ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਗਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦ ਉਤ੍ਤਮ੍। ਗਤਾਯਾਮਥ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਾਕ੍ਯਮृषਯੋ ਮਦੀਯਂ ਭਰ੍ਤृਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਯਦਿਦਂ ਵਚ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤੁष੍ਟਾ ਵਰਦਾਨਾਯ ਚੋਦ੍ਯਤਾ
ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ 'ਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣਨ। ਮੈਂ ਜੋ ਹੁਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਤੇषਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਧਨਂਧਾਨ੍ਯਂ ਦਾਰਾਃਸੌਖ੍ਯਂ ਧਨਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪਤਨੀਆਂ, ਸੁਖ ਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਤਥਾ ਸੌਖ੍ਯਂ ਗृਹੇ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਸੌ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਮਂਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਪੂਤ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅਟੱਲ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇਹ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਰ ਵਿਚ ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਪਾਵੇਗਾ।
"ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ। ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ
"ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਾਰੇ ਜਤਨਾਂ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞ ਤਪੋ ਦਾਨ ਤੀਰ੍ਥ ਵੇਦੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਤਤ੍ਫਲਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਲਭੇਤੈਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਯਾ
ਸਾਰੇ ਯਜਨ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਤੀਰਥ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਇਸ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯੁਪਵਾਸਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਹੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍। ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪੰਡਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰਥਯਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ। ਯਾਂਕृਤ੍ਵਾਵਾਮਾਨਵਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸਂਯਾਨ੍ਤਿਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਾਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਆਮ ਹੋਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍। ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਮਯੇਨ੍ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਸ੍ਨਪਯੇਦ੍ਭ੍ਰਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਲੋਕਂ ਨਗਰਂ ਨृਪ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਨ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲੇਯਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ। ਆਰੋਪਯੇਦ੍ਰਥੇ ਦੇਵਂ ਪੁਣ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਰਥਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰੇ।
ਦੇਵਮਾਰੋਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰਥੇ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਗਰਂ। ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਿਕੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੌषੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲੈਃ
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਣ ਕਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਟਕ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤायत ਨਾਲ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਗਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਨृਪ। ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਜਾਗਣ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠਿਆਂ ਨਾਲ ਖਵਾਏ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਂ ਧੀਰ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨृਪ। ਆਜ੍ਯੇਨ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਯਸਾ ਪਾਯਸੇਨ ਚ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧੀਰ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਘੀ, ਦੂਧ ਤੇ ਖੀਰ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨृਪ। ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਤਦ੍ਰਥਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ਪੁਰੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਏ।
ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਭ੍ਰਾਮਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਰਥਮ੍। ਬਹ੍ਵृਵृਚਾਥਰ੍ਵਣੈਰ੍ਵੀਰਛਨ੍ਦੋਗਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰਥ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘੁੰਮਾਏ; ਰਿਗ, ਅਥਰਵ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨਾਲ।
ਭ੍ਰਾਮਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਯ ਤਂ ਰਥਂ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪੁਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸੁਸਮੇਨ ਤੁ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਾਏ।
ਨ ਵੋਢਵ੍ਯੋ ਰਥੋ ਵੀਰ ਰੂਦ੍ਰੇਣ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਨ ਚਾਰੋਹੇਦ੍ਰਥਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵੈਕਂ ਭੋਜਕਂ ਨृਪਃ
ਰਥ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਖਿੱਚੇ ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋ; ਤੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਥ 'ਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਸਿਵਾਏ ਇੱਕ ਸੇਵਕ ਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨृਪ। ਭੋਜਕਂ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁਪੁਰਤਃਪਂਙ੍ਕਜਂ ਨ੍ਯੇਸੇਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗਾਯਤਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੇ; ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੇਵਕ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਮਲ ਰੱਖੇ।
ਏਵਂ ਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦੈਸ੍ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖ ਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲੈਃ। ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਵੀਰ ਪੁਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਰਥ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨੀਰਾਜਨਂ ਬੁਧਃ। ਯਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਯੋ ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਿਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਰਥਂ ਵਾ ਕਰ੍षਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਂ। *ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਯਸ਼੍ਚ ਦੀਪਪ੍ਰਦੀਪਨਂ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਵੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਨਵੇਂ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾਯਾਂ ਤੁ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍। ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਤਿਥਿਰਿਯਂ *-ਬਲਿਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ-ਦਿਵਸ ਹੈ, ਜੋ ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਾਲੇਯੀ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋऽਸ੍ਯਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਲੇਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਦਿਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾਂ ਵਰਾ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤੁਟ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼੍ਵਪਚਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਨृਪ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਵਪਚ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਦਿਵ੍ਯਂ ਨੀਰਾਜਨਂਤਦ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਨਾਸ਼ਨਂ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨੀਰਾਜਨ ਸਾਰਾ ਰੋਗ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।