ਸੁਤਂ ਚ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਸਖੀਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚ ਗੋਕੁਲਂ। ਆਗਤਾ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯੇਨ ਪੁਨਰ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ, ਸਖੀਆਂ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਮਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੌਃਸ਼ੀਲ੍ਯਾਦਿ ਕृਤਂ ਮਮ। ਬਾਲਸ੍ਤਵਾਯਂ ਦੌਹਿਤ੍ਰਃ ਕਿਮਤ੍ਰਾਨ੍ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ
ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਵੀ ਮਾੜਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੀਂ। ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਤੇਰਾ ਨੱਤਣ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਾਂ?
ਵਿਪੁਲੇ ਚਂਪਕੇ ਮਾਤਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਸੁਰਭਿ ਮਾਨਿਨਿ। ਵਸੁਧਾਰੇ ਪ੍ਰਿਯਾਨਂਦੇ ਮਹਾਨਂਦੇ ਘਟਸ੍ਰਵੇ
ਵਿਪੁਲਾ, ਚੰਪਕਾ, ਮਾਤਰਭਦਰਾ, ਸੁਗੰਧਾ, ਮਾਨਿਨੀ, ਵਸੁਧਾਰਾ, ਪ੍ਰਿਯਾਨੰਦਾ, ਮਹਾਨੰਦਾ ਤੇ ਘਟਸ੍ਰਵਾ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਂਵਾਂ —
ਅਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਦਪ੍ਰਿਯਂ। ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕृਤਂ ਮਯਾ
ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਜੇ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੀ ਚ ਜਾਂਬੁਝ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਾਤਰਃ। ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਮਮ ਬਾਲਕਂ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਨਾਥਂ ਵਿਕਲਂ ਦੀਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਂ। ਮਾਤृਸ਼ੋਕਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤਂ ਭਗਿਨ੍ਯਃ ਪਾਲਯਿष੍ਯਥ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਨਾਥ, ਲਾਚਾਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਮਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਭੈਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੋ।
ਯਸ੍ਮਾਦਨਾਥਮਬਲਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਾਲਯਿष੍ਯਥ। ਕ੍ਸ਼ਮਧ੍ਵਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਾਚਾਰ ਤੇ ਅਸਹਾਇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਾਲਣਗੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੱਚ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਨ ਚਿਂਤਾ ਮਹਤੀ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਖੀਭਿਸ਼੍ਚ ਕਥਂਚਨ। ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਾਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਂ ਮਰਣਮਗ੍ਰਤਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਜਣੇ ਲਈ ਮੌਤ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਂਦਾਵਚਨਂ ਮਾਤਾ ਸਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੁਃਖਿਤਾਃ। ਵਿषਾਦਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਰਿਦਮੂਚੁਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਨੰਦਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈਆਂ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ —
ਅਹੋऽਤ੍ਰ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਯਦ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਚਨਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਪ੍ਰਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਂ ਭੀਮਂ ਨਂਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ
ਹਾਏ! ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ, ਨੰਦਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਵਾਘ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਪਥੈਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯੇਨ ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਯਂ। ਨਾਸ਼ਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਕਸਮਾਂ ਤੇ ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਟਾਲ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਂਦੇ ਨ ਚੈਵ ਗਂਤਵ੍ਯਮਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ। ਯਦ੍ਬਾਲਂ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਲੋਭੇਨ ਗਮ੍ਯਤੇ
ਨੰਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਤੂੰ ਅਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕੇ ਧਰਮ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ऋषਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਸ਼ਪਥੈਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਤਕਂ
ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਗਾਥਾ ਆਖੀ ਸੀ — ਜਦੋਂ ਜਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਨੌਬਤ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਸਮ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਉਕ੍ਤ੍ਵਾਨृਤਂ ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਣਂ। ਅਨृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਮਪ੍ਯਨृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਦੀ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਝੂਠ ਹੀ ਸੱਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਵੀ ਝੂਠ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਿਨੀषੁ ਵਿਵਾਹੇषੁ ਗਵਾਂ ਮੁਕ੍ਤੌ ਤਥੈਵ ਚ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਚ ਸ਼ਪਥੈਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਤਕਂ
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਵਿਆਹ, ਗਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ, ਕਸਮ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਂਦੋਵਾਚ। ਪਰੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਵਦਾਮ੍ਯੇਵਾਨृਤਂ ਵਚਃ। ਨਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਮੁਤ੍ਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥੇ ਕਥਂਚਨ
ਨੰਦਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ।
ਏਕਃ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਮਰਣੇ ਭਰਣੇ ਤਥਾ। ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਚੈਕਃ ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਮਤਃ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਮਰਦਾ ਤੇ ਭਾਰ ਝੱਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੁਖ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ।
ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਲੋਕਾ ਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। ਉਦਧਿਸ੍ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯੇਨ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਨ ਵਿਲਂਘਤੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਧਰਮ ਵੀ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਸੱਚ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਤ੍ਵਾ ਬਲਿ ਪਾਤਾਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਛਦ੍ਮਨਾਪਿ ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਚਾਤ੍ਯਜਤ੍
ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੇ ਬਲੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਝੂਠ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਂਗਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿਂਧ੍ਯਃ ਪ੍ਰਬਨ੍ਧਂ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵਿਂਧਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਉੱਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸੱਚ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਨਰਕਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਚਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਯਸ੍ਤੁ ਲੋਪਯਤੇ ਵਾਚਮਸ਼ੇषਂ ਤੇਨ ਲੋਪਿਤਂ
ਸਵਰਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਨਰਕ ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋऽਨ੍ਯਥਾ ਸਂਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਕਿਂ ਤੇਨ ਨ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਚੋਰੇਣਾਤ੍ਮਾਪਹਾਰਿਣਾ੪੦੦ 1.18.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਚੋਰ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਵਿਲੋਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਸ੍ਯ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਨਿਕृਂਤਤਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਉਸ ਦੀ ਅੱਧੀ ਨੇਕੀ ਕੱਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗਾਧੇ ਸਲਿਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਸਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਹ੍ਰਦੇ। ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਂ
ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ ਮਾਫੀ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਂ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਦ੍ਧਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਸੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੋਲਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸਾਧੁਫਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਪਰਮਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦਿਭਿਰ੍ਵਰ੍ਜਿਤਂ। ਸਾਧੂਨਾਂ ਨਿਕਟਂ ਸਤਾਂ ਕੁਲਧਨਂ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਫਲਂ। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਸਮਵਾਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦਿਵਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯਤੇऽਸੌ ਕਥਂ। ਲੋਕੈਰਤ੍ਰ ਸਮਾਗਮੇ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਧ੍ਵਂ ਧ੍ਰੁਵਂ
ਸੱਚ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਚੰਗਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਸ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੱਚ ਬੋਲੋ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਰੱਖੋ।
ਸਖ੍ਯ ਊਚੁਃ। ਨਂਦੇ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਸਤ੍ਵੇਨ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਸਿ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨੰਦਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਵੀ, ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ, ਜੋ ਛੱਡਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਰਹੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰੂਮਃ ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਧੁਰਂਧਰਾ। ਤ੍ਯਾਗੇਨਾਨੇਨ ਨਾऽਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਵਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਨ
ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੀ?
ਅਵਿਯੋਗਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਯਾਗਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਤੇਨ ਹਿ। ਨਾਰ੍ਯਾਃ ਕਲ੍ਯਾਣਚਿਤ੍ਤਾਯਾਨਾਪਦਃ ਸਂਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਤਿਆਗ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਚੰਗੀ ਨਾਰੀ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੋਪੀਜਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚ ਗੋਕੁਲਂ। ਨਂਦਾ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵਾਨ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਸਾ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੋਕੁਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਨੰਦਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੁੜ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।