਯ ਚ ਤਤੋऽਪ੍ਯੂਰੂ ਕਟੀ ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਚ
ਵਿਸ਼ੋਕ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦੇ ਗੁੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ ਉਗ੍ਰ ਦੇ ਰਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਦਰਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਉਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ । ਚਕ੍ਰਿਣੇ ਵਾਮਬਾਹੁਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਗਦਿਨੇ ਨਮਃ 6.45.
ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਪੇਟ ਤੇ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸਧਾਰੀ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੇ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ ਤੇ, ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵੈਕੁਂਠਾਯ ਨਮਃ ਕਂਠਮਾਸ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਮੁਖਾਯ ਵੈ । ਨਾਸਾਂ ਵਿਸ਼ੋਕਨਿਧਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਲ ਤੇ, ਯਜਨਮੁਖਾ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਤੇ, ਵਿਸ਼ੋਕਨਿਧਿ ਨੂੰ ਨੱਕ ਤੇ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲਲਾਟਂ ਵਾਮਨਾਯੇਤਿ ਰਾਮਾਯੇਤਿ ਭ੍ਰੁਵੌ ਨਮਃ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁ ਤਚ੍ਛੀਰ੍षਂ ਨਮ ਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੌਂਹਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇ ਸਰਵਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ 'ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਪੂਜਾਮਂਤ੍ਰਃ । ਤਤੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਅਰ੍ਘਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਫਲੇਨ ਚੈਵ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਇਹ ਪੂਜਾ ਮੰਤਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਫਲ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਨृਤ੍ਯੈਰ੍ਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਵਾਦਿਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨੈਃ ਸ੍ਤਵੈਰਪਿ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰੋ, ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ।
ਵੈष੍ਣਵੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਖ੍ਯਾਨੈਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਰ੍ਵਰੀਮ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਨਾਮਭਿਃ
ਵੈਸ਼ਣਵ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਬਿਤਾਓ। ਫਿਰ ਪਿਆਲੇ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਮ ਲਓ।
ਅष੍ਟਾਧਿਕਂ ਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਵਾ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਮਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨੀਰਾਜਨਂ ਹਰੇਃ
ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਜਾਂ ਅਠਾਈਂ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਹਰੀ ਦੀ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਘਟੇ ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਮੁਪਾਨਹੌ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਜ਼ਮਾਦਗਨ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜੋੜ ਕਪੜੇ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਰੱਖੋ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਤਸ਼੍ਚਾਮਲਕੀਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜਾਮਦਗਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਆਮਲਕ ਫਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਕੁਟੁਂਬੇਨ ਸਮਾਵृਤਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਆਪ ਭੋਜਨ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਕृਤੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪੂਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਧਿਕਂ ਚੈਵ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ।