ਕੌਸ਼ਿਕੀਤਿ ਗਣੋ ਨਾਮ ਤृਤੀਯੋ ਭਵਤੁ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਤ੍ਰਿਧਾਬਦ੍ਧਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੁष੍ਮਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤਿੰਨਵੇਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਭਾਗ 'ਕੌਸ਼ਿਕੀ' ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਬਾਹ੍ਯਤੋ ਲੋਕਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ। ਅਵਿਜ੍ਞੇਯਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਲਯਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬਾਹਰੋਂ 'ਲੋਕ' ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਜਾ ਹਨ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਇਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚਿਰਸ੍ਥਾਯਿ ਅਭਂਗਂ ਚਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਪ੍ਤਿਂਤਾਮਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿਰਕਾਲ ਲਈ ਟਿਕੇਗਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਮਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਕ੍ਰੋਧਾਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਅਤਿਥਿਂ ਭੋਜਯਾਨਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਰਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਰੰਜ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਏਤਚ੍ਚ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ਾਂਤਾ ਵਸਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ, ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਂਤ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਲੋਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨੈਮਿषੇ ऋषਿਸਂਗਮੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਕਾਮੁਖ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ —
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਚ ਤਥਾ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ। ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਬਦਰੀਕਾਸ਼ਰਮ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ —
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟ੍ਯਾਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੇ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥਾ ਵਨੇ। ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕਾ
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹੈ —
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਾਨਵੈਰ੍ਲੋਕੇ षਣ੍ਮਾਸਾਦ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਨਾ ਯਦਿ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ! ਪਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਦਾ ਤੁ ਪੂਜਿਤਂ ਪੂਜ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ। ਵਾਦੋ ਯਥਾਨੁਭੂਤਸ੍ਤੁ ਪਰਿਹਾਸਕृਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਾਕ-ਮਸਖਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਗਮਨੇ ਸਰ੍ਵਾ-ਆਗਤਾ ਦੇਵਯੋषਿਤਃ। ਭृਗੋਃਖ੍ਯਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਵਿष੍ਣੁਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਚਲੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਧੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਸਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਤ੍ਰਾਯਾਤਾ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਮਦਿਰਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਵਿਭੂਤਿਦਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਈ; ਮਦੀਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਜੋ ਵਧਿਆਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੀ ਆਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਃ ਕਮਲਾਲਯਾਭੂਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਪੁष੍ਟਿਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਯਾ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯਾ ਏਤਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਭੂਤੀ, ਕੀਰਤੀ, ਬੁਧਵਾਨ ਸ਼ਰਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਤੀ ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਤਨਯਾ ਉਮੇਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਸਤੀ, ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਮਾ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਸੀਬ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਮਧੁਚ੍ਛਨ੍ਦਾਮਰਾਵਤੀ। ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਜਨਕਾਨ੍ਤਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮਂਦਿਰੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਮਧੁਚੰਦਾ, ਅਮਰਾਵਤੀ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਜਨਕਾਂਤਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ।
ਗੌਰ੍ਯਾ ਸਹ ਸਮਾਯਾਤਾਸ੍ਸੁਵੇषਾ ਭਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਪੁਲੋਮਦੁਹਿਤਾ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਾਣੀ ਚ ਸਹਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਗੌਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਸਜ-ਧਜ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸ਼ਕਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਧਾऽऽਯਾਤਾ ਧੂਮੋਰ੍ਣਾ ਚ ਵਰਾਨਨਾ। ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਚੈਵ ਗੌਰੀ ਚੈਵ ਮਹਾਧਨਾ
ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਸਵਧਾ ਵੀ ਆਈਆਂ, ਧੂਮੋਰਨਾ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਯਕਸ਼ੀ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ੀ, ਤੇ ਗੌਰੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ।
ਮਨੋਜਵਾ ਵਾਯੁਪਤ੍ਨੀ ऋਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਧਨਦਪ੍ਰਿਯਾ। ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾऽऽਯਾਤਾ ਦਾਨਵ੍ਯੋ ਦਨੁਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਮਨੋਜਵਾ, ਵਾਯੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਿੱਧੀ ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੇਵਕਨਿਆਵਾਂ, ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਵੀ ਆਈਆਂ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਮਹਾਪਤ੍ਨ੍ਯ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਵਰਾਂਗਨਾਃ। ਏਵਂ ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਦੁਹਿਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਗਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਲੋਕਮਾਤਰਃ। ਵਧੂਭਿਃ ਸਸ੍ਨੁषਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਰਾਖਸ਼ਣੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਵਧੂਆਂ ਤੇ ਸਨੁਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਆਦਿਤੀਆਂ ਤੇ ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਸੁਭਾਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਚਲੀ।
ਕਾਚਿਨ੍ਮੋਦਕਮਾਦਾਯ ਕਾਚਿਚ੍ਛੂਰ੍ਪਂ ਵਰਾਨਨਾ। ਫਲਪੂਰਿਤਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਤਿਕਮ੍
ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਛਾਣਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਆਢਕੀਃ ਸਹ ਨਿष੍ਪਾਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾ। ਦਾਡਿਮਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਤੁਲਿਂਗਾਨਿ ਸ਼ੋਭਨਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਲਏ, ਹੋਰ ਨੇ ਦਾਦੀਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਾਤੂਲਿੰਗ ਲਏ।
ਕਰੀਰਾਣਿ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਮਲਾਨਿ ਚ। ਕੌਸੁਂਭਕਂ ਜੀਰਕਂ ਚ ਖਰ੍ਜੂਰਮਪਰਾ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਨੇ ਕਰੀਰ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਕਮਲ ਲਏ, ਕੁਸੁੰਭਕ, ਜੀਰਾ ਤੇ ਖਜੂਰ ਵੀ ਲਏ।
ਉਤ੍ਤਮਾਨ੍ਯਪਰਾਦਾਯ ਨਾਲਿਕੇਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਾਪੂਰਿਤਂ ਕਾਚਿਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂਸ਼੍ਰृਁਗਾਟਕਂਤਥਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਅਲ ਲਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਲਿਆ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਜਂਬੂਕਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ। ਅਕ੍ਸ਼ੋਟਾਮਲਕਾਨ੍ਗृਹ੍ਯ ਜਮ੍ਬੀਰਾਣਿ ਤਥਾਪਰਾ
ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੂਰ, ਚੰਗੇ ਜਾਮੁਨ, ਅਖਰੋਟ, ਆਮਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਨੇ ਨਿੰਬੂ ਵੀ ਲਏ।
ਬਿਲ੍ਵਾਨਿ ਪਰਿਪਕ੍ਵਾਨਿ ਚਿਪਿਟਾਨਿ ਵਰਾਨਨਾ। ਕਾਰ੍ਪਾਸਤੂਲਿਕਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕੌਸੁਮ੍ਭਕਂ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਨੇ ਪੱਕੇ ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਚਿਪਿਟਾ ਲਏ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਰੂਈ ਦੇ ਗੋਲੇ ਤੇ ਕੁਸੁੰਭਕ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਲਏ।
ਏਵਮਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇ ਵਰਾਨਨਾਃ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸਹਿਤਾਃਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃਸਹਸਾਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਆ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਕਲਤ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਮਾਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਅਧੋਮੁਖਃ ਸ੍ਥਿਤੋਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਿਮੇषਾ ਮਾਂਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਡਰ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸੋਚਦਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗੀ?'