ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨ। ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਉਹ ਆਦਿਤ, ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧ ਤੇ ਮਰੁਤ ਗਣ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਵਿਭੋਃ। ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ,
ਦਿਵ੍ਯ ਯੋਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਮਨਸਾਪ੍ਯਭਿਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਦਿਵਯ ਜੋਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੋਏ। ਜਿਹੜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ,
ਪੂਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਸ ਮੋਦਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਿਤਾਮਹ ਸਦਾ,
ਉਵਾਸ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਮ੍ਮਤਃ। ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇਵਾਸ੍ਸਰ੍षਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ,
ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਤਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ
ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ। ਅਪ੍ਯੇਕਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਇਕ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਦੇ,
ਅਨ੍ਨੇਨ ਤੇਨ ਸਂਪ੍ਰੀਤਾ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਪੂਜਿਤਾ। ਤੇਨਾਸੌ ਕਰ੍ਮਣਾ ਭੀष੍ਮ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਉਸ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਇਕ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜੀ ਤੇ ਆਦਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕੈਰ੍ਮੂਲੈਃ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਯੇਨ ਵਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍। ਤਦ੍ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਨਨਸੂਯਕਃ
ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਫਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਨਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪੈਤਾਮਹਂ ਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਵੈਖਾਨਸਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਹਿ ਯਤ੍
ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਸ਼ਕਰ ਹੈ, ਵੈਖਾਨਸ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਆਦਿਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਖ੍ਯਾਤ ਆਦਿਵਰਾਹੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਃ। ਹੀਨਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਆਦਿ-ਵਰਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਘਟੀਆ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ,
ਨ ਵਿਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਯੋਭਿਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਂ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਫਲਂ ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵਤੀਤ੍ਯਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ। ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਕੌਰਵ। ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦਾ,
ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ। ਯਥਾਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ-ਮਹਾ ਹੈ,
ਤਥੈਵ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਾਦਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਤ ਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁष੍ਕਰੇ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਵਾ ਵਸੇਦੇਕਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸਮਮੇਵ ਤੁ। ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰੋ ਹੋਮਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਪਃ
ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਦਾਨਂ ਵਾਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰਂ
ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੱਸਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਿਤृਤਾਰਕਃ। ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੋਪਿ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੇਹ ਤੇਨ ਸਂਧ੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਪਾਸਿਤਾ। ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਇਥੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਥਿਤੋ ਦੋषਃ ਕੁਲੇ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ। ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਦਦਤੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਧ੍ਯੋਪਾਸ੍ਤਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਪਤਨੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਕਰਕੇਣ ਤੁ ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤੋਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਨਂ੫੦ 1.19.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕਿਨਾ ਗਤੇਨਾਪਿ ਸਂਧ੍ਯਾ ਵਂਦ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਪੌष੍ਕਰੇਣਾਥ ਤੋਯੇਨ ਭृਂਗਾਰੇ ਨਿਹਿਤੇਨ ਤੁ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਰਮਾ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕੀ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਪਿਣ੍ਡੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤੇ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਂ
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪਿਂਡਾਨ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਚ ਸਂਤਤਿਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹ ਏਤਦਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ; ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।