ਬਹੁਰੂਪਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸੁਨੇਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਸੁਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਤੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ; ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਜਾਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਨਗਰੇषੁ ਚ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਵਰਾਨਨੇ। ਵਾਸਸ੍ਤਵ ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਵਸੇਰਾ ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਮਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਧ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ।
ਅਂਤਰ੍ਵੇਦੀ ਚ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮृਤ੍ਵਿਜਾਂ ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ। ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂਹਿ ਨृਪਾਣਾਂਚ ਵੇਲਾ ਸਾਗਰਜਾ ਮਤਾ
ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅੰਦਰਲੇ ਵੇਦੀ ਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਿ ਯਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ੋਭਾ ਚ ਪਰਮਾ ਮਤਾ। ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂਚ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇਵੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਰਾਯਣੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੇਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਰੋਹਿਣੀ। ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਸਂਗਮੇषੁ ਚ
ਤੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਧੀਰਜ ਤੇ ਸਫਲਤਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਰੋਹਿਣੀ; ਰਾਜ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ।
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰੇ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨੀਤ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਧृਤਿਃ। ਉਮਾਦੇਵੀ ਚ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਸੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਤੂੰ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਤੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ, ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਸਮਝ, ਧੀਰਜ, ਹੌਸਲਾ ਹੈਂ; ਨਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਰੁਦृष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਸ੍ਰਨਯਨੋਪਗਾ। ॠषੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਯਣਾ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਜ਼ਰ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧਰਮਕ ਸਮਝ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈਂ।
ਕਰ੍षਕਾਣਾਂ ਚ ਸੀਤਾ ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਧਰਣੀ ਤਥਾ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਵੈਧਵ੍ਯਕਰੀ ਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਾ ਸਦਾ
ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਹੈਂ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਧਰਤੀ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਹਾਗ ਦੀ ਦਾਤੀ, ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਦਾਤੀ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਾਧਿਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭਯਂ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਸ਼ਮਯਿष੍ਯਸਿ। ਤਥਾ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂਸੁਪੂਜਿਤਾ
ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੋਗ, ਮੌਤ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਦੇਵੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦੇ। ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦਾਤੀ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। "ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ। ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵਮੇਵਂ ਤੁ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਮਕਸਦ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਗਾਯਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭੀष੍ਮਉਵਾਚ। ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਅਭਿषੇਕਂ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਦਸ੍ਯਤ੍ਰ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਬੜਾ ਅਜੋਬਾ ਸੱਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਧਂ ਚੈਵ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ਼ਾਪਦਾਨਂ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਯਥਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ ਵੀ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਤਾ ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਚ ਰੋਮਾਣਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਂ ਚ ਮਨੋ ਮਮ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੇ ਪਰਮਾ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕੌਤੂਹਲਮਥੈਵ ਹਿ
ਮੇਰੇ ਰੋਮ ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਮਨ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੋਈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਚ ਵੈ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯਤਾਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਰਿ
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍। ਸ਼੍ਰੀਮਤਿ ਹ੍ਰੀਮਤੀ ਚੈਵ ਯਾ ਚ ਦੇਵੀਸ਼੍ਵਰੀ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਡਿਆਈ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਚਨ, ਮਹਾਨ, ਲਜਵਾਨ ਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਤਦੇਵ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਵ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਲੇ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਹੀ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਹੈ: ਜੋ ਕੁਝ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਮੇ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਯਜਤਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ। ਸ਼ृਣੁਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਯਥਾਕृਤਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਆਦੌ ਕृਤਯੁਗੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜਮਾਨੇ ਪਿਤਾਮਹੇ। ਮਰੀਚਿਰਂਗਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਪਿਤਾਮਾ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ—
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ। ਵਿਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਹਰ ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਪਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿष੍ਣੁਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ। ਤਤੋ ਗਂਧਰ੍ਵਤੂਰ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਨਂਦ੍ਯ ਵਿਹਾਯਸਿ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚੀਆਂ; ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵਾਜਾ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਬਹੁਭਿਃ ਸਹ ਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਗਾਯਤਿ ਚ ਤੁਂਬਰੁਃ। ਮਹਾਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਊਰ੍ਣਾਯੁਰਨਘਸ੍ਤਥਾ
ਕਈ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੁੰਬਰੂ ਨੇ ਗਾਇਆ, ਮਹਾਸ਼੍ਰੁਤੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ, ਊਰਨਾਯੁ ਤੇ ਅਨਘਾ ਨੇ ਵੀ।
ਗੋਮਾਯੁਸ੍ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਾਸ਼੍ਚ ਸੋਮਵਰ੍ਚਾਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ। ਯੁਗਪਚ੍ਚ ਤृਣਾਯੁਸ਼੍ਚ ਨਂਦਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਤਥਾ
ਗੋਮਾਯੁ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਚਸ, ਸੋਮਵਰਚਸ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਤੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਤ੍ਰਿਨਾਯੁ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸ਼ਾਲਿਸ਼ਿਰਾਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ। ਕਲਿਃ ਪਂਚਦਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਤਾਰਕਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ षੋਡਸ਼ਃ
ਤੇਰਵਾਂ ਸ਼ਾਲਿਸ਼ਿਰਾ, ਚੌਦਵਾਂ ਪਰਜਨਿਆ, ਪੰਦਰਵਾਂ ਕਲੀ, ਤੇ ਸੋਲਵਾਂ ਤਾਰਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੀ।
ਹਾਹਾਹੂਹੂਸ਼੍ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੋ ਹਂਸਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਾ ਉਪਗਾਯਂਤਿ ਤੇ ਵਿਭੁਮ੍
ਹਾਹਾ ਤੇ ਹੂਹੂ ਗੰਧਰਵ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੰਸਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ ਗੰਧਰਵ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਉਪਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਤਂ ਵਿਭੁਂ। ਧਾਤਾਰ੍ਯਮਾ ਚ ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋਂਸ਼ੋ ਭਗਸ੍ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਿਵੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਧਾਤਾ, ਆਰਯਮਾਨ, ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਤੇ ਭਗਾ ਵੀ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਪੂषਾ ਚ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਜ੍ਵਲਂਤੋ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਃ
ਇੰਦ੍ਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੂਸ਼ਾ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੇ ਪਰਜਨਿਆ ਵੀ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।