ਸਭਾਯਾਂ ਤੇ ਚ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ। ਅਰ੍ਥਿਤ੍ਵਂ ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਗੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਤੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਗੇ।
ਸੌਜਨ੍ਯਂ ਤੇषੁ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਿਤਾ ਗੁਰੁਃ। ਬਾਂਧਵੋਪਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨ ਜੀਵੇਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਸਜਨਤਾ ਦਿਖਾਉਣਗੇ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਬੰਧੀ ਹੋ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮੇ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ੋਭਨਾ। ਮਨਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਯੇ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਸਜ੍ਜਨਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਂਤਿ ਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਜਨ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨਗੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਨਹੁषਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਚਯਿष੍ਯਤਿ। ਤ੍ਵਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁ ਹਤਃਪਾਪੋ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਵਚਨਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਹੁਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੰਗੇਗਾ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਅਗਸਤ ਦੀ ਬਾਤ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਪਤ੍ਵਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਤੁ ਸਃ। ਦਰ੍ਪੇਣਾਹਂ ਵਿਨष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਮੁਨੇ ਭਵ
ਸੰਪ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇਗਾ; 'ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।'
ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸੌ ਨृਪਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੇਗਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਕੁਲੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਦੀਯੇ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ। ਸਰ੍ਪਰੂਪਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਤੇ ਸ਼ਾਪਂ ਹਿ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਸੰਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੋੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਪਤਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਕृਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਪੁਨਰ੍ਦਿਵਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸੱਪ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗੀ; ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਦਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵਰਦਾਨੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਸੁਲੋਚਨੇ। "ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟਯਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ। ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਪਤ੍ਯੈਰਪਿ ਹੀਨਾਨਾਂ ਨੈਵ ਦੁਃਖਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗੌਰੀ ਚੈਵ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਦਾ ਸਾਪਿ ਵਿਬੋਧਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ।
ਬृਂਹਿਤਾ ਪਰਿਤੋषੇਣ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਸਮਾਪ੍ਤਿਂਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਞ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਸ ਯਗ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਰਦਾਂ ਤਾਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮੇਤਾਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
"ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵੇਦਮਾਤਰष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ਼ੋਧਿਤੇ। ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਤਰਣੀ ਵਾਣੀ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾ ਤਥਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵਾਣੀ, ਤੇ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗਾਥਾਸ਼੍ਚ ਨਿਖਿਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਾਰੇ ਗੀਤ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਕੜੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਭਾष੍ਯਾਦਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਦੇਵਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਆਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਹੋਰ ਜਿਹੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਰੂਪਾਸਿ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕੇਨ ਸਮਾਨਨਾ। ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਵਿਪੁਲੌ ਬਾਹੂ ਕਦਲੀਗਰ੍ਭਕੋਮਲੌ
ਤੂੰ ਚਿੱਟੀ ਹੈਂ, ਚਿੱਟੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਗੂਦੇ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਹਨ।
ਏਣਸ਼੍ਰृਁਗਂ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਪਂਕਜਂ ਚ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍। ਵਸਾਨਾ ਵਸਨੇ ਕ੍ਸ਼ੌਮੇ ਰਕ੍ਤੇਨੋਤ੍ਤਰਵਾਸਸਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਿਰਨ ਦਾ ਸਿੰਗ ਤੇ ਸੁਚਿੱਤ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਚੁੰਨੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਮਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਹਾਰੇਣੋਰਸਿ ਰਾਜਿਤਾ। ਦਿਵ੍ਯਕੁਂਡਲਪੂਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਵਿਭੂषਿਤਾ
ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਦਿਵਿਆ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸਾਪਤ੍ਨ੍ਯਭੂਤੇਨ ਮੁਖੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਾਜਸੇ। ਮਕੁਟੇਨਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਕੇਸ਼ਬਂਧੇਨ ਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਚੰਦ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਮਕੁਟ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਕੇਸ ਬੰਨ੍ਹਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ।
ਭੁਜਂਗਾਭੋਗਸਦृਸ਼ੌ ਭੁਜੌ ਤੇ ਭੂषਣਨ੍ਦਿਵਃ। ਸ੍ਤਨੌ ਤੇ ਰੁਚਿਰੌ ਦੇਵਿ ਵਰ੍ਤੁਲੌ ਸਮਚੂਚੁਕੌ
ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸੱਪ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਤਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੋਹਣੇ, ਗੋਲ ਤੇ ਸਮਾਨ ਨਿੱਪਲ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਜਘਨੇਨਾਤਿਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਲੀਭਂਗਦਰ੍ਪਿਤਾ। ਸੁਮਧ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੀ ਨਾਭਿਰ੍ਗਂਭੀਰਾ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀ ਹੋ; ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸੁੰਦਰ ਮੱਧ ਵਿਚ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਘਨਾ ਦੇਵੀ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਚ ਵਰਾਨਨੇ। ਸੁਜਾਤਵृਤ੍ਤੋਰੁਯੁਗਾ ਸੁਜਾਨੁ ਚਰਣਾ ਤਥਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਚੌੜੇ ਨਿੱਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਾਂਗਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈਆਂ ਗੋਲ ਰਾਂਗਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਗੋਡੇ ਤੇ ਪੈਰ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਧਾਰਿਣੀ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਿ ਸਤ੍ਯੋਪਯਾਚਨਾ। ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਰਦਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਸਦਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੇਗੀ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸੇਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂਪੂਜਾਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਯੇ ਚ ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਕਾਨ੍ਤਾਰੇषੁ ਨਿਮਗ੍ਨਾਨਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ। ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪਰਮਾ ਨृਣਾਮ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਃਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਨ੍ਨਤਿਰ੍ਮਤਿਃ। ਸਂਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃਪ੍ਰਭਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ, ਦੌਲਤ, ਹੌਸਲਾ, ਇਜ਼ਤ, ਲਜਾ, ਗਿਆਨ, ਨਮਰਤਾ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਂਝ, ਰਾਤ, ਚਾਨਣ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਤ ਵੀ ਹੈਂ।
ਅਂਬਾ ਚ ਕਮਲਾ ਮਾਤੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਜਨਨੀ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਮਾਂਗਨਾ
ਤੂੰ ਅੰਬਾ ਤੇ ਕਮਲਾ ਮਾਂ ਹੈਂ; ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਣੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਨਾਰੀ ਹੈਂ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਯਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਵਰਜਾ ਚਾਸਿ ਸਦਾ ਚੇष੍ਟਾ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿੱਜੈ, ਪੋਸ਼ਣ, ਧੀਰਜ, ਦਇਆ ਹੈਂ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ।