ਭੁਜਂਗਾਭੋਗਸਦृਸ਼ੌ ਭੁਜੌ ਤੇ ਭੂषਣਨ੍ਦਿਵਃ। ਸ੍ਤਨੌ ਤੇ ਰੁਚਿਰੌ ਦੇਵਿ ਵਰ੍ਤੁਲੌ ਸਮਚੂਚੁਕੌ
ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸੱਪ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਤਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੋਹਣੇ, ਗੋਲ ਤੇ ਸਮਾਨ ਨਿੱਪਲ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਜਘਨੇਨਾਤਿਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਲੀਭਂਗਦਰ੍ਪਿਤਾ। ਸੁਮਧ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੀ ਨਾਭਿਰ੍ਗਂਭੀਰਾ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀ ਹੋ; ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸੁੰਦਰ ਮੱਧ ਵਿਚ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਘਨਾ ਦੇਵੀ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਚ ਵਰਾਨਨੇ। ਸੁਜਾਤਵृਤ੍ਤੋਰੁਯੁਗਾ ਸੁਜਾਨੁ ਚਰਣਾ ਤਥਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਚੌੜੇ ਨਿੱਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਾਂਗਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈਆਂ ਗੋਲ ਰਾਂਗਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਗੋਡੇ ਤੇ ਪੈਰ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਧਾਰਿਣੀ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਿ ਸਤ੍ਯੋਪਯਾਚਨਾ। ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਰਦਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਸਦਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੇਗੀ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸੇਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂਪੂਜਾਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਯੇ ਚ ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਕਾਨ੍ਤਾਰੇषੁ ਨਿਮਗ੍ਨਾਨਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ। ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪਰਮਾ ਨृਣਾਮ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਃਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਨ੍ਨਤਿਰ੍ਮਤਿਃ। ਸਂਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃਪ੍ਰਭਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ, ਦੌਲਤ, ਹੌਸਲਾ, ਇਜ਼ਤ, ਲਜਾ, ਗਿਆਨ, ਨਮਰਤਾ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਂਝ, ਰਾਤ, ਚਾਨਣ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਤ ਵੀ ਹੈਂ।
ਅਂਬਾ ਚ ਕਮਲਾ ਮਾਤੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਜਨਨੀ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਮਾਂਗਨਾ
ਤੂੰ ਅੰਬਾ ਤੇ ਕਮਲਾ ਮਾਂ ਹੈਂ; ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਨਾਰੀ ਹੈਂ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਯਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਵਰਜਾ ਚਾਸਿ ਸਦਾ ਚੇष੍ਟਾ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿੱਜੈ, ਪੋਸ਼ਣ, ਧੀਰਜ, ਦਇਆ ਹੈਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ।
ਬਹੁਰੂਪਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸੁਨੇਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਸੁਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਤੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ; ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਜਾਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਨਗਰੇषੁ ਚ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਵਰਾਨਨੇ। ਵਾਸਸ੍ਤਵ ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਵਸੇਰਾ ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਮਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਧ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ।
ਅਂਤਰ੍ਵੇਦੀ ਚ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮृਤ੍ਵਿਜਾਂ ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ। ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂਹਿ ਨृਪਾਣਾਂਚ ਵੇਲਾ ਸਾਗਰਜਾ ਮਤਾ
ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅੰਦਰਲੇ ਵੇਦੀ ਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਿ ਯਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ੋਭਾ ਚ ਪਰਮਾ ਮਤਾ। ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂਚ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇਵੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਰਾਯਣੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੇਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਰੋਹਿਣੀ। ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਸਂਗਮੇषੁ ਚ
ਤੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਧੀਰਜ ਤੇ ਸਫਲਤਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਰੋਹਿਣੀ; ਰਾਜ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ।
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰੇ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨੀਤ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਧृਤਿਃ। ਉਮਾਦੇਵੀ ਚ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਸੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਤੂੰ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਤੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ, ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਸਮਝ, ਧੀਰਜ, ਹੌਸਲਾ ਹੈਂ; ਨਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਰੁਦृष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਸ੍ਰਨਯਨੋਪਗਾ। ॠषੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਯਣਾ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਜ਼ਰ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧਰਮਕ ਸਮਝ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈਂ।
ਕਰ੍षਕਾਣਾਂ ਚ ਸੀਤਾ ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਧਰਣੀ ਤਥਾ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਵੈਧਵ੍ਯਕਰੀ ਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਾ ਸਦਾ
ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਹੈਂ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਧਰਤੀ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਹਾਗ ਦੀ ਦਾਤੀ, ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਦਾਤੀ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਾਧਿਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭਯਂ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਸ਼ਮਯਿष੍ਯਸਿ। ਤਥਾ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂਸੁਪੂਜਿਤਾ
ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੋਗ, ਮੌਤ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਦੇਵੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦੇ। ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦਾਤੀ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। "ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ। ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵਮੇਵਂ ਤੁ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਮਕਸਦ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਗਾਯਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭੀष੍ਮਉਵਾਚ। ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਅਭਿषੇਕਂ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਦਸ੍ਯਤ੍ਰ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਬੜਾ ਅਜੋਬਾ ਸੱਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਧਂ ਚੈਵ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ਼ਾਪਦਾਨਂ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਯਥਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ ਵੀ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਤਾ ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਚ ਰੋਮਾਣਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਂ ਚ ਮਨੋ ਮਮ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੇ ਪਰਮਾ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕੌਤੂਹਲਮਥੈਵ ਹਿ
ਮੇਰੇ ਰੋਮ ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਮਨ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੋਈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਚ ਵੈ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯਤਾਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਰਿ
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍। ਸ਼੍ਰੀਮਤਿ ਹ੍ਰੀਮਤੀ ਚੈਵ ਯਾ ਚ ਦੇਵੀਸ਼੍ਵਰੀ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਡਿਆਈ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਚਨ, ਮਹਾਨ, ਲਜਵਾਨ ਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਤਦੇਵ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਵ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਲੇ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਹੀ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਹੈ: ਜੋ ਕੁਝ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਮੇ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।