ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਾਨਵਃ। ਜੀਵਨ੍ਸੁਖਂ ਸ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਮृਤੋ ਭਵਤਿ ਖੇਚਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਨਰਾਃ। ਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਰਾਜਾਨੋ ਭਵਂਤਿ ਸੁਖਿਨੋ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪਾਨਾਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਉੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਯਤ ਦਿਨ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮृਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਂਤੇ ਸੁਮਨੋਰਮਾਃ। ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਕਾ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਥੇ ਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋषਿਤਾ ਤृਤੀਯਾਯਾਮਪਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਭਾਜਨਾ। ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਪਿ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਸਂਚਯਾਤ੍
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤੇਪਿ ਜ੍ਞੇਯਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਰਜਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਰੂਪਵਾਨ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਹਣਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਜਲੋਪੇਤਾ ਨਦੀਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਾ। ਨਂਦਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਪੁਲਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖੀ
ਇਹ ਦਰਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਨੰਦਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੌੜੀ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਨਾਤਿਦੂਰਂ ਪੁਨਰ੍ਯਾਤਾ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੀ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸਭਂ ਪ੍ਰਕਟਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਵੱਖਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਸਂਸੇਵਿਤਾਨਿ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਸਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮੰਦਰ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮੁਨੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਵਤਿ ਧਰ੍ਮਹੇਤੁਸ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਨਦੀ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਧਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਾਟਕਕ੍ਸ਼ਿਤਿਗੌਰੀਣਾਂ ਨਂਦਾਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹੋਦਯਂ। ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਨਰੈਃ ਸ੍ਨਾਤੈਰ੍ਜਨਯਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਫਲਂ
ਨੰਦਾ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਮਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਸੁਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਤਥਾ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਃ । ਯੈਸ੍ਤੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨਰੈਃ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਹੇਤੁਃ ਪ੍ਰਵਰਂ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਮ੍
ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਥੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਮਦਾ ਪੁਮਾਨ੍ਵਾ। ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਯ ਸੋऽਯਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਫਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗृਹੇ ਯਥੇष੍ਟਂ
ਜੋ ਮਰਣ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁਰਖ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਕਂਠੇ ਤੁ ਮृਤਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਵੈ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਾਸ਼੍ਚ। ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਲਭ੍ਯੇਤ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਦੁਰਾਪਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਨੇੜੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਜੜ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਾ ਧਰ੍ਮਫਲਪ੍ਰਦਾ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਾਦਿ ਦੁਃਖਾਰ੍ਦਿਤ ਚੇਤਸਾਂ ਨृਣਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪੁਣ੍ਯਫਲਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸੇਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍ਪੁਰੁषੈਰ੍ਮਹਾਨਦੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜਨਮ ਆਦਿਕ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਸੇਵਣ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਚੰਗੇ ਫਲ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ ਨਂਦਾਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ। ऋषਿਕੋਟਿਰ੍ਯਦਾਯਾਤਾ ਪੁष੍ਕਰੇ ਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਨੰਦਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਪੁਸ਼ਕਰ ਆਈ, ਸਿਰਫ਼ ਓਸ ਦੀ ਝਲਕ ਪਾ ਕੇ—
ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰੂਪਤਾ ਲਬ੍ਧਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ। ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੈਰ੍ਭਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਥੇ ਜਜਮਾਨੀ ਧਾਗਿਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਿਹੜੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਤੀਰ੍ਥਵਿਭਾਗਸ੍ਤੁ ਕृਤਸ੍ਤੈਸ੍ਸੁ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕृਤਾਨ੍ਯਪਿ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ? ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਬਣਾਏ?
ਪਦਨ੍ਯਾਸਃ ਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤੇ। ਨਾਗੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਂਚਤੀਰ੍ਥਂ ਕृਤਂ ਤੈਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵਿषੈਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡੇ। ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਬਣਾਏ।
ਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਨਵਾਪੀ ਚ ਕੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ। ਉਦਙ੍ਮੁਖੀ ਭੂਮਿਗਤਾ ਕਥਂ ਗਂਗਾਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਵਾਲੀ ਵਾਪੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਈ? ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਕਿਵੇਂ ਗਈਆਂ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਃ ਕਥਂ ਯਾਤ੍ਰਾ ਤ੍ਰਿਪੁष੍ਕਰੇ। ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤ੍ਰਿਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਭਾਰੋ ਮਹਾਨੇष ਭਵਤਾ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ। ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁ ਤੀਰ੍ਥ ਮਹਾਫਲਂ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਾਰੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਯਤਂ। ਵਿਦ੍ਯਾਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਯੇਨਕੇਨ ਚਿਤ੍। ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੋ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ। ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੱਚੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਸਤ੍ਰੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਤਥਾ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ—ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਹੋਏ ਸਨ—
ਯਤੀਨਾਮੁਗ੍ਰਤਪਸਾਂ ਯੇषਾਂ ਕੋਟਿਃ ਸਮਾਗਤਾ। ਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਯਤੀਆਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਕਠੋਰ ਸਨ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਓਸ ਥਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਜੇਠੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਈ।
ਸੁਰੂਪਤਾਂ ਪਰਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਉੱਚੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੈਸ੍ਤੇ ਭੂਮਿਂ ਮਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼ਂ। ਕृਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿਭਾਗਂ ਚ ਸ੍ਥਿਤਾ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਜਜਮਾਨੀ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਆਸਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਕੋਟਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਮਾਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨੀषਿਣਾਂ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਪਿਤਾਮਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ।