ਪੈਤਾਮਹਂ ਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਵੈਖਾਨਸਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਹਿ ਯਤ੍
ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਸ਼ਕਰ ਹੈ, ਵੈਖਾਨਸ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਆਦਿਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਖ੍ਯਾਤ ਆਦਿਵਰਾਹੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਃ। ਹੀਨਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਆਦਿ-ਵਰਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਘਟੀਆ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ,
ਨ ਵਿਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਯੋਭਿਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਂ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਫਲਂ ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵਤੀਤ੍ਯਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ। ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਕੌਰਵ। ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦਾ,
ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ। ਯਥਾਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ-ਮਹਾ ਹੈ,
ਤਥੈਵ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਾਦਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਤ ਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁष੍ਕਰੇ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਵਾ ਵਸੇਦੇਕਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸਮਮੇਵ ਤੁ। ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰੋ ਹੋਮਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਪਃ
ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਦਾਨਂ ਵਾਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰਂ
ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੱਸਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਿਤृਤਾਰਕਃ। ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੋਪਿ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੇਹ ਤੇਨ ਸਂਧ੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਪਾਸਿਤਾ। ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਇਥੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਥਿਤੋ ਦੋषਃ ਕੁਲੇ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ। ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਦਦਤੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਧ੍ਯੋਪਾਸ੍ਤਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਪਤਨੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਕਰਕੇਣ ਤੁ ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤੋਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਨਂ੫੦ 1.19.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕਿਨਾ ਗਤੇਨਾਪਿ ਸਂਧ੍ਯਾ ਵਂਦ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਪੌष੍ਕਰੇਣਾਥ ਤੋਯੇਨ ਭृਂਗਾਰੇ ਨਿਹਿਤੇਨ ਤੁ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਰਮਾ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕੀ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਪਿਣ੍ਡੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤੇ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਂ
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪਿਂਡਾਨ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਚ ਸਂਤਤਿਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹ ਏਤਦਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ; ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਨਪਿ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਨृਪ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕृਤਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦੇਵਸਂਮਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ; ਇੱਥੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪੁਰਾ ਚਾਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਰਮੋ ਦੇਵਸਮ੍ਮਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਣਾਂ ਤਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਮਨੂਨਾਂ ਪਰਮਸ੍ਤਥਾ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਣਿਆ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਸੀ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾਵਮਮਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਹੈ; ਮਹਾਰਾਜ, ਅਗਸਤ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੈ।
ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਭੀष੍ਮ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ — ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਲੇਯਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ। ਤੇ ਤੁ ਵृਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਹਂਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਗਰੋਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ। ਕृਤਾਂਜਲੀਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਰਮੇष੍ਠੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ। ਤਮੁਪਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਥ
ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਦਧੀਚਿਰਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਯਾਚਤ
ਦਧੀਚੀ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉੱਚੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗੋ।
ਸ ਵੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਿਤਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਸ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇਵੇਗਾ।