ਮृਤ੍ਪਿਂਡਿਕਾਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਨੋਰਮਮ੍ । ਸਂਜਾਤਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਧਾਨ੍ਯਰਾਸ਼ਿ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਡਲਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਘਰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ।
ਗृਹਂ ਯਾਵਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਤਾਵਦ੍ਗृਹਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾ ਮਮਾਂਤੇ ਚਾਗਤਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ, ਉਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਫਿਰ ਉਹ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਮਯਾ ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਉਪਵਾਸੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਮੈਂ ਕਈ ਵ੍ਰਤ, ਸਖ਼ਤ ਤਪਸਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤੇ ਹਨ—'
ਪੂਜਯਾਰਾਧਿਤੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਾਲਕਃ । ਨ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਦ੍ਗृਹੇ ਮਮ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
'ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।'
ਤਤਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯੈ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਵ੍ਰਤੇ । ਆਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਤਰਾਂ ਕੌਤੂਹਲ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ; ਬਹੁਤ ਲੋਕ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ।'
ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਹਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਭਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਦ੍ਵਾਰਂ ਨੋਦ੍ਘਾਟਯ ਵਿਨਾ षਟ੍ਤਿਲਾਪੁਣ੍ਯਵਾਚਨਾਤ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਆਉਣਗੀਆਂ; ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਟਤਿਲਾ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾ ਸੁਣਾਵੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਸਾ ਤੁ ਗਤਾ ਵੈ ਮਾਨੁषੀ ਤਦਾ । ਅਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਸਮਾਯਾਤਾ ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਡਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਾਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਵਾਢਵ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਹਿ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਦ੍ਵਾਰਮੁਦ੍ਘਾਟਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਸੁੰਦਰਿ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀਏ।'
ਮਾਨੁष੍ਯੁਵਾਚ- ਯਦਿ ਮਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਾਚ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । षਟ੍ਤਿਲਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਰੋਦ੍ਘਾਟਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਮਾਨਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਟਤਿਲਾ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗੀ।'
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਏਕਾਪਿਨਾਵਦਤ੍ਤਤ੍ਰ षਟ੍ਤਿਲੈਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਯਾ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮਾਨੁषੀ ਮਯਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਥੇ ਇੱਕ ਨੇ ਸ਼ਟਤਿਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ; ਦੂਜੀ ਨੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।'
ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਮੁਦ੍ਘਾਟ੍ਯ ਦृष੍ਟਾ ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषੀ । ਨ ਦੇਵੀ ਨ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੀ ਨਾਸੁਰੀ ਨ ਚ ਪਨ੍ਨਗੀ
ਫਿਰ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਨਵਣੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਸ ਗਈ; ਨਾ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵਣੀ, ਨਾ ਅਸੁਰਣੀ, ਨਾ ਪੰਨਗੀ।
ਦृष੍ਟਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਥਾ ਨਾਰੀ ਯਾਦृਸ਼ੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ । ਦੇਵੀਨਾਮੁਪਦੇਸ਼ੇਨ षਟ੍ਤਿਲਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਐਸੀ ਨਾਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਗਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੀ; ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ਟਤਿਲਾ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਰੂਪਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਵਾਪ ਸਾ
ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ, ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰੌਪ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਭਵਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਂ षਟ੍ਤਿਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਛੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਕਪੜੇ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਘਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਰੂਪਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਅਤਿਤृष੍ਣਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਆਤ੍ਮਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਤਿਲਾਨ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਬਹੁਤ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਧਨ ਲਈ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਲ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰੋ।
ਲਭਤੇ ਚੈਵਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਨਰੋ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਕष੍ਟਤ੍ਵਂ ਨ ਚ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਮੇਵ ਚ 6.42.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਾਂ ਤਾਂ ਕੰਗਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਦੁੱਖ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਅਸਮਤ।
ਸਂਭਵੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ षਟ੍ਤਿਲਾਸਮੁਪੋषਣਾਤ੍ । ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਭੂਪ ਤਿਲਦਾਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਛੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਫਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨਾਯਾਸੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਦਾਨਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਨਰ੍ਥਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਯਾਸਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਜਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕृष੍ਣ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਨ੍ਨਾਮ੍ਨੀ ਤਾਂ ਵਦਾਧੁਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵ੍ਰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿਤੇऽਧੁਨਾ । ਯੋਕ੍ਤਾ ਪृष੍ਟੇਨ ਮਾਂਧਾਤ੍ਰਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਧਰਮਪੁਤਰ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਕਥਿਤੋ ਨृਪ । ਆਮਲਕੀਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਮਲਕ੍ਯਾਸ੍ਤਲੇ ਗਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾਗਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂਧਾਤੋਵਾਚ - ਆਮਲਕੀ ਕਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਮਲਕੀ ਕਦੋਂ ਉੱਗੀ ਸੀ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਦਿਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ । ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਹ ਰੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਇਹ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜਾਗਣ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥੇਯਮਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਆਮਲਕੀ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਆਮਲਕੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ।
ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਪੁਰਾ ਜਾਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮੇ । ਨष੍ਟੇ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣੇ ਪ੍ਰਣष੍ਟੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ; ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ । ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰਮਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਉੱਚ ਤੇ ਅਟੱਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੁਖਾਚ੍ਛਸ਼ਿਸਮਪ੍ਰਭਃ । ष੍ਠੀਵਨਾਦ੍ਬਿਂਦੁਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਭੂਮੌ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਚੰਦਰੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਿਂਦੋਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਯਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਨਗੋ ਮਹਾਨ੍ । ਸ਼ਾਖਾਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾਬਹੁਲਃ ਫਲਭਾਰੇਣ ਨਾਮਿਤਃ
ਉਸ ਬੂੰਦ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਵੱਡਾ ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਉੱਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਉਪਟਾਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।