ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ-। ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਨੋਰਥਾਨ੍ਭਦ੍ਰੇ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਸਭ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਮਮ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਲੋਕੇ ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ । ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਮਮ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤृਤੀਯਾ ਚਾष੍ਟਮੀ ਚੈਵ ਨਵਮੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਿਥਿਰੇषਾ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਧਿਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿਜੀ, ਅਠਵੀਂ, ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ—ਇਹ ਤਿਥੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਦਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹृष੍ਟਾ ਪੁष੍ਟਾ ਚ ਸਂਜਾਤਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀਮਹਾਵ੍ਰਤਾ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇ ਕੇ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਮਹਾਵਰਤ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਹਂਸਿ ਪਰਾਂ ਤਸ੍ਯ ਦਦਾਸਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਹਂਸਿ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਵਰਪ੍ਰਦਾ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸਭ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਉਭਯੋਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤੁਲ੍ਯਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ । ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਨੈਵ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਨਾ ਇਹ ਸ਼ੁਕਲ ਹੈ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿਭੇਦੋ ਨੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਵ੍ਰਤਕਾਰਿਭਿਃ । ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਸਭ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਤਿਥਿਰੇਕਾ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ । ਉਭਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾ ਹ੍ਯਂਤੇ ਚੈਵ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਇੱਕ ਤਿਥੀ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਾ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਏਕਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ਤਾਂ ਵੈ ਸਹਸ੍ਰੈਕਾਦਸ਼ੀਫਲਮ੍
ਪਰ ਵਿਚਕਾਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਹ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਾਰਣੇ ਕृਤੇ । ਅष੍ਟਮ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ षष੍ਠੀ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਪੁਣ ਦਾ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਸ਼ਟਮੀ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਛੱਠੀ, ਤੀਜੀ ਤੇ ਚੌਦਹਵੀਂ ਤਿਥੀ—
ਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਧਾ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਰਵਿਦ੍ਧਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਹ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਘਟਿਕਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਪਿਛਲੀ ਤਿਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਅਗਲੀ ਤਿਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਤਿਥਿਃ ਪਰਿਹਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਉਪੋष੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੁਤਾ । ਏਵਂਵਿਧਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਉਹ ਤਿਥੀ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤਿਥੀ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹ੍ਯੁਪਵਾਸਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਧਨਵੰਤ ਹਨ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਸੋऽਪਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯੇ ਵੈ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁਣ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗੀਤਾਰ੍ਥਂ ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਧਰਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਗੀਤਾ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਕृष੍ਣ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਆਦਿਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਦਿ ਦੇਵ, ਜਗਤਪਤੀ, ਮਿਹਰ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਮਾਘਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਕਾ ਵਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਕਿਂ ਨਾਮ ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਵਿਧੀ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਦਾਲਭ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਾਪਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਜਂਤਵਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਵਿਵਿਧਾਦਿਭਿਃ
ਦਾਲਭਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਜੀਵ ਮਰਤਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰਵ੍ਯਸਨਮੋਹਿਤਾਃ । ਕਥਂ ਨ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ? ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਭਗਵਨ੍ਦਾਨੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਯਾਤਿ ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਸੇ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍ । ਯਨ੍ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿष੍ਣੁਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਦੈਵਤੈਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ! ਇਹ ਰਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਨਾਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਪਰ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਹਮਣ। ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ, ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਮਾਨੇਰ੍ष੍ਯਾਲੋਭ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਦੇਵਦੇਵਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਰਿਭਿਃ
ਜੋ ਕਾਮ, ਗੁੱਸਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਈਰਖਾ, ਲੋਭ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ ਤੇ ਪੈਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ—
ਭੂਮਾਵਪਤਿਤਂ ਗृਹ੍ਯ ਗੋਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ । ਤਿਲਾਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਾਰ੍ਪਾਂਸਂ ਪਿਂਡਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਗੋ-ਮਯ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਤੇ ਕਪੜਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਛੋਟੀਆਂ ਗੋਲੀ ਬਣਾਵੇ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਤਤੋ ਮਾਘੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹ੍ਯਾषਾਢਰ੍ਕ੍ਸ਼ਂ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਅਠ ਸੌ ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਜੇ ਆਢਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ—
ਮੂਲਂ ਵਾ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਨਿਯਮਾਂਸ੍ਤਤਃ । ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇ ਚ ਵਿਧਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਮੂਲ ਤिथि ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਢੰਗ ਸੁਣ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਕृष੍ਣਨਾਮਾਨਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਿਤਾਦਿषੁ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਦੌ ਹੋਮਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਪੁਨਰ੍ਹਰਿਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।