ਕੁਤਰ੍ਕਹੇਤੁਵृਤ੍ਤਾਂਤੈਰਜ੍ਞਾਨਾਵृਤਚੇਤਸਃ। ਮੋਹਯਂਤਿ ਨਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾ ਆਗਮਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਝੂਠੇ ਤਰਕ ਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਘਟੀਆ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤਥ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਤਥ੍ਯਾਨਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤ੍ਯਤਿਪੇਸ਼ਲਾਃ। ਸਮੇ ਨਿਮ੍ਨੋਨ੍ਨਤਾਨੀਵ ਚਿਤ੍ਰਕਰ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਲੋਕ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸੱਚ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਮਾਂਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਯਃ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਲੋਕੋਯਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਨੋਪਕਾਰਿਣਮ੍। ਵਤ੍ਸਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿ ਮਾਤਰਮ੍
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕ ਜਦ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਮਦਦਗਾਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਵੱਛਾ ਦੁੱਧ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰੋਤਿ ਯਃ। ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਹਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਤਿਰਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਵੇ; ਜਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਦੇਵਾਸੁਰਨਰੈਃ ਸ਼ਪਥਾਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਕृਤਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ਨ ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਸਮਾਂ ਖਾਈਆਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਸਤ੍ਯੇਨਾਪਿ ਸ਼ਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਗੁਰੁਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਤਸ੍ਯ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਿਕृਂਤਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਉਸ ਦੀ ਆਧੀ ਪੂੰਜੀ ਕੱਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦੇਵਂ ਸ਼ਪਥੈਰੇष ਵਂਚਿਤਃ। ਤ੍ਵਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਕੁਰੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਸਮਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਏ; ਤੂੰ ਆਪ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ—ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ।
ਨਂਦੋਵਾਚ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਸਾਧੋ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਂਚਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ। ਆਤ੍ਮੈਵ ਵਂਚਿਤਸ੍ਤੇਨ ਯਃ ਪਰਂ ਵਂਚਯਿष੍ਯਤਿ
ਨੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਸੰਤ! ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਧੋਖਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਹੋਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪ੍ਯੁਵਾਚ। ਧੇਨੁਕੇ ਪਸ਼੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਕਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲੇ। ਪਾਯਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਨਂ ਵਤ੍ਸਮਵਲਿਹ੍ਯ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਬਾਘ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੁੰਮ ਲੈ।
ਮਾਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਖੀਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਨ੍। ਸਤ੍ਯਮੇਵਾਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਮਨਂ ਕੁਰੁ
ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਸਖੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਏਵਂ ਸਾ ਸ਼ਪਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧੇਨੁਰ੍ਵੈ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮृਗੇਂਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ, ਗਾਂ ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਮੁਖੀਦੀਨਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਹਂਭਾਰਵਂ ਪ੍ਰਮੁਂਚਂਤੀ ਪਤਿਤਾ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਚਾਰਗੀ, ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ; ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਹੰਭ ਸੁਣਾਈ, ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਕਰੀਵ ਚਰਣਗ੍ਰਾਹਂ ਗृਹੀਤਃ ਸਲਿਲਾਸ਼ਯੇ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਪਰਿਤ੍ਰਾਣੇ ਵਿਲਪਂਤੀ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਖੱਡ 'ਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਗੋਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਹਰਿਨ੍ਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸਂ ਤੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਂਤਂ ਪਰ੍ਯਧਾਵਤ ਸਂਮੁਖੀ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਬਣੇ ਗੋਆਲੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀ; ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਰੋਦਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜੀ।
ਉਪਸृਪ੍ਯ ਚ ਤਂ ਬਾਲਂ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਵਤ੍ਸਃ ਸ਼ਂਕਿਤਃ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਵੱਛਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਨੈਵਾਦ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਚਾਪਿ ਤੇ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਭੀਤਾ ਚਾਤੀਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਚਿੰਤਤ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਡਰੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈਂ।
ਨਨ੍ਦੋਵਾਚ। ਪਿਬ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਤਨਂ ਮੇਦ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਯਦਿ ਪृਚ੍ਛਸਿ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਹਂ ਤਵਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਕੁਰੁ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤ, ਇਹ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾ ਲੈ।
ਅਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਮਾਤृਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਏਕਾਹਮਦ੍ਯ ਮੇ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਸ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਸਿ
ਪਰ ਪੁੱਤ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਆਖਰੀ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਕਿਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਏਂਗਾ?
ਤ੍ਵਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਪਥੈਰਾਗਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਸ੍ਯ ਚ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਮਾਤ੍ਮਜੀਵਿਤਮ੍
ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਸਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਪਿਆਸੇ ਬਾਘ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਨਂਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਤ੍ਸ ਉਵਾਚ। ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਨੰਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਛਾ ਬੋਲਿਆ: ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਂ ਮਮਾਪਿ ਮਰਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਕਾਕਿਨਾਪਿ ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾਰ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਰਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਸਂਹਿਤਂ ਮਾਤਰ੍ਵਨੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਮਾਤृਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਾ ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ੩੫੦ 1.18.
ਜੇ ਮਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਕਸਦ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਵਸ਼੍ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਥਵਾ ਤਿष੍ਠ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਪਥਾਃ ਸਂਤੁ ਤੇ ਮਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਮਾਂ, ਤੂੰ ਰਹਿ ਜਾ; ਉਹ ਕਸਮਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ।
ਜਨਨ੍ਯਾ ਚ ਵਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤੇ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍। ਅਨਾਥਸ੍ਯ ਵਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੋ ਮੇ ਨਾਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਜੀਊਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨਾਥ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ?
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮੋ ਬਂਧੁਰ੍ਬਾਲਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਜੀਵਿਨਾਮ੍। ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮੋ ਨਾਥੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਾ ਗਤਿਃ
ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਃ ਸ੍ਨੇਹੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਂ ਮੁਖਮ੍। ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮੋ ਦੇਵ ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੱਬ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਵੈ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਯੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਜੋ ਪੁੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਨਂਦੋਵਾਚ। ਮਮੈਵ ਵਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਨ ਚਾਯਮਨ੍ਯਜੀਵਾਨਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਮृਤ੍ਯੁਨਾ
ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਤੂੰ, ਪੁੱਤ, ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਇੱਕ ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ, ਦੂਜੇ ਲਈ ਹੋਈ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਅਪਸ਼੍ਚਿਮਮਿਮਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾਤृਸਂਦੇਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਸ਼ੂषਣਂ ਪੁਨਃ
ਪੁੱਤ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖਰੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ; ਫਿਰ, ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਂ।
ਜਲੇਸ੍ਥਲੇ ਚ ਵਿਚਰਨ੍ਪ੍ਰਮਾਦਂ ਤਾਤ ਮਾ ਕੁਰੁ। ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੇਧਿਆਨ ਨਾ ਹੋ, ਪੁੱਤ। ਬੇਧਿਆਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।