ਪਿਤਾਮਹੇਨ ਯਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਯਜ੍ਞਸਤ੍ਰਂ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਸਿਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਮਾਗਤਾਸੌ ਮਹਾਨਦੀ
ਉਥੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਮੁੱਖ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਉਥੇ ਆਈ।
ਯੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਕृਤੋ ਹੋਮਃ ਕੁਂਡੇष੍ਵਾਸੀਦ੍ਵਿਰਿਂਚਿਨਾ। ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਂਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਤੋਯੇਨਾਪ੍ਯੁਦ੍ਗਤਾ ਹਿ ਸਾ੨੦੦ 1.18.
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡਾਂ 'ਚ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਦੀ ਉਭਰੀ।
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸਾ ਤਥੋਤ੍ਥਿਤਾ। ਤੇਨ ਤਤ੍ਪੂਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਾਯੁਨਾ ਜਗਦਾਯੁषਾ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ, ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਭਰੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ, ਨੇ ਭਰਿਆ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਹਾਨਦੀ। ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵੀ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੁਘੋਰਾਂ ਤਾਮਧੋਗਤਿਂ
ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਚ ਵੱਸ ਰਹੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗਿਰਾਵਟ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਯਃ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਵੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦਧਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਨੋਰਮਮ੍। ਸੋਪ੍ਯਗ੍ਨਿਲੋਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਨ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਆਦਲੇ ਦਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਯੋਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਸੋਪਿ ਸਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਕਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਃ ਸਂਤਰ੍ਪਯਤੇ ਪਿਤॄਨ੍। ਸ ਤਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰਕਾਦਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਧੀਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੇਠਾ ਕੁੰਡ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਪੂਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍। ਨਰਃ ਕਿਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦਨ੍ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤੋਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਕੁਂਡੇ ਸਕृਤ੍ਪ੍ਲੁਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਜੇਠਾ ਕੁੰਡ 'ਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਮਰਦ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਗਤਿਸ਼੍ਸ਼ੁਭਾ। ਯੇਨੈਤਤ੍ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤੇਨ ਗਤਿਃ ਪਰਾ
ਇਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਖੇਤਰ, ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਮਾਰਗ — ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪਾ ਲਏ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਥਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਯਃ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਯਾਰ੍ਥਂ ਸੋਨਂਤਂ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਖੇਤਰ ਤੇ ਤੀਰਥ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸ਼ਸ਼ਿਭੂषਣੇ। ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਚ ਕਾਲੇ ਚ ਕੁਰੁਜਾਂਗਲੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ, ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ, ਵੈਸਾਖ 'ਚ ਚੰਦ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ, ਚੰਦ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ 'ਚ—
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ। ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮਿਦਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਤੀਰਥ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਕੁਂਡੇ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੇ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੇ ਚਾਪਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸੋਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ 'ਚ ਮੱਧ ਕੁੰਡ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਨਿष੍ਠਕੇਪ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਂਡੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਧਿਨਾ। ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸੁਰੂਪਾਮਪਿ ਸ਼ਾਲਿਕਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਛੋਟੇ ਕੁੰਡ 'ਚ ਵੀ, ਜੋ ਇਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਚੌਲ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਗ੍ਨਿਲੋਕਂ ਮਨੋਰਮਮ੍। ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕੁਲਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕੱਤੀ ਕੁਲਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਃ ਸ੍ਥਿਰਾ। ਪੁਰੁषੇਣ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪੁष੍ਕਰਾਵਾਪ੍ਤਯੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚੀ ਯਤ੍ਰ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਮਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਸ਼ੁਭਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮੇਧਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਦਯਾਪਰਾ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਸ਼ਚੇ, ਯਾਦ, ਗਿਆਨ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਰ੍ਯਾਯਾष੍षਡੇਤੇ ਸਂਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਪ੍ਰਾਚੀਭੂਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਛੇ ਹੋਰ ਨਾਮ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਥੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹੀ, ਉਥੋਂ ਤੋਂ—
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਜ੍ਜਲਂ ਯੇਪਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਟਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤੇਪ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯਫਲਂ ਲਭਂਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯੋਵਤੀਰ੍ਯ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਨਰਃ ਸਮਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਨੁਚਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਉਥੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਾਦਿਨਾਪਿ ਹਿ ਪਿਤॄਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਰ੍ਚਯਤੇ ਨਰਃ। ਸੋਪ੍ਯੇਤਿ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤੇषਾਮੇਵਾਨੁਭਾਵਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸਾਦਾ ਭੋਜਨ ਜਿਵੇਂ ਸਬਜੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਪੁਨਰ੍ਵਿਧਿਨਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਤੇ ਨਯਂਤਿ ਪਿਤॄਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਰਕਾਦਪਿ ਦੁਃਖਦਾਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੇ ਤੋਯਂ ਪੂਤਂ ਤੇषਾਂ ਤਿਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਿਦਮੇਵਾਧਿਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਆਦਿਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਆਦਿ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਧਰ੍ਮਾਪਵਰ੍ਗਯੋਃਨਕ੍ਰੀਡਾਨਨਿਧਿਭੂਤਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਨਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵਨਸਮੇਤਂਨਗੁਣਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪਿ ਦਾਯਕਮ੍। ਯੇਪ੍ਯਤ੍ਰ ਮਲਨਾਸ਼ਾਯ ਪੁਮਾਂਸੋ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਜਲਮ੍
ਇਹ ਤੀਰਥ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਚਾਰੇ ਲਕੜਾਂ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪ੍ਰਦਾਨਸਮਂ ਤੇषਾਂ ਸੁਖੇਨੈਵ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਦਾਨੇਨ ਸਮਮੇਵਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਗੋਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸੁਵਰਨ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਹੈ।