ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਂ ਮਮ ਜਾਪ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਜਪ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀਸਾਰਮਾਤ੍ਰੋਪਿ ਵਰਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਸਂਯਤਃ। ਨਾਯਂਤ੍ਰਿਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਸਰ੍ਵਾਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸੰਯਮ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਏ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵੇਚੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ਼ਾਪੋ ਦਤ੍ਤਃਸਦਸ੍ਯਥ। ਅਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਵਿਤਰੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤੋ ਵਰੋ ਮਯਾ ਤੇਨ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਪਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਹੋਮਦਾਯਿਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ: ਜੋ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤੇ ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਸੈਕਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃ ਕੁਲੈਃ। ਏਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਵਕਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਕਵੀਹ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵਣਗੇ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾऽਭਵਤ੍
ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਚਾਰਣੈਸ੍ਤੁ ਤਦਾऽऽਖ੍ਯਾਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼ਾਪਕਾਰਣਮ੍। ਯੁਵਤੀਨਾਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸ਼ਾਪਾਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚਾਰਣਾਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ; ਤੇ ਸਭ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਣਾਏ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਅਕੁਤ੍ਸਿਤਾਨ੍ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀ ਧਨਸ਼ੋਭਨਾ
ਗਾਇਤਰੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: ਜੋ ਲੋਕ ਨਿੰਦਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੋਭਿष੍ਯਸੇ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਿਨੀ। ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃਪੁਤ੍ਰਿ ਸਰ੍ਵੇਤੇ ਪੁਣ੍ਯਭੋਜਨਾਃ
ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਧੀਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਯੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨਃ। ਤੇषਾਂ ਜਾਤਿਃ ਕੁਲਂ ਸ਼ੀਲਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰਾਨਨੇ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤ, ਕੁਲ, ਚਲਣ ਤੇ ਧਰਮ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ—
ਸਭਾਯਾਂ ਤੇ ਚ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ। ਅਰ੍ਥਿਤ੍ਵਂ ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਗੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਤੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਗੇ।
ਸੌਜਨ੍ਯਂ ਤੇषੁ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਿਤਾ ਗੁਰੁਃ। ਬਾਂਧਵੋਪਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨ ਜੀਵੇਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਸਜਨਤਾ ਦਿਖਾਉਣਗੇ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਬੰਧੀ ਹੋ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮੇ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ੋਭਨਾ। ਮਨਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਯੇ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਸਜ੍ਜਨਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਂਤਿ ਜਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਜਨ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨਗੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਨਹੁषਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਚਯਿष੍ਯਤਿ। ਤ੍ਵਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁ ਹਤਃਪਾਪੋ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਵਚਨਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਹੁਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੰਗੇਗਾ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਅਗਸਤ ਦੀ ਬਾਤ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਪਤ੍ਵਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਤੁ ਸਃ। ਦਰ੍ਪੇਣਾਹਂ ਵਿਨष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਮੁਨੇ ਭਵ
ਸੰਪ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇਗਾ; 'ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।'
ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸੌ ਨृਪਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੇਗਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਕੁਲੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਦੀਯੇ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ। ਸਰ੍ਪਰੂਪਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਤੇ ਸ਼ਾਪਂ ਹਿ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਸੰਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੋੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਪਤਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਕृਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਪੁਨਰ੍ਦਿਵਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸੱਪ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗੀ; ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਦਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵਰਦਾਨੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਸੁਲੋਚਨੇ। "ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟਯਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ। ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਪਤ੍ਯੈਰਪਿ ਹੀਨਾਨਾਂ ਨੈਵ ਦੁਃਖਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗੌਰੀ ਚੈਵ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਦਾ ਸਾਪਿ ਵਿਬੋਧਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ।
ਬृਂਹਿਤਾ ਪਰਿਤੋषੇਣ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਸਮਾਪ੍ਤਿਂਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਞ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਸ ਯਗ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਰਦਾਂ ਤਾਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮੇਤਾਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
"ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵੇਦਮਾਤਰष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ਼ੋਧਿਤੇ। ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਤਰਣੀ ਵਾਣੀ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾ ਤਥਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵਾਣੀ, ਤੇ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗਾਥਾਸ਼੍ਚ ਨਿਖਿਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਾਰੇ ਗੀਤ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਕੜੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਭਾष੍ਯਾਦਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਦੇਵਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਆਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਹੋਰ ਜਿਹੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਰੂਪਾਸਿ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕੇਨ ਸਮਾਨਨਾ। ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਵਿਪੁਲੌ ਬਾਹੂ ਕਦਲੀਗਰ੍ਭਕੋਮਲੌ
ਤੂੰ ਚਿੱਟੀ ਹੈਂ, ਚਿੱਟੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਗੂਦੇ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਹਨ।
ਏਣਸ਼੍ਰृਁਗਂ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਪਂਕਜਂ ਚ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍। ਵਸਾਨਾ ਵਸਨੇ ਕ੍ਸ਼ੌਮੇ ਰਕ੍ਤੇਨੋਤ੍ਤਰਵਾਸਸਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਿਰਨ ਦਾ ਸਿੰਗ ਤੇ ਸੁਚਿੱਤ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਚੁੰਨੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਮਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਹਾਰੇਣੋਰਸਿ ਰਾਜਿਤਾ। ਦਿਵ੍ਯਕੁਂਡਲਪੂਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਵਿਭੂषਿਤਾ
ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਦਿਵਿਆ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸਾਪਤ੍ਨ੍ਯਭੂਤੇਨ ਮੁਖੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਾਜਸੇ। ਮਕੁਟੇਨਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਕੇਸ਼ਬਂਧੇਨ ਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਚੰਦ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਮਕੁਟ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਕੇਸ ਬੰਨ੍ਹਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ।