ਤ੍ਰਪਾਨ੍ਵਿਤੌ ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੌ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਸਭਾਸਦਸ੍ਤਥਾ ਭੀਤਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਰੁਦਰ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਃਪੌਤ੍ਰਾ ਭਾਗਿਨੇਯਾ ਮਾਤੁਲਾ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤਥਾ। ऋਭਵੋ ਨਾਮ ਯੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਭਾਣਜੇ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ, ਤੇ ਰਭੂ — ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ —
ਵੈਲਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂਤੁ ਵੈ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾ
ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਸੋਚਦੇ, 'ਸਾਵਿਤਰੀ ਕੀ ਕਹੇਗੀ?' ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਗੋਆਲਣ ਸੀ।
ਮੌਨੀਭੂਤਾ ਤੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਦਤਾਂ ਗਿਰਃ। ਅਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਸਮਾਹੂਤਾ ਨਾਗਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ; ਅਧਵਰਯੁ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਨ੍ਯਾਹृਤਾ-ਆਭੀਰਾਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾਸ੍ਵਯਮ੍। ਅਨੁਮੋਦਿਤਾਚਰੁਦ੍ਰੇਣਪਿਤ੍ਰਾऽਦਤ੍ਤਾਸ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਭੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਰੁਦਰ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਕਥਂ ਸਾ ਭਵਿਤਾ ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਪ੍ਤਿਂ ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਕਥਮ੍। ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਅੰਦਰ ਆਈ।
ਵृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਦਸ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਦੈਵਤੈਸ੍ਤਥਾ। ਹੂਯਂਤੇ ਚਾਗ੍ਨਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੈਦਪਾਰਗੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤ੍ਨੀਸ਼ਾਲਾਸ੍ਥਿਤਾ ਗੋਪੀ ਸੈਣਸ਼੍ਰृਁਗਾ ਸਮੇਖਲਾ। ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਗੋਆਲਣ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਭੇਡ ਦੀ ਉਲ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕਪੜੇ ਲਿਨਨ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ। ਰੂਪਾਨ੍ਵਿਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤੀ ਸਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾ। ਜ੍ਵਲਮਾਨਂ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਪਸ਼ੂਨਾਮਿਹ ਗृਹ੍ਣਾਨਾਭਾਗਂ ਸ੍ਵਸ੍ਵ ਚਰੋਰ੍ਮੁਦਾ। ਯਜ੍ਞਭਾਗਾਰ੍ਥਿਨੋ ਦੇਵਾ ਵਿਲਮ੍ਬਾਦ੍ਬ੍ਰੁਵਤੇ ਤਦਾ
ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਰੀ ਕਾਰਨ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕਾਲਹੀਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਨ ਫਲਦਂ ਯਤਃ। ਵੇਦੇष੍ਵੇਵਮਧੀਕਾਰੋ ਦृष੍ਟਃਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਨੀषਿਭਿਃ
'ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਗ੍ਯੇ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਦ੍ਵਯੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤ ਸ਼ृਤੇਨਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਤਥਾ
ਜਦ ਪ੍ਰਾਵਰਗਿਆ ਰਸਮ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋ ਮਾਪਾਂ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਅਧਵਰਯੁ ਨੇ ਵੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਈ।
ਉਪਹੂਤੇਨਾਗਤੇ ਨਚਾਹੂਤੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਸੁ। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤਥਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਜਦ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਆਏ; ਆਹਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਦੋਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਮੌਨਿਨਮ੍। ਕਿਮੇਤਦ੍ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਕਰ੍ਤੁਮੇਤਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਖੜੇ, ਕਿਹਾ: 'ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ?'
ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਤ੍ਕਾਮਾਤ੍ਕृਤਵਾਨਸਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍। ਨਤੁਲ੍ਯਾਪਾਦਰਜਸਾ ਮਮੈषਾ ਯਾ ਸ਼ਿਰਃ ਕृਤਾ
'ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਵਾਸਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।'
ਯਦ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਜਨਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗਤਾਃ ਸਦਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਆਜ੍ਞਾਮੀਸ਼੍ਵਰਭੂਤਾਨਾਂ ਤਾਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਸਭ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ।
ਭਵਤਾ ਰੂਪਲੋਭੇਨ ਕृਤਂ ਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਨਕृਤਾਲਜ੍ਜਾ ਪੌਤ੍ਰੇषੁਚਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਕਾਮਕਾਰਕृਤਂ ਮਨ੍ਯ ਏਤਤ੍ਕਰ੍ਮਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਪਿਤਾਮਹੋਸਿ ਦੇਵਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ।
ਕਥਂ ਨ ਤੇ ਤ੍ਰਪਾ ਜਾਤਾ ਆਤ੍ਮਨਃਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਨੁਮ੍। ਲੋਕਮਧ੍ਯੇਕृਤਂ ਹਾਸ੍ਯਮਹਂ ਚਾਪਕृਤਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਲਾਜ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਵੀ ਬੇਇਜ਼ਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਦ੍ਯੇष ਤੇ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਾਵਸ੍ਤਿष੍ਠ ਦੇਵ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ। ਅਹਂਕਥਂਸਖੀਨਾਂਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈਮੁਖਮ੍
ਜੇ ਤੇਰਾ ਇਹ ਨਿਸਚਯ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਹਿ ਜਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਵਾਂ?
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਮੇ ਵਿਧृਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਕਥਮੇਤਦਹਂ ਵਦੇ। "ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕਾਲਾਦਨਂਤਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ—ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਪਤ੍ਨੀਂ ਵਿਨਾ ਨ ਹੋਮੋਤ੍ਰ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਤ੍ਨੀਮਿਹਾਨਯ। ਸ਼ਕ੍ਰੇਣੈषਾ ਸਮਾਨੀਤਾ ਦਤ੍ਤੇਯਂ ਮਮ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦਿੱਖਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ—ਤੁਰੰਤ ਪਤਨੀ ਲਿਆਓ। ਇਹ ਪਤਨੀ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪੀ।
ਗृਹੀਤਾ ਚ ਮਯਾ ਸੁਭ੍ਰੁ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੈਤਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍। ਨ ਚਾਪਰਾਧਂ ਭੂਯੋਨ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਸਤਵਾਨਤਰੀ।
ਪਾਦਯੋਃ ਪਤਿਤਸ੍ਤੇਹਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਹ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ। "ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਇੱਥੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਮੇਸ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਗੁਰਵੋ ਯਦਿ ਤੋषਿਤਾਃ। ਸਰ੍ਵਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮੂਹੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਨੈਵ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਕਦਾਚਨ। ॠਤੇ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਮੇਕਾਂ ਪੂਜਾਂ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀਂ ਤਵ
ਜੇ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ,
ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭੂਤਲੇ। ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਭੋਭੋਃ! ਸ਼ਕ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾਨੀਤਾ ਆਭੀਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਨ੍ਤਿਕਮ੍। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਂਕਰ੍ਮਤਸ੍ਮਾਤ੍ਵਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਫਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਨੀਤਃ ਪਰਮਿਕਾਂ ਦਸ਼ਾਮ੍
ਹੇ ਸ਼ਕਰ! ਤੂੰ ਆਭੀਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ; ਤੇਰੇ ਇਸ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗਾ।