ਏਵਂ ਸਾ ਸ਼ਪਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧੇਨੁਰ੍ਵੈ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮृਗੇਂਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ, ਗਾਂ ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਮੁਖੀਦੀਨਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਹਂਭਾਰਵਂ ਪ੍ਰਮੁਂਚਂਤੀ ਪਤਿਤਾ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਚਾਰਗੀ, ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ; ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਹੰਭ ਸੁਣਾਈ, ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਕਰੀਵ ਚਰਣਗ੍ਰਾਹਂ ਗृਹੀਤਃ ਸਲਿਲਾਸ਼ਯੇ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਪਰਿਤ੍ਰਾਣੇ ਵਿਲਪਂਤੀ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਖੱਡ 'ਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਗੋਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਹਰਿਨ੍ਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸਂ ਤੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਂਤਂ ਪਰ੍ਯਧਾਵਤ ਸਂਮੁਖੀ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਬਣੇ ਗੋਆਲੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀ; ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਰੋਦਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜੀ।
ਉਪਸृਪ੍ਯ ਚ ਤਂ ਬਾਲਂ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਵਤ੍ਸਃ ਸ਼ਂਕਿਤਃ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਵੱਛਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਨੈਵਾਦ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਚਾਪਿ ਤੇ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਭੀਤਾ ਚਾਤੀਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਚਿੰਤਤ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਡਰੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈਂ।
ਨਨ੍ਦੋਵਾਚ। ਪਿਬ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਤਨਂ ਮੇਦ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਯਦਿ ਪृਚ੍ਛਸਿ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਹਂ ਤਵਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਕੁਰੁ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤ, ਇਹ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾ ਲੈ।
ਅਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਮਾਤृਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਏਕਾਹਮਦ੍ਯ ਮੇ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਸ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਸਿ
ਪਰ ਪੁੱਤ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਆਖਰੀ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਕਿਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਏਂਗਾ?
ਤ੍ਵਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਪਥੈਰਾਗਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਸ੍ਯ ਚ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਮਾਤ੍ਮਜੀਵਿਤਮ੍
ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਸਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਪਿਆਸੇ ਬਾਘ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਨਂਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਤ੍ਸ ਉਵਾਚ। ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਨੰਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਛਾ ਬੋਲਿਆ: ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਂ ਮਮਾਪਿ ਮਰਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਕਾਕਿਨਾਪਿ ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾਰ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਰਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਸਂਹਿਤਂ ਮਾਤਰ੍ਵਨੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਮਾਤृਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਾ ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ੩੫੦ 1.18.
ਜੇ ਮਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਕਸਦ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਵਸ਼੍ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਥਵਾ ਤਿष੍ਠ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਪਥਾਃ ਸਂਤੁ ਤੇ ਮਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਮਾਂ, ਤੂੰ ਰਹਿ ਜਾ; ਉਹ ਕਸਮਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ।
ਜਨਨ੍ਯਾ ਚ ਵਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤੇ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍। ਅਨਾਥਸ੍ਯ ਵਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੋ ਮੇ ਨਾਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਜੀਊਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨਾਥ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ?
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮੋ ਬਂਧੁਰ੍ਬਾਲਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਜੀਵਿਨਾਮ੍। ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮੋ ਨਾਥੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਾ ਗਤਿਃ
ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਃ ਸ੍ਨੇਹੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਂ ਮੁਖਮ੍। ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮੋ ਦੇਵ ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੱਬ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਵੈ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਯੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਜੋ ਪੁੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਨਂਦੋਵਾਚ। ਮਮੈਵ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਨ ਚਾਯਮਨ੍ਯਜੀਵਾਨਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਮृਤ੍ਯੁਨਾ
ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਤੂੰ, ਪੁੱਤ, ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਇੱਕ ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ, ਦੂਜੇ ਲਈ ਹੋਈ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਅਪਸ਼੍ਚਿਮਮਿਮਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾਤृਸਂਦੇਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਸ਼ੂषਣਂ ਪੁਨਃ
ਪੁੱਤ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖਰੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ; ਫਿਰ, ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਂ।
ਜਲੇਸ੍ਥਲੇ ਚ ਵਿਚਰਨ੍ਪ੍ਰਮਾਦਂ ਤਾਤ ਮਾ ਕੁਰੁ। ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੇਧਿਆਨ ਨਾ ਹੋ, ਪੁੱਤ। ਬੇਧਿਆਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਨ ਚ ਲੋਭੇਨ ਚਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿषਮਸ੍ਥਂ ਤॄਣਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਲੋਭਾਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਤੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਘਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮਟਵੀਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਂਤਿ ਲੋਭਮੋਹਿਤਾਃ। ਲੋਭਾਦਕਾਰ੍ਯਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨਪਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਲੋਕ ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲੋਭਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਵਿਸ੍ਰਂਭਾਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਾਸ਼ੋ ਭਵੇਨ੍ਨॄਣਾਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਭਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨ ਪ੍ਰਮਾਦਂ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍
ਲਾਲਚ, ਬੇਧਿਆਨੀ ਤੇ ਹਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਨਾ ਲਾਲਚ ਕਰੀਏ, ਨਾ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋਈਏ, ਨਾ ਹਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਏ।
ਆਤ੍ਮਾ ਹਿ ਸਤਤਂ ਪੁਤ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਃ। ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵਾਪਦੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਚੋਰਾਦਿਸਂਕਟਾਤ੍
ਪੁੱਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਚੋਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਖਤਰੇ ਤੋਂ।
ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਂ ਪਾਪਯੋਨੀਨਾਮੇਕਤ੍ਰ ਵਸਤਾਮਪਿ। ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯਂਤੇ ਨ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਇਕੱਠੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਖਿਨਾਂ ਚ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਸ਼ृਂਗਿਣਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਾਰਿਣਾਮ੍। ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਤੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਨਖ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਦਰਿਆਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਸਿੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਤੇ ਨਾ ਨੌਕਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਂ।
ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਦਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਮੂਲਾਨ੍ਯਪਿ ਨਿਕृਂਤਤਿ
ਜੋ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਤੇ ਜੋ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਭਰੋਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੜਾਂ ਤੱਕ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਦੇਹੇਪਿ ਬਲਿष੍ਠੇ ਭੀਤਚੇਤਸਿ। ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗੂਢਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਪ੍ਤਂ ਮਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਮਾਦਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਡਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਵੀ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਲੋਕ ਸੁੱਤੇ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਤਤਮਾਘ੍ਰਾਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਗਾਵਃ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗਂਧੇਨ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁੰਘ ਕੇ ਹੀ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਵਾਂ ਸੁੰਗ ਕੇ ਪਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਚਰਾਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ।
ਨੈਕਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਨੇਘੋਰੇ ਧਰ੍ਮਮੇਕਂ ਚ ਚਿਂਤਯੇਤ੍। ਨਚੋਦ੍ਵੇਗਸ੍ਤ੍ਵਯਾਕਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਮਰਣਂ ਧ੍ਰੁਵਂ
ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨਾ ਰਹੇ। ਸਿਰਫ ਚੰਗਿਆਈ ਬਾਰੇ ਸੋਚ। ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਤ ਤਾਂ ਸਭ ਲਈ ਪੱਕੀ ਹੈ।