ਹਤਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਤਤਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕਾਲੇਯਦਨੁਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਵਸੁਧਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਦਾਨਵ ਬਚ ਗਏ, ਉਹ ਕਾਲੇਯ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਲੁਕ ਗਏ।
ਨਿਹਤਾਨ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍। ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰਿਦਂ ਚੈਵਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਚਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਲੋਕੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍। ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾ ਚ ਨਿਹਤਾਃ ਕਾਲੇਯਾ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਕਾਲੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪੂਰਯਸ੍ਵ ਮਹਾਵਿਪ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਲੋਕਭਾਵਨਮ੍। ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਲਿਲਂ ਪੀਤਂ ਤਦਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਨਰੁਤ੍ਸृਜ
ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰ ਦੇ। ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੂੰ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ। ਜੀਰ੍ਣਂ ਤਦ੍ਧਿ ਮਯਾ ਤੋਯਮੁਪਾਯੋਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਚਿਂਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਪੀ ਕੇ ਪਚਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚੋ।
ਪੂਰਣਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯਤ੍ਨਮਾਸ੍ਥਿਤੈਃ। ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਥਿਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿषਣ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵੁਃ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸੁਰਾਃ। ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍। ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਨੁਜਗ੍ਮੁਃ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ।
ਪੂਰਣਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਯਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਹਿ ਪੂਰਣਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਭਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਸਮੇਤਾਂਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਓ।
ਮਹਤਾ ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤੇऽਰ੍ਣਵਃ। ਜ੍ਞਾਤੀਂਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜੋ ਭਗੀਰਥਃ
ਸਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਗੀਰਥ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਬਣਾਕੇ,
ਗਂਗੌਘੇਨ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਚ ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਰਯਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਭਵਤਾ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ—ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ—ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤਸ੍ਸਂਤਾਰਿਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਵੈ ਮੁਨੇ। ਅਭਿਪ੍ਰੇਤੋ ਵਰੋ ਯਸ੍ਤੇ ਯਾਚਯਸ੍ਵ ਦਦਾਮਿ ਤਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਬਚ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃਸਰਮ੍। ਇਹਸ੍ਥੇਨ ਮਯਾ ਦੇਵ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਵੱਡੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਭਵਤ੍ਵੇष ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਚੋਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਨ੍ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤੁ ਪੁष੍ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਨਰਾਸ੍ਤੁ ਯੇ। ਇਹ ਕੁਂਡੇषੁ ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਪਿਤृਦੇਵਯੋਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਇੱਥੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਰ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਦੇਵੇषੁ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਂ ਗृਹ੍ਯ ਸ਼ष੍ਕੁਲਾਪੂਪਕਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਅਟੱਲ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਅਰਘ ਤੇ ਚਾਵਲ-ਜੌ ਦੀ ਪੂਪਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਤਾ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਾਧ ਨਾਲ, ਪਿਤਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਕਂਦਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਯੋ ਮੁਨਿਮ੍। ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਸ੍ਥਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਾਸ੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੰਦ, ਮੂਲ ਜਾਂ ਫਲ ਨਾਲ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਸਦੀਵ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗਾ।
ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਮਾਰੂਢੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਂਗਾਵਿਨਿਰ੍ਗਮਮ੍। ਉਦਙ੍ਮੁਖੀ ਦੇਵਨਦੀ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਪੁष੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਦ ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨਦੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਅਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਕਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਪਾਨਂ ਚ ਅਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਪਰ ਜੋ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਯੋ ਯਮਿਚ੍ਛਤਿ ਕਾਮਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਨ ਵਿਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰੋ ਭੁਵਿ੨੦੦ 1.19.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਮਨ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ। ਅਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਜਗਾਮਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਮਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋਪਿ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਵੇ ਪਰਂਤਪ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰੇषਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਅਗਸਤਿਆ ਵੀ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯੇ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ। ਅਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠੋਥ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ,
ਅਂਗਿਰਾ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਮਤਿਃ ਸੁਮੁਖਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਾਃ ਸਂਵਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਃ
ਅੰਗਿਰਾ, ਗੌਤਮ, ਸੁਮਤੀ, ਸੁਮੁਖ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਾ, ਸੰਵਰਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਰਦਨ,