ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ। ਵਾਦੋ ਯਥਾਨੁਭੂਤਸ੍ਤੁ ਪਰਿਹਾਸਕृਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਾਕ-ਮਸਖਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਗਮਨੇ ਸਰ੍ਵਾ-ਆਗਤਾ ਦੇਵਯੋषਿਤਃ। ਭृਗੋਃਖ੍ਯਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਵਿष੍ਣੁਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਚਲੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਧੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਸਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਤ੍ਰਾਯਾਤਾ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਮਦਿਰਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਵਿਭੂਤਿਦਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਈ; ਮਦੀਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਜੋ ਵਧਿਆਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੀ ਆਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਃ ਕਮਲਾਲਯਾਭੂਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਪੁष੍ਟਿਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਯਾ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯਾ ਏਤਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਭੂਤੀ, ਕੀਰਤੀ, ਬੁਧਵਾਨ ਸ਼ਰਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਤੀ ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਤਨਯਾ ਉਮੇਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਸਤੀ, ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਮਾ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਸੀਬ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਮਧੁਚ੍ਛਨ੍ਦਾਮਰਾਵਤੀ। ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਜਨਕਾਨ੍ਤਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮਂਦਿਰੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਮਧੁਚੰਦਾ, ਅਮਰਾਵਤੀ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਜਨਕਾਂਤਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ।
ਗੌਰ੍ਯਾ ਸਹ ਸਮਾਯਾਤਾਸ੍ਸੁਵੇषਾ ਭਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਪੁਲੋਮਦੁਹਿਤਾ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਾਣੀ ਚ ਸਹਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਗੌਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਸਜ-ਧਜ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸ਼ਕਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਧਾऽऽਯਾਤਾ ਧੂਮੋਰ੍ਣਾ ਚ ਵਰਾਨਨਾ। ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਚੈਵ ਗੌਰੀ ਚੈਵ ਮਹਾਧਨਾ
ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਸਵਧਾ ਵੀ ਆਈਆਂ, ਧੂਮੋਰਨਾ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਯਕਸ਼ੀ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ੀ, ਤੇ ਗੌਰੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ।
ਮਨੋਜਵਾ ਵਾਯੁਪਤ੍ਨੀ ऋਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਧਨਦਪ੍ਰਿਯਾ। ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾऽऽਯਾਤਾ ਦਾਨਵ੍ਯੋ ਦਨੁਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਮਨੋਜਵਾ, ਵਾਯੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਿੱਧੀ ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੇਵਕਨਿਆਵਾਂ, ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਵੀ ਆਈਆਂ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਮਹਾਪਤ੍ਨ੍ਯ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਵਰਾਂਗਨਾਃ। ਏਵਂ ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਦੁਹਿਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਗਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਲੋਕਮਾਤਰਃ। ਵਧੂਭਿਃ ਸਸ੍ਨੁषਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਰਾਖਸ਼ਣੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਵਧੂਆਂ ਤੇ ਸਨੁਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਆਦਿਤੀਆਂ ਤੇ ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਸੁਭਾਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਚਲੀ।
ਕਾਚਿਨ੍ਮੋਦਕਮਾਦਾਯ ਕਾਚਿਚ੍ਛੂਰ੍ਪਂ ਵਰਾਨਨਾ। ਫਲਪੂਰਿਤਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਤਿਕਮ੍
ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਛਾਣਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਆਢਕੀਃ ਸਹ ਨਿष੍ਪਾਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾ। ਦਾਡਿਮਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਤੁਲਿਂਗਾਨਿ ਸ਼ੋਭਨਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਲਏ, ਹੋਰ ਨੇ ਦਾਦੀਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਾਤੂਲਿੰਗ ਲਏ।
ਕਰੀਰਾਣਿ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਮਲਾਨਿ ਚ। ਕੌਸੁਂਭਕਂ ਜੀਰਕਂ ਚ ਖਰ੍ਜੂਰਮਪਰਾ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਨੇ ਕਰੀਰ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਕਮਲ ਲਏ, ਕੁਸੁੰਭਕ, ਜੀਰਾ ਤੇ ਖਜੂਰ ਵੀ ਲਏ।
ਉਤ੍ਤਮਾਨ੍ਯਪਰਾਦਾਯ ਨਾਲਿਕੇਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਾਪੂਰਿਤਂ ਕਾਚਿਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂਸ਼੍ਰृਁਗਾਟਕਂਤਥਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਅਲ ਲਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਲਿਆ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਜਂਬੂਕਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ। ਅਕ੍ਸ਼ੋਟਾਮਲਕਾਨ੍ਗृਹ੍ਯ ਜਮ੍ਬੀਰਾਣਿ ਤਥਾਪਰਾ
ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੂਰ, ਚੰਗੇ ਜਾਮੁਨ, ਅਖਰੋਟ, ਆਮਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਨੇ ਨਿੰਬੂ ਵੀ ਲਏ।
ਬਿਲ੍ਵਾਨਿ ਪਰਿਪਕ੍ਵਾਨਿ ਚਿਪਿਟਾਨਿ ਵਰਾਨਨਾ। ਕਾਰ੍ਪਾਸਤੂਲਿਕਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕੌਸੁਮ੍ਭਕਂ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਪੱਕੇ ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਚਿਪਿਟਾ ਲਏ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਰੂਈ ਦੇ ਗੋਲੇ ਤੇ ਕੁਸੁੰਭਕ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਲਏ।
ਏਵਮਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇ ਵਰਾਨਨਾਃ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸਹਿਤਾਃਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃਸਹਸਾਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਆ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਕਲਤ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਮਾਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਅਧੋਮੁਖਃ ਸ੍ਥਿਤੋਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਿਮੇषਾ ਮਾਂਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਡਰ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸੋਚਦਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗੀ?'
ਤ੍ਰਪਾਨ੍ਵਿਤੌ ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੌ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਸਭਾਸਦਸ੍ਤਥਾ ਭੀਤਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਰੁਦਰ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਃਪੌਤ੍ਰਾ ਭਾਗਿਨੇਯਾ ਮਾਤੁਲਾ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤਥਾ। ऋਭਵੋ ਨਾਮ ਯੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਭਾਣਜੇ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ, ਤੇ ਰਭੂ — ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ —
ਵੈਲਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂਤੁ ਵੈ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾ
ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਸੋਚਦੇ, 'ਸਾਵਿਤਰੀ ਕੀ ਕਹੇਗੀ?' ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਗੋਆਲਣ ਸੀ।
ਮੌਨੀਭੂਤਾ ਤੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਦਤਾਂ ਗਿਰਃ। ਅਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਸਮਾਹੂਤਾ ਨਾਗਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ; ਅਧਵਰਯੁ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਨ੍ਯਾਹृਤਾ-ਆਭੀਰਾਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾਸ੍ਵਯਮ੍। ਅਨੁਮੋਦਿਤਾਚਰੁਦ੍ਰੇਣਪਿਤ੍ਰਾऽਦਤ੍ਤਾਸ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਭੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਰੁਦਰ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਕਥਂ ਸਾ ਭਵਿਤਾ ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਪ੍ਤਿਂ ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਕਥਮ੍। ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਅੰਦਰ ਆਈ।
ਵृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਦਸ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਦੈਵਤੈਸ੍ਤਥਾ। ਹੂਯਂਤੇ ਚਾਗ੍ਨਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੈਦਪਾਰਗੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤ੍ਨੀਸ਼ਾਲਾਸ੍ਥਿਤਾ ਗੋਪੀ ਸੈਣਸ਼੍ਰृਁਗਾ ਸਮੇਖਲਾ। ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਗੋਆਲਣ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਭੇਡ ਦੀ ਉਲ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕਪੜੇ ਲਿਨਨ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ। ਰੂਪਾਨ੍ਵਿਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤੀ ਸਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਯਥਾ ਪ੍ਰਭਾ। ਜ੍ਵਲਮਾਨਂ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।