ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਦਾਨਂ ਵਾਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰਂ
ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੱਸਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਿਤृਤਾਰਕਃ। ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੋਪਿ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੇਹ ਤੇਨ ਸਂਧ੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਪਾਸਿਤਾ। ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਇਥੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਥਿਤੋ ਦੋषਃ ਕੁਲੇ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ। ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਦਦਤੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਧ੍ਯੋਪਾਸ੍ਤਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਪਤਨੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਕਰਕੇਣ ਤੁ ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤੋਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਨਂ੫੦ 1.19.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕਿਨਾ ਗਤੇਨਾਪਿ ਸਂਧ੍ਯਾ ਵਂਦ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਪੌष੍ਕਰੇਣਾਥ ਤੋਯੇਨ ਭृਂਗਾਰੇ ਨਿਹਿਤੇਨ ਤੁ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਰਮਾ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕੀ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਪਿਣ੍ਡੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤੇ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਂ
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪਿਂਡਾਨ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਚ ਸਂਤਤਿਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹ ਏਤਦਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ; ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਨਪਿ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਨृਪ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕृਤਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦੇਵਸਂਮਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ; ਇੱਥੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪੁਰਾ ਚਾਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦੇਵਸਮ੍ਮਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਣਾਂ ਤਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਮਨੂਨਾਂ ਪਰਮਸ੍ਤਥਾ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਣਿਆ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਸੀ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾਵਮਮਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਹੈ; ਮਹਾਰਾਜ, ਅਗਸਤ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੈ।
ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਭੀष੍ਮ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ — ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਲੇਯਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ। ਤੇ ਤੁ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਹਂਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਗਰੋਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ। ਕृਤਾਂਜਲੀਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਮੇष੍ਠੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ। ਤਮੁਪਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਥ
ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਦਧੀਚਿਰਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਯਾਚਤ
ਦਧੀਚੀ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉੱਚੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗੋ।
ਸ ਵੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਿਤਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਭਿਰ੍ਮਹਾਘੋਰਂ ਵਜ੍ਰਂ ਸਂਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦृਢਂ। ਮਹਚ੍ਛਤ੍ਰੁਹਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਮਸ਼ਨਿਃ ਸ੍ਮृਤਂ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਵਜ੍ਰੇਣ ਵੈ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧੀਯਤਾਂ
ਉਸ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ — ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਂ। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਧੀਚੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਵृਤਂ। षਟ੍ਪਦੋਦ੍ਗੀਤਨਿਨਦੈਰੁਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਸਾਮਗੈਰਿਵ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਮ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਵਾਂਗ, ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰਵੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਜੀਵਂ ਜੀਵਕਨਾਦਿਤਮ੍। ਮਹਿषੈਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹੈਸ਼੍ਚ ਸृਮਰੈਸ਼੍ਚਮਰੈਰਪਿ
ਉਥੇ ਨਰਕੁਇਲੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਸੂਰਾਂ, ਹਿਰਣਾਂ ਤੇ ਚੀਤਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ, ਜੀਵ ਜੰਤੂਆਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਨੁਚਰਿਤੈਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਭਯਵਰ੍ਜਿਤੈਃ। ਕਰੇਣੁਭਿਰ੍ਵਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖੈਃ
ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਦੰਤੀਆਂ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਢ ਤੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਰੋਦ੍ਗਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੀਡਦ੍ਭਿਃ ਸਮਂਤਾਦਨੁਨਾਦਿਤਂ। ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਨਾਦਂ ਨਦਦ੍ਭਿਰਨੁਨਾਦਿਤਂ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਖੇਡਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ-ਚੀਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਦਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਯੂਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਲੀਨੈਰ੍ਗੁਹਾਕਂਦਰਵਾਸਿਭਿਃ। ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਚ ਕੁਂਜੇषੁ ਨਾਦਿਤਂ ਸੁਮਨੋਰਮਂ
ਮੋਰ ਵੀ, ਜੋ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਦਰਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਦਧੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮਨ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਦਧੀਚਿਂ ਤਂ ਦਿਵਾਕਰਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖਿਆ।
ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਂ ਵਪੁषਾ ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਭਿਵਂਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਅਯਾਚਂਤ ਵਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗਾ ਤੇਜੀਲਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਰੱਖੀ।