ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਮੁਦ੍ਘਾਟ੍ਯ ਦृष੍ਟਾ ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषੀ । ਨ ਦੇਵੀ ਨ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੀ ਨਾਸੁਰੀ ਨ ਚ ਪਨ੍ਨਗੀ
ਫਿਰ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਨਵਣੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਸ ਗਈ; ਨਾ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵਣੀ, ਨਾ ਅਸੁਰਣੀ, ਨਾ ਪੰਨਗੀ।
ਦृष੍ਟਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਥਾ ਨਾਰੀ ਯਾਦृਸ਼ੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ । ਦੇਵੀਨਾਮੁਪਦੇਸ਼ੇਨ षਟ੍ਤਿਲਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਐਸੀ ਨਾਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਗਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੀ; ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ਟਤਿਲਾ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਰੂਪਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਵਾਪ ਸਾ
ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ, ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰੌਪ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਭਵਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਂ षਟ੍ਤਿਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਛੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਕਪੜੇ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਘਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਰੂਪਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਅਤਿਤृष੍ਣਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਆਤ੍ਮਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਤਿਲਾਨ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਬਹੁਤ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਧਨ ਲਈ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਲ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰੋ।
ਲਭਤੇ ਚੈਵਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਨਰੋ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਕष੍ਟਤ੍ਵਂ ਨ ਚ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਮੇਵ ਚ 6.42.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਾਂ ਤਾਂ ਕੰਗਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਦੁੱਖ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਅਸਮਤ।
ਸਂਭਵੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ षਟ੍ਤਿਲਾਸਮੁਪੋषਣਾਤ੍ । ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਭੂਪ ਤਿਲਦਾਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਛੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਫਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨਾਯਾਸੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਦਾਨਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਨਰ੍ਥਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਯਾਸਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਜਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕृष੍ਣ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਨ੍ਨਾਮ੍ਨੀ ਤਾਂ ਵਦਾਧੁਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵ੍ਰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿਤੇऽਧੁਨਾ । ਯੋਕ੍ਤਾ ਪृष੍ਟੇਨ ਮਾਂਧਾਤ੍ਰਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਧਰਮਪੁਤਰ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਕਥਿਤੋ ਨृਪ । ਆਮਲਕੀਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਮਲਕ੍ਯਾਸ੍ਤਲੇ ਗਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾਗਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂਧਾਤੋਵਾਚ - ਆਮਲਕੀ ਕਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਮਲਕੀ ਕਦੋਂ ਉੱਗੀ ਸੀ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਦਿਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ । ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਹ ਰੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਇਹ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜਾਗਣ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥੇਯਮਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਆਮਲਕੀ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਆਮਲਕੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਪੁਰਾ ਜਾਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮੇ । ਨष੍ਟੇ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣੇ ਪ੍ਰਣष੍ਟੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ; ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ । ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਮਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਉੱਚ ਤੇ ਅਟੱਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੁਖਾਚ੍ਛਸ਼ਿਸਮਪ੍ਰਭਃ । ष੍ਠੀਵਨਾਦ੍ਬਿਂਦੁਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਭੂਮੌ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਚੰਦਰੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਿਂਦੋਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਨਗੋ ਮਹਾਨ੍ । ਸ਼ਾਖਾਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾਬਹੁਲਃ ਫਲਭਾਰੇਣ ਨਾਮਿਤਃ
ਉਸ ਬੂੰਦ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਵੱਡਾ ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਉੱਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਉਪਟਾਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮਾਦਿਰੋਹਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਥ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਂਸृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਇਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਸਭ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ । ਅਸृਜਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਮਹਰ੍षੀਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾਮਲਾਨ੍
ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਸੱਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਧਾਤ੍ਰੀ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਜਾਨੀਮ ਇਮਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚਿਂਤਯਂਤੋऽਭਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ, 'ਅਸੀਂ ਇਹ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।' ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਇਕ ਅਸਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਆਮਲਕੀ ਨਗੋ ਹ੍ਯੇष ਪ੍ਰਵਰੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਮਤਃ । ਅਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਲਭੇਦ੍ਗੋਦਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਆਮਲਕੀ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਹੀ ਗਊ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਧਾਰਣਾਤ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੇਵ੍ਯਾ ਆਮਲਕੀ ਸਦਾ
ਇਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਪੂਣ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਧारण ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਆਮਲਕੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਤਸ੍ਯਾ ਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵੇ ਚ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ।
ਸ੍ਕਂਧੇ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਸ਼ਾਖਾਸੁ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾਸੁ ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਦੇ ਤਣੇ 'ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਛੋਟੀ ਸ਼ਾਖਾਂ 'ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਣੇषੁ ਚਾਸਤੇ ਦੇਵਾਃ ਪੁष੍ਪੇषੁ ਮਰੁਤਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਫਲੇष੍ਵੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਮਰੁਤ, ਤੇ ਫਲਾਂ 'ਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਧਾਤ੍ਰੀ ਚ ਕਥਿਤਾ ਮਯਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯਤਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣੈਃ
ਇਹ ਧਾਤਰੀ ਮੈਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।