ਕਵ੍ਯਂ ਪਿਤॄਣਾਮੁਚਿਤਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਹਵ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ। ਯੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਂ ਸਰ੍ ਤਂ ਨਤਾਸ੍ਮਸ੍ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਂ
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰੇਤਾਗ੍ਨਿਨਾ ਤੁ ਯਜਤਾ ਦੇਵੇਨ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ। ਯਥਾਸृष੍ਟਿਃ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸृष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜਨ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਈ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪ੍ਯਨਂਤੇਨ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਕਾਰਿਣਾ। ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯਮਾਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵृਦ੍ਧੋਪ੍ਯਥ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਮਚਿਂਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਧਨਾਢ੍ਯੈਰ੍ऋਤ੍ਵਿਜੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਦਸ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪਾਲਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਾਮਹ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਧਨਵਾਨ ਪੰਡਤ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗृਹੀਤਚਾਪੇਨ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਾਜਾਨੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਗਣਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਚੈਵ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਵੈ ਦ੍ਰੁਤਂ। ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਂ ਯਜ੍ਞਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ; ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਦੀਵੀ ਯਜਨ ਯਜਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਕਾਰਯਾਮਾਸ ऋਤ੍ਵਿਜਾਮ੍। ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ऋਤ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਵਾਈ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਪੰਡਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਬਹ੍ਵृਚਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਦਕ੍ਸ਼ਰਂ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਸ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਤਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਾਚਕਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਯਜ੍ਞਵਿਦ੍ਯਾ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾ ਪਦਕ੍ਰਮਵਿਦਾਂ ਤਥਾ। ਘੋषੇਣ ਪਰਮਰ੍षੀਣਾਂ ਸਾ ਬਭੂਵ ਨਿਨਾਦਿਨਾ
ਯਜਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹਾਰਤ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਸਂਸ੍ਤਰਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਵਿਦ੍ਭਿਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਸ਼ਬ੍ਦਨਿਰ੍ਵਚਨਾਰ੍ਥਜ੍ਞੈਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਯਜਨ ਦੀ ਵਿਛਾਉਣ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਚਾਰਨ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ।
ਮੀਮਾਂਸਾ ਹੇਤੁਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਕृਤਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾ ਮੁਖੇ। ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨਿਯਤਾਨ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍
ਮੀਮਾਂਸਾ ਤੇ ਤਰਕ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜਪਹੋਮਪਰਾਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਤ੍ਰਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍। ਯਜ੍ਞਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ੫੦ 1.18.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਮੁੱਖ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ; ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਉਸ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸੁਰਾਸੁਰਗੁਰੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਉਪਾਸਤੇ ਚ ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਪ੍ਰਭੁਂ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਉਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਸਿष੍ਠਃ ਪੁਲਹੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਅਂਗਿਰਾ ਭृਗੁਰਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋ ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾ
ਦਕਸ਼, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪੁਲਹ, ਤੇ ਮਰੀਚੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਅੰਗਿਰਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅਤਰੀ, ਗੌਤਮ ਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਾਨਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਯੁਸ੍ਤੇਜੋ ਜਲਂ ਮਹੀ। ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰੂਪਂ ਚ ਰਸੋ ਗਂਧਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਵਿਦਿਆ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਤੇਜ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ; ਧੁਨੀ, ਛੂਹ, ਰੂਪ, ਸਵਾਦ ਤੇ ਵਾਸ਼ਨਾ ਵੀ।
ਵਿਕृਤਸ਼੍ਚ ਵਿਕਾਰਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰਣਂ ਮਹਤ੍। ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਾਥਰ੍ਵਾਖ੍ਯਾ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਬਦਲਾਅ ਤੇ ਰੂਪ-ਬਦਲਾਅ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਚਾਰ ਵੇਦ — ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਤੇ ਅਥਰਵ।
ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਚ ਕਲ੍ਪਸ਼੍ਚ੍ਛਂਦਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਆਯੁਰ੍ਵੇਦ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੌ ਮੀਮਾਂਸਾ ਗਣਿਤਂ ਤਥਾ
ਧੁਨੀ, ਉਚਾਰਨ, ਨਿਰੁਕਤੀ, ਕਰਮ ਤੇ ਛੰਦ — ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ; ਆਯੁਰਵੇਦ, ਧਨੁਰਵੇਦ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਤੇ ਗਣਿਤ ਵੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਜ੍ਞਾਨਸਹਿਤਾ ਇਤਿਹਾਸਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਏਤੈਰਂਗੈਰੁਪਾਂਗੈਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਸਮੇਤ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਹੋਂਕਾਰਂ ਪਿਤਾਮਹਂ। ਤਪਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਕਲ੍ਪਃ ਪ੍ਰਾਣ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਪ, ਯਜਨ, ਇਰਾਦਾ ਅਤੇ ਸਵਾਂਸ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੇषੋ ਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ: ਧਨ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਵੈਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਬੁਧ ਏਵ ਚ। ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਸ਼੍ਚ ਰਾਹੁਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਸ਼ੁਕਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੰਵਰਤ, ਬੁਧ, ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਵੀ।
ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ। ਦਿਵਾਕਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ
ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਪਿਤਰ, ਭਾਰਤ; ਸੂਰਜ ਤੇ ਸੋਮਾ ਵੀ, ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਤਰਣੀ ਵਾਣੀ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾ ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਗਾਇਤਰੀ, ਦੁਰਗਤ ਤਾਰਣੀ, ਵਾਣੀ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵੀ।
ਭਾष੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦੇਹਵਂਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਕ੍ਸ਼ਣਾ ਲਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਨਂ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਪਲ, ਲਹਿਰ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵੀ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤਵਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚ। ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰਾ ਹ੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਯੁਤਿਰੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਭਾ ਧृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਭੂਤਿਰ੍ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਮਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ: ਲਾਜ, ਕੀਰਤੀ, ਚਮਕ, ਪ੍ਰਭਾ, ਡੌਲ, ਧੀਰਜ, ਭੂਤੀ, ਨੀਤੀ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਮਤ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਃ ਸ਼ਾਂਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਰਿਯਾ। ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਸ਼੍ਰੁਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਧੀਰਜ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਕਰਮ; ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੋ ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਉਪਤਿष੍ਠਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਦੇਵਮਾਤਰਃ। ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਿਃ ਸ਼ਂਕੁਰਯਃਸ਼ਂਕੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਭ ਦੇਵ ਮਾਵਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਸ਼ਿਵੀ, ਸ਼ੰਕੁ, ਰਯਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕੁ।
ਵੇਗਵਾਨ੍ਕੇਤੁਮਾਨੁਗ੍ਰਃ ਸੋਗ੍ਰੋ ਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਪਰਿਘਃ ਪੁष੍ਕਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਂਬੋਸ਼੍ਵਪਤਿਰੇਵ ਚ
ਵੇਗਵਾਨ, ਕੇਤੁਮਾਨ, ਉਗ੍ਰ, ਸੋਗ੍ਰ, ਵਿਆਗ੍ਰ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ; ਪਰਿਘ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਸਾਂਬਾ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋਥ ਬਲਿ ਕੁਂਭਃ ਸਂਹ੍ਰਾਦੋ ਗਗਨਪ੍ਰਿਯਃ। ਅਨੁਹ੍ਰਾਦੋ ਹਰਿਹਰੌ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ੋ ਰਜਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਫਿਰ ਬਲੀ, ਕੁੰਭ, ਸੰਹ੍ਰਾਦ, ਗਗਨਪ੍ਰਿਆ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਹਰਿਹਰ, ਵਰਾ੍ਹਾ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਰਜ।