ਅਪਤ੍ਯੈਰਪਿ ਹੀਨਾਨਾਂ ਨੈਵ ਦੁਃਖਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗੌਰੀ ਚੈਵ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਦਾ ਸਾਪਿ ਵਿਬੋਧਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ।
ਬृਂਹਿਤਾ ਪਰਿਤੋषੇਣ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਸਮਾਪ੍ਤਿਂਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਞ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਸ ਯਗ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਰਦਾਂ ਤਾਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮੇਤਾਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
"ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵੇਦਮਾਤਰष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ਼ੋਧਿਤੇ। ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਤਰਣੀ ਵਾਣੀ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾ ਤਥਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵਾਣੀ, ਤੇ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗਾਥਾਸ਼੍ਚ ਨਿਖਿਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਾਰੇ ਗੀਤ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਕੜੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਭਾष੍ਯਾਦਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਦੇਵਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਆਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਹੋਰ ਜਿਹੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਰੂਪਾਸਿ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕੇਨ ਸਮਾਨਨਾ। ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਵਿਪੁਲੌ ਬਾਹੂ ਕਦਲੀਗਰ੍ਭਕੋਮਲੌ
ਤੂੰ ਚਿੱਟੀ ਹੈਂ, ਚਿੱਟੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਗੂਦੇ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਹਨ।
ਏਣਸ਼੍ਰृਁਗਂ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਪਂਕਜਂ ਚ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍। ਵਸਾਨਾ ਵਸਨੇ ਕ੍ਸ਼ੌਮੇ ਰਕ੍ਤੇਨੋਤ੍ਤਰਵਾਸਸਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਿਰਨ ਦਾ ਸਿੰਗ ਤੇ ਸੁਚਿੱਤ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਚੁੰਨੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਮਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਹਾਰੇਣੋਰਸਿ ਰਾਜਿਤਾ। ਦਿਵ੍ਯਕੁਂਡਲਪੂਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਵਿਭੂषਿਤਾ
ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਦਿਵਿਆ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸਾਪਤ੍ਨ੍ਯਭੂਤੇਨ ਮੁਖੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਾਜਸੇ। ਮਕੁਟੇਨਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਕੇਸ਼ਬਂਧੇਨ ਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਚੰਦ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਮਕੁਟ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਕੇਸ ਬੰਨ੍ਹਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ।
ਭੁਜਂਗਾਭੋਗਸਦृਸ਼ੌ ਭੁਜੌ ਤੇ ਭੂषਣਨ੍ਦਿਵਃ। ਸ੍ਤਨੌ ਤੇ ਰੁਚਿਰੌ ਦੇਵਿ ਵਰ੍ਤੁਲੌ ਸਮਚੂਚੁਕੌ
ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸੱਪ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਤਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੋਹਣੇ, ਗੋਲ ਤੇ ਸਮਾਨ ਨਿੱਪਲ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਜਘਨੇਨਾਤਿਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਲੀਭਂਗਦਰ੍ਪਿਤਾ। ਸੁਮਧ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੀ ਨਾਭਿਰ੍ਗਂਭੀਰਾ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀ ਹੋ; ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸੁੰਦਰ ਮੱਧ ਵਿਚ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਘਨਾ ਦੇਵੀ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਚ ਵਰਾਨਨੇ। ਸੁਜਾਤਵृਤ੍ਤੋਰੁਯੁਗਾ ਸੁਜਾਨੁ ਚਰਣਾ ਤਥਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਚੌੜੇ ਨਿੱਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਾਂਗਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈਆਂ ਗੋਲ ਰਾਂਗਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਗੋਡੇ ਤੇ ਪੈਰ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਧਾਰਿਣੀ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਿ ਸਤ੍ਯੋਪਯਾਚਨਾ। ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਰਦਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਸਦਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੇਗੀ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸੇਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂਪੂਜਾਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਯੇ ਚ ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਕਾਨ੍ਤਾਰੇषੁ ਨਿਮਗ੍ਨਾਨਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ। ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪਰਮਾ ਨृਣਾਮ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਃਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਨ੍ਨਤਿਰ੍ਮਤਿਃ। ਸਂਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃਪ੍ਰਭਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ, ਦੌਲਤ, ਹੌਸਲਾ, ਇਜ਼ਤ, ਲਜਾ, ਗਿਆਨ, ਨਮਰਤਾ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਂਝ, ਰਾਤ, ਚਾਨਣ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਤ ਵੀ ਹੈਂ।
ਅਂਬਾ ਚ ਕਮਲਾ ਮਾਤੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਜਨਨੀ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਮਾਂਗਨਾ
ਤੂੰ ਅੰਬਾ ਤੇ ਕਮਲਾ ਮਾਂ ਹੈਂ; ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਨਾਰੀ ਹੈਂ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਯਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਵਰਜਾ ਚਾਸਿ ਸਦਾ ਚੇष੍ਟਾ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿੱਜੈ, ਪੋਸ਼ਣ, ਧੀਰਜ, ਦਇਆ ਹੈਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ।
ਬਹੁਰੂਪਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸੁਨੇਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਸੁਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਤੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ; ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਜਾਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਨਗਰੇषੁ ਚ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਵਰਾਨਨੇ। ਵਾਸਸ੍ਤਵ ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਵਸੇਰਾ ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਮਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਧ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ।
ਅਂਤਰ੍ਵੇਦੀ ਚ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮृਤ੍ਵਿਜਾਂ ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ। ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂਹਿ ਨृਪਾਣਾਂਚ ਵੇਲਾ ਸਾਗਰਜਾ ਮਤਾ
ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅੰਦਰਲੇ ਵੇਦੀ ਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਿ ਯਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ੋਭਾ ਚ ਪਰਮਾ ਮਤਾ। ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂਚ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇਵੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਰਾਯਣੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੇਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਰੋਹਿਣੀ। ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਸਂਗਮੇषੁ ਚ
ਤੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਧੀਰਜ ਤੇ ਸਫਲਤਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਰੋਹਿਣੀ; ਰਾਜ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ।
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰੇ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨੀਤ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਧृਤਿਃ। ਉਮਾਦੇਵੀ ਚ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਸੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਤੂੰ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਤੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ, ਨੀਤੀ ਵਿਚ ਸਮਝ, ਧੀਰਜ, ਹੌਸਲਾ ਹੈਂ; ਨਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਰੁਦृष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਸ੍ਰਨਯਨੋਪਗਾ। ॠषੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਯਣਾ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਜ਼ਰ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧਰਮਕ ਸਮਝ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈਂ।
ਕਰ੍षਕਾਣਾਂ ਚ ਸੀਤਾ ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਧਰਣੀ ਤਥਾ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਵੈਧਵ੍ਯਕਰੀ ਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਾ ਸਦਾ
ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਹੈਂ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਧਰਤੀ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਹਾਗ ਦੀ ਦਾਤੀ, ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਦਾਤੀ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਾਧਿਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭਯਂ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਸ਼ਮਯਿष੍ਯਸਿ। ਤਥਾ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂਸੁਪੂਜਿਤਾ
ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੋਗ, ਮੌਤ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।