ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਲੋਕਮਾਤਰਃ। ਵਧੂਭਿਃ ਸਸ੍ਨੁषਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਰਾਖਸ਼ਣੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਵਧੂਆਂ ਤੇ ਸਨੁਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਆਦਿਤੀਆਂ ਤੇ ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਸੁਭਾਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਚਲੀ।
ਕਾਚਿਨ੍ਮੋਦਕਮਾਦਾਯ ਕਾਚਿਚ੍ਛੂਰ੍ਪਂ ਵਰਾਨਨਾ। ਫਲਪੂਰਿਤਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਤਿਕਮ੍
ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਛਾਣਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਆਢਕੀਃ ਸਹ ਨਿष੍ਪਾਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾ। ਦਾਡਿਮਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਤੁਲਿਂਗਾਨਿ ਸ਼ੋਭਨਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਲਏ, ਹੋਰ ਨੇ ਦਾਦੀਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਾਤੂਲਿੰਗ ਲਏ।
ਕਰੀਰਾਣਿ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਮਲਾਨਿ ਚ। ਕੌਸੁਂਭਕਂ ਜੀਰਕਂ ਚ ਖਰ੍ਜੂਰਮਪਰਾ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਨੇ ਕਰੀਰ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਕਮਲ ਲਏ, ਕੁਸੁੰਭਕ, ਜੀਰਾ ਤੇ ਖਜੂਰ ਵੀ ਲਏ।
ਉਤ੍ਤਮਾਨ੍ਯਪਰਾਦਾਯ ਨਾਲਿਕੇਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਾਪੂਰਿਤਂ ਕਾਚਿਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂਸ਼੍ਰृਁਗਾਟਕਂਤਥਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਅਲ ਲਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਲਿਆ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਜਂਬੂਕਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ। ਅਕ੍ਸ਼ੋਟਾਮਲਕਾਨ੍ਗृਹ੍ਯ ਜਮ੍ਬੀਰਾਣਿ ਤਥਾਪਰਾ
ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੂਰ, ਚੰਗੇ ਜਾਮੁਨ, ਅਖਰੋਟ, ਆਮਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਨੇ ਨਿੰਬੂ ਵੀ ਲਏ।
ਬਿਲ੍ਵਾਨਿ ਪਰਿਪਕ੍ਵਾਨਿ ਚਿਪਿਟਾਨਿ ਵਰਾਨਨਾ। ਕਾਰ੍ਪਾਸਤੂਲਿਕਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕੌਸੁਮ੍ਭਕਂ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਪੱਕੇ ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਚਿਪਿਟਾ ਲਏ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਰੂਈ ਦੇ ਗੋਲੇ ਤੇ ਕੁਸੁੰਭਕ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਲਏ।
ਏਵਮਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇ ਵਰਾਨਨਾਃ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸਹਿਤਾਃਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃਸਹਸਾਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਆ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਕਲਤ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਮਾਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਅਧੋਮੁਖਃ ਸ੍ਥਿਤੋਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਿਮੇषਾ ਮਾਂਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਡਰ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸੋਚਦਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗੀ?'
ਤ੍ਰਪਾਨ੍ਵਿਤੌ ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੌ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਸਭਾਸਦਸ੍ਤਥਾ ਭੀਤਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਰੁਦਰ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਃਪੌਤ੍ਰਾ ਭਾਗਿਨੇਯਾ ਮਾਤੁਲਾ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤਥਾ। ऋਭਵੋ ਨਾਮ ਯੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਭਾਣਜੇ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ, ਤੇ ਰਭੂ — ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ —
ਵੈਲਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂਤੁ ਵੈ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾ
ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਸੋਚਦੇ, 'ਸਾਵਿਤਰੀ ਕੀ ਕਹੇਗੀ?' ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਗੋਆਲਣ ਸੀ।
ਮੌਨੀਭੂਤਾ ਤੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਦਤਾਂ ਗਿਰਃ। ਅਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਸਮਾਹੂਤਾ ਨਾਗਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ; ਅਧਵਰਯੁ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਨ੍ਯਾਹृਤਾ-ਆਭੀਰਾਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾਸ੍ਵਯਮ੍। ਅਨੁਮੋਦਿਤਾਚਰੁਦ੍ਰੇਣਪਿਤ੍ਰਾऽਦਤ੍ਤਾਸ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਭੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਰੁਦਰ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਕਥਂ ਸਾ ਭਵਿਤਾ ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਪ੍ਤਿਂ ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਕਥਮ੍। ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਅੰਦਰ ਆਈ।
ਵृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਦਸ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਦੈਵਤੈਸ੍ਤਥਾ। ਹੂਯਂਤੇ ਚਾਗ੍ਨਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੈਦਪਾਰਗੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤ੍ਨੀਸ਼ਾਲਾਸ੍ਥਿਤਾ ਗੋਪੀ ਸੈਣਸ਼੍ਰृਁਗਾ ਸਮੇਖਲਾ। ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਗੋਆਲਣ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਭੇਡ ਦੀ ਉਲ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕਪੜੇ ਲਿਨਨ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ। ਰੂਪਾਨ੍ਵਿਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤੀ ਸਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾ। ਜ੍ਵਲਮਾਨਂ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਪਸ਼ੂਨਾਮਿਹ ਗृਹ੍ਣਾਨਾਭਾਗਂ ਸ੍ਵਸ੍ਵ ਚਰੋਰ੍ਮੁਦਾ। ਯਜ੍ਞਭਾਗਾਰ੍ਥਿਨੋ ਦੇਵਾ ਵਿਲਮ੍ਬਾਦ੍ਬ੍ਰੁਵਤੇ ਤਦਾ
ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਰੀ ਕਾਰਨ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕਾਲਹੀਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਨ ਫਲਦਂ ਯਤਃ। ਵੇਦੇष੍ਵੇਵਮਧੀਕਾਰੋ ਦृष੍ਟਃਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਨੀषਿਭਿਃ
'ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਗ੍ਯੇ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਦ੍ਵਯੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤ ਸ਼ृਤੇਨਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਤਥਾ
ਜਦ ਪ੍ਰਾਵਰਗਿਆ ਰਸਮ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋ ਮਾਪਾਂ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਅਧਵਰਯੁ ਨੇ ਵੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਈ।
ਉਪਹੂਤੇਨਾਗਤੇ ਨਚਾਹੂਤੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਸੁ। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤਥਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਜਦ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਆਏ; ਆਹਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਦੋਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਮੌਨਿਨਮ੍। ਕਿਮੇਤਦ੍ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਕਰ੍ਤੁਮੇਤਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਖੜੇ, ਕਿਹਾ: 'ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ?'
ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਤ੍ਕਾਮਾਤ੍ਕृਤਵਾਨਸਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍। ਨਤੁਲ੍ਯਾਪਾਦਰਜਸਾ ਮਮੈषਾ ਯਾ ਸ਼ਿਰਃ ਕृਤਾ
'ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਵਾਸਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।'
ਯਦ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਜਨਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗਤਾਃ ਸਦਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਆਜ੍ਞਾਮੀਸ਼੍ਵਰਭੂਤਾਨਾਂ ਤਾਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਸਭ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ।
ਭਵਤਾ ਰੂਪਲੋਭੇਨ ਕृਤਂ ਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਨਕृਤਾਲਜ੍ਜਾ ਪੌਤ੍ਰੇषੁਚਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਕਾਮਕਾਰਕृਤਂ ਮਨ੍ਯ ਏਤਤ੍ਕਰ੍ਮਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਪਿਤਾਮਹੋਸਿ ਦੇਵਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ।
ਕਥਂ ਨ ਤੇ ਤ੍ਰਪਾ ਜਾਤਾ ਆਤ੍ਮਨਃਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਨੁਮ੍। ਲੋਕਮਧ੍ਯੇਕृਤਂ ਹਾਸ੍ਯਮਹਂ ਚਾਪਕृਤਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਲਾਜ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਵੀ ਬੇਇਜ਼ਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।