ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨृਪ। ਭੋਜਕਂ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁਪੁਰਤਃਪਂਙ੍ਕਜਂ ਨ੍ਯੇਸੇਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗਾਯਤਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੇ; ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੇਵਕ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਮਲ ਰੱਖੇ।
ਏਵਂ ਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦੈਸ੍ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖ ਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲੈਃ। ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਵੀਰ ਪੁਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਰਥ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨੀਰਾਜਨਂ ਬੁਧਃ। ਯਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਯੋ ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਿਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਰਥਂ ਵਾ ਕਰ੍षਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਂ। *ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਯਸ਼੍ਚ ਦੀਪਪ੍ਰਦੀਪਨਂ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਵੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਨਵੇਂ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾਯਾਂ ਤੁ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍। ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਤਿਥਿਰਿਯਂ *-ਬਲਿਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ-ਦਿਵਸ ਹੈ, ਜੋ ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਾਲੇਯੀ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋऽਸ੍ਯਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਲੇਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਦਿਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾਂ ਵਰਾ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤੁਟ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼੍ਵਪਚਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਨृਪ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਵਪਚ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਦਿਵ੍ਯਂ ਨੀਰਾਜਨਂਤਦ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਨਾਸ਼ਨਂ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨੀਰਾਜਨ ਸਾਰਾ ਰੋਗ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍षਯੇਨ੍ਨृਪ। ਤੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੋਰਣਂਬਾਹ੍ਯਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਗਾਂ, ਮਹੀਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਤੋਰਨ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
******* ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥਾ ਭੋਜ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ। ਤਿਸ੍ਰੋ ਹ੍ਯੇਤਾਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਿਥਯਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮਾਣ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਿਮਾਨ-ਦਿਵਸ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਚੈਤ੍ਰੇਮਾਸਿ ਤਥਾ ਨृਪ। ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਯਾ ਤਿਥਿਰ੍ਨृਪ
ਕਾਰਤਿਕ, ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਬਲਿਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਭਦਾ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਿਣੀ। "ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ। ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਂ
ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦਿਨ ਸ਼ੁਭਤਾ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਨ ਤੁ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ। ਮਦੀਯਂ ਤੁ ਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਾਰ੍ਚਨਂ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤੇ ਪਰਤ੍ਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗਿਨਃ। ਏਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਰਾਂ ਦृष੍ਟਿਂ ਵਰਂ ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਥੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਚੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਹਂ ਤੇ ਵਰਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੋਚਯਿਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਛੁਡਾਏਗਾ।
ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਨष੍ਟਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਾਤ੍ਪਰਾਂ ਮੁਦਂ। ਅਕਂਟਕਂ ਮਹਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਆਚੁਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਗਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇਂਗਾ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਯਦਾ ਵਿष੍ਣੋ ਅਵਤਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ। ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਪਰਂ ਦੁਃਖਂ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਹਰਣਾਦਿਜਂ
ਜਦ ਤੂੰ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਗਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਅਪਹਰਨ ਕਾਰਨ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹੇਗਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪੁਨਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਸੁਰਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾਤਾਂ ਪੁਨਾਰਾਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਗਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦਿਵਂ। ਖ੍ਯਾਤਿਸ੍ਤੇ ਵਿਪੁਲਾ ਲੋਕੇ ਅਨੁਰਾਗਂ ਜਨੈਸ੍ਸਹ
ਇਕੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸੇਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ।
ਸਾਨ੍ਤਾਨਿਕਾਨਾਮ ਤੇषਾਂ ਲੋਕਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਵਿਤਾਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਤੇ ਤਾਰਿਤਾ ਦੇਵ ਰਾਮਰੂਪੇਣ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਸੰਤਾਨਕੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਥਿਰ ਰਹਿਣਗੀਆਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਮ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਤਰ ਜਾਵੇਂਗੇ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਤੁ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਂਵਰਦਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਪਤਿਤੇਪਿਚ ਤੇ ਲਿਂਗੇ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਫਿਰ ਗਾਯਤਰੀ ਨੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਡਿੱਗ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਪੂਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਸ੍ਯ ਭਾਗਿਨਃ। ਨ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਚਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇ ਨ ਕ੍ਰਤੌ ਹੁਤਪਾਵਕੇ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦਰਜਾ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਮਨੁਜਾ ਯਾਂਤਿ ਤਵ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪੂਜਨਾਤ੍। ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਸਦਾ ਲਿਂਗਂ ਬਿਲ੍ਬਪਤ੍ਰੇਣ ਯੇ ਤਵ
ਜੋ ਦਰਜਾ ਤੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—
ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਪ੍ਰਾਤਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਸ੍ਯ ਭਾਗਿਨਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ਰ੍ਵਭਕ੍ਤਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਪਾਵਨਃ
ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਅੱਗ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰੀਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖੇਨ ਹਵਿਰ੍ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪ੍ਰੀਤੇ ਤ੍ਵਯਿਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਯਥਾ। ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਂ
ਉਹ ਭੇਟ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ—ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਆਖਦੀ ਹੈ; ਗਾਯਤਰੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਾਨਵਾਃ। ਪਦਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਵੈਰਾਜਾਖ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ vairāja ਨਾਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਗੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਦਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਕਈ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।