ਆਸ਼੍ਰਮਾਨਪਿ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਨृਪ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕृਤਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦੇਵਸਂਮਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ; ਇੱਥੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪੁਰਾ ਚਾਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦੇਵਸਮ੍ਮਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਣਾਂ ਤਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਮਨੂਨਾਂ ਪਰਮਸ੍ਤਥਾ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਣਿਆ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਸੀ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾਵਮਮਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਹੈ; ਮਹਾਰਾਜ, ਅਗਸਤ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੈ।
ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਭੀष੍ਮ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ — ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਲੇਯਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ। ਤੇ ਤੁ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਹਂਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਗਰੋਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ। ਕृਤਾਂਜਲੀਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਮੇष੍ਠੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ। ਤਮੁਪਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਥ
ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਦਧੀਚਿਰਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਯਾਚਤ
ਦਧੀਚੀ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉੱਚੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗੋ।
ਸ ਵੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਿਤਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਭਿਰ੍ਮਹਾਘੋਰਂ ਵਜ੍ਰਂ ਸਂਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦृਢਂ। ਮਹਚ੍ਛਤ੍ਰੁਹਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਮਸ਼ਨਿਃ ਸ੍ਮृਤਂ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਵਜ੍ਰੇਣ ਵੈ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧੀਯਤਾਂ
ਉਸ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ — ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਂ। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਧੀਚੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਵृਤਂ। षਟ੍ਪਦੋਦ੍ਗੀਤਨਿਨਦੈਰੁਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਸਾਮਗੈਰਿਵ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਮ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਵਾਂਗ, ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰਵੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਜੀਵਂ ਜੀਵਕਨਾਦਿਤਮ੍। ਮਹਿषੈਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹੈਸ਼੍ਚ ਸृਮਰੈਸ਼੍ਚਮਰੈਰਪਿ
ਉਥੇ ਨਰਕੁਇਲੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਸੂਰਾਂ, ਹਿਰਣਾਂ ਤੇ ਚੀਤਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ, ਜੀਵ ਜੰਤੂਆਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਨੁਚਰਿਤੈਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਭਯਵਰ੍ਜਿਤੈਃ। ਕਰੇਣੁਭਿਰ੍ਵਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖੈਃ
ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਦੰਤੀਆਂ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਢ ਤੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਰੋਦ੍ਗਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਦ੍ਭਿਃ ਸਮਂਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਂ। ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਨਾਦਂ ਨਦਦ੍ਭਿਰਨੁਨਾਦਿਤਂ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਖੇਡਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ-ਚੀਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਦਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਯੂਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਲੀਨੈਰ੍ਗੁਹਾਕਂਦਰਵਾਸਿਭਿਃ। ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਚ ਕੁਂਜੇषੁ ਨਾਦਿਤਂ ਸੁਮਨੋਰਮਂ
ਮੋਰ ਵੀ, ਜੋ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਦਰਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਦਧੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮਨ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਦਧੀਚਿਂ ਤਂ ਦਿਵਾਕਰਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖਿਆ।
ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਂ ਵਪੁषਾ ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਭਿਵਂਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਅਯਾਚਂਤ ਵਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗਾ ਤੇਜੀਲਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਰੱਖੀ।
ਤਤੋ ਦਧੀਚਿਃ ਪਰਮਪ੍ਰਤੀਤਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਂਸ੍ਤਾਨਿਦਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਕਰੋਮਿ ਯਦ੍ਵੋ ਹਿਤਮਦ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਂ ਵਾਪਿ ਦੇਹਂ ਤ੍ਵਹਮੁਤ੍ਸृਜਾਮਿ
ਫਿਰ ਦਧੀਚੀ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਕਰਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਤਾਨੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤੋऽਸੌ ਸਹਸੋਤ੍ਸਸਰ੍ਜ। ਸੁਰਾਸ੍ਤਦਸ੍ਥੀਨਿ ਸਵਾਸਵਾਸ੍ਤੇ ਯਥੋਪਯੋਗਂ ਜਗृਹੁਃ ਸ੍ਮ ਤਸ੍ਯ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਜਯਾਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਮਰ੍ਥਮੂਚੁਃ। ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵਚਨਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਰੂਪਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍
ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਰੱਖੀ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ—
ਚਕਾਰ ਵਜ੍ਰਂ ਭृਸ਼ਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਮੁਵਾਚ ਹृष੍ਟਃ। ਅਨੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰੇਣ ਦੇਵ ਭਸ੍ਮੀਕੁਰੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਸੁਰਾਰਿਮੁਗ੍ਰਂ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਅੱਜ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਦੇ।'
ਤਤੋ ਹਤਾਰਿਃ ਸਗਣਃ ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦਿਵਿष੍ਠਃ। ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਤਥੋਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪੁਰਂਦਰਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਹ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਤ੍
'ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ, ਇੰਦਰ।' ਤਵਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵਜ੍ਰੇਣਯੁਤੋ ਦੈਵਤੈਰਭਿਪੂਜਿਤਃ। ਆਸਸਾਦ ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਿਤਮਾਵृਤ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਫਿਰ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਲ ਵਧਿਆ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਕਾਲਕੇਯੈਰ੍ਮਹਾਕਾਯੈਸ੍ਸਮਂਤਾਦਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ। ਸਮੁਦ੍ਯਤ ਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਸਸ਼ृਂਗੈਰਿਵ ਪਰ੍ਵਤੈਃ
ਉਸ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕਾਲਕੇਯ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਹ ਦਾਨਵੈਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਲੋਕਤ੍ਰਾਸਕਰਂ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਗਈ।
ਉਦ੍ਯਤੈਃ ਪ੍ਰਤਿਸृष੍ਟਾਨਾਂ ਖਡ੍ਗਾਨਾਂ ਵੀਰਬਾਹੁਭਿਃ। ਆਸੀਤ੍ਸੁਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼ਰੀਰੈਰਭਿਪਾਟਿਤੈਃ
ਵੀਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਟੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਦ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਡਰਾਉਣੀ ਧੁਨੀ ਹੋਈ।
ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹੀਤਲਂ। ਤਾਲੈਰਿਵ ਮਹੀਪਾਲ ਵृਤਂ ਤੈਰੇਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਐਵੇਂ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।